Ενοχη σιωπή

Η σιωπή ώρες ώρες είναι εκκωφαντική. Κάνει θόρυβο. Οπως αυτή της ΕΟΚ και του ισχυρού παράγοντα του μπάσκετ Γιώργου Βασιλακόπουλου.

Εδώ και ημέρες «σέρνεται» μια ιστορία καθόλου κολακευτική για το μπάσκετ και τον μικρόκοσμό του. Ο Ελληνιάδης και οι περιπέτειές του στη Λιθουανία ασφαλώς αγγίζουν την ΕΟΚ και τα υψηλά κλιμάκιά της. Οχι μόνο γιατί ο Σταύρος ήταν «τιμ μάνατζερ» της Εθνικής στο προηγούμενο Ευρωμπάσκετ (της Πολωνίας) , αλλά και διότι η διαπίστευση που τού αφαιρέθηκε έγραφε «βοηθός τιμ μάνατζερ». Τι στο καλό, λάθος διαπίστευση τού έδωσαν; Και ποιος «καθάρισε» για να την αποκτήσει ο Ελληνιάδης και να περιφέρεται καμαρωτός καμαρωτός στις πόλεις της Λιθουανίας;

Τα τηλεφωνήματα που έκανε ο πάλαι ποτέ πλέι μέικερ και νυν παράγοντας, είναι το ένα κομμάτι του θέματος. Απαράδεκτο και δεν είναι αυτός ο ρόλος του, εκτός αν ο ίδιος αντιλαμβάνεται πως οι θέσεις που κατά καιρούς έχει στις ομάδες, σε αυτόν τον ρόλο στηρίζονται. Το κύριο θέμα είναι η σιγή της Ομοσπονδίας. Οι χαλαρές διαψεύσεις μετρούν ελάχιστα. Εδώ χρειάζεται δυναμική αντιμετώπιση. Και όχι από τον κ. Κολοκυθά, τον κ. Τσαγκρώνη και τους λοιπούς που ασφαλώς συμπληρώνουν τον κ. Βασιλακόπουλο. Ο ίδιος ο πρόεδρος τι ακριβώς θέση έχει για το καυτό ζήτημα;

Δεν μπορεί, κάτι θα έχει ακούσει. Οταν πρόκειται να ξεσπάσει για το στοίχημα ή για την τιμωρία παίκτη (π.χ. Μαυροκεφαλίδης), δείχνει λάβρος. Επί του παρόντος, τηρεί στάση αναμονής.

Πολύ κακώς. Θα έπρεπε να κόψει τον ομφάλιο λώρο με τον Ελληνιάδη, να βάλει φρένο στη δημόσια διαπόμπευση της χώρας και να κλείσει στόματα ξεκαθαρίζοντας την κατάσταση πολύ γρήγορα. Εκτός αν δεν το θέλει για τους δικούς του λόγους. Οπότε μπορεί να παρακολουθεί τη σαπουνόπερα με πρωταγωνιστή τον Σταύρο, έχοντας όμως την αγωνία μήπως στο μέλλον βρεθεί και ο ίδιος εκτεθειμένος.