«Να λειτουργήσουν ξανά οι συλλογικές δομές»

Δίνετε πολλές φορές την αίσθηση ως κόμμα ότι στο εσωτερικό σας υποβόσκει συνεχώς η αντιπαράθεση του παλιού και του νέου…

Δεν το αρνούμαι. Πώς μπαίνει, όμως, η ταμπέλα; Ηλικιακά, με κοινοβουλευτικές θητείες, με απονομές, με χρόνια υπηρεσίας; Και ποιος αποφασίζει πότε βγαίνεις στη σύνταξη; Εγώ λέω ότι κρίνεσαι σε σχέση με τις ιδέες που προβάλλεις, τις πρακτικές που ακολουθείς, τις μάχες που δίνεις σε δύο επίπεδα. Στη λαϊκή ψήφο και στη συλλογική κομματική αξιολόγηση.

Και πώς θα γίνει αυτό στο σημερινό ΠΑΣΟΚ;

Θεωρώ πως αντί να προβάλουμε τις προσωπικές μας αντιθέσεις και φιλοδοξίες από τα μέσα με υπόνοιες, διαρροές ή σιβυλλικές δηλώσεις πρέπει να λειτουργήσουν ξανά οι συλλογικές δομές, οι νομιμοποιημένες και αιρετές σε όλο το σώμα του κυβερνητικού και κομματικού σχηματισμού. Να μη φοβηθούμε τον ανοιχτό διάλογο για το σήμερα και το αύριο της παράταξης υποτασσόμενοι στον φόβο των διαρροών. Τι φοβόμαστε; Εχει μείνει τίποτα κρυφό στο ΠΑΣΟΚ; Ας αφήσουμε, όπως και σε παλαιότερες κρίσιμες στιγμές, όλα τα λουλούδια των απόψεων να ανθίσουν στο φως.

Δεν μπορείτε να αρνηθείτε πάντως ότι ο Γιώργος Παπανδρέου το προσπαθεί. Και Κυβερνητική Επιτροπή συγκρότησε και γενικώς «ανοίγει το παιχνίδι», παρά τις απώλειες τύπου Χάρη Παμπουκη…

Δεν ισχυρίζομαι ότι το κυβερνητικό σχήμα είναι ιδανικό ως δομή και σύνθεση αρμοδιοτήτων. Παρά τη θεαματική βελτίωση του τελευταίου ανασχηματισμού επιδέχεται ουσιώδεις αλλαγές που καλό είναι όποιος τις πιστεύει να τις προτείνει στον Πρωθυπουργό. Ομως, αυτήν τη στιγμή το τελευταίο που ενδιαφέρει τον λαό είναι οι διαγκωνισμοί για τέτοια ζητήματα. Είναι υποχρέωσή μας να συγκρουόμαστε για τα προβλήματα και τις λύσεις τους και όχι τις αρμοδιότητές μας.