Εχει φαση

Εν μέσω κρίσης και κατ’ ουσίαν στην πρώτη ποδοσφαιρική σεζόν στην οποία μπαίνει σε κατάσταση προσαρμογής το οικονομικό «ευ αγωνίζεσθαι» και οι σύλλογοι οι ευρωπαϊκοί έκαναν ρεκόρ δαπανών για αγορά παικτών! Κάτι σαν να ψωνίζουμε με κάρτα και να ξεφεύγουμε από τον προϋπολογισμό… Καμιά προσευχή για τους… μελλοθάνατους.

Στο Μουντιάλ της Νότιας Αφρικής σαν έβλεπαν άδεια καρέκλα στις κερκίδες, έψαχναν τον κάτοχο του εισιτηρίου και τον… προσήγαγαν βιαίως, ώστε να μη φανεί το κενό και απαξιωθεί το τουρνουά. Στο Ευρωμπάσκετ της Λιθουανίας γίνεται το αντίθετο. Οι εξέδρες παραπέμπουν σε μεσημβρινή προπόνηση του Αστέρα Εξαρχείων και οι ελάχιστοι θεατές μάλλον υπάλληλοι του γηπέδου είναι παρά φίλοι του αθλήματος. Πέρσι είχαμε Μουντομπάσκετ, πρόπερσι Ευρωμπάσκετ, φέτος ξανά Ευρωμπάσκετ… Εδώ οι ίδιοι οι παίκτες κουράστηκαν να συμμετέχουν και ένας ένας έμειναν σπίτια τους, οι θεατές πόσο να αντέξουν;