Η ανάπτυξη είναι η μόνη λύση

Ποτέ η παγκόσμια οικονομία δεν ήταν τόσο εξαρτημένη από την επιτυχή πορεία των αναπτυσσόμενων χωρών. Μια λανθασμένη στόχευση στις περικοπές δαπανών έριξε την Ευρωπαϊκή Ενωση και τις Ηνωμένες Πολιτείες σε μονοπάτια που θα παρατείνουν την οικονομική τους στασιμότητα και ίσως τους οδηγήσει σε νέα ύφεση. Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο είχε προβλέψει ανάπτυξη της τάξης του 2% στην ευρωζώνη πριν εξαπλωθεί η οικονομική κρίση στην Ιταλία. Η γιαπωνέζικη οικονομία συρρικνώνεται. Κορυφαίοι οικονομολόγοι στοιχηματίζουν ένα προς δύο ότι οι ΗΠΑ θα βυθιστούν σε νέα (double-dip) ύφεση. Αυτές οι δυσοίωνες προοπτικές, μαζί με το γεγονός ότι η οικονομική πολιτική έχει μπλοκαριστεί από το πολιτικό αδιέξοδο στις ΗΠΑ και τον εφησυχασμό στην Ευρώπη, προκάλεσαν σπασμούς στις χρηματαγορές που θα μπορούσαν να υπονομεύσουν περαιτέρω την ανάπτυξη. Ευτυχώς, οι αναπτυσσόμενες οικονομίες, οι οποίες κατέχουν το μισό της παγκόσμιας παραγωγής, αναπτύσσονται ταχύτερα από τον βιομηχανικό κόσμο: τον Ιούνιο το ΔΝΤ προέβλεψε ότι ο ρυθμός ανάπτυξης θα κινηθεί στο 6,5% φέτος και του χρόνου. Η ανάπτυξή τους βγάζει την οικονομία από την πλήρη στασιμότητα. Παρόλα αυτά, οι αναπτυσσόμενες χώρες δεν είναι αρκετά εύρωστες ώστε να εξασφαλίσουν ότι δεν θα βυθιστεί η παγκόσμια οικονομία σε τέλμα επί μακρόν. Οι οικονομίες τους είναι ευπαθείς απέναντι στις αναταραχές των αγορών και την οικονομική αδυναμία των πλούσιων κρατών. Η Κίνα δεν μπορεί να σηκώσει μόνη της το βάρος της παγκόσμιας ανάπτυξης. Η Γερμανία έχει το τρίτο μεγαλύτερο εμπορικό ισοζύγιο στον κόσμο μετά την Κίνα και την Ιαπωνία υποσκάπτοντας την ανάπτυξη των ευρωπαίων γειτόνων της. Οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ευρωπαϊκή Ενωση πρέπει να επικεντρώσουν τις δυνάμεις τους στην ώθηση της ανάπτυξης. Θα έπρεπε ήδη να το έχουν κάνει.