«Ενας χρόνος χαμένος»

Εχουν περάσει περισσότερα από 25 χρόνια από τότε που ο Γεράσιμος Γεννατάς παρουσιάστηκε στο Κέντρο Εκπαίδευσης της Τρίπολης, έχει όμως πολύ έντονες αναμνήσεις από την πρώτη επαφή του με τον στρατό. Δεν είναι μια συγκεκριμένη εικόνα αλλά κυρίως η αίσθηση που αποκόμισε από εκείνη την περίοδο της ζωής του.

«Ηταν ένας χρόνος χαμένος. Κανονικά θα έπρεπε να υπηρετήσω περίπου δύο χρόνια αλλά επειδή πέθαναν οι γονείς μου έμεινα μόνο έναν χρόνο ως προστάτης της ανήλικης τότε αδελφής μου». Ο γνωστός ηθοποιός αν και γνώριζε τον περιορισμένο χρόνο παραμονής του δεν μπορούσε να προσαρμοστεί στις καινούργιες συνθήκες που έπρεπε να ζήσει. «Αυτό που θυμάμαι πολύ έντονα είναι ανθρώπους να προσπαθούν να ενταχθούν σε αυτό το καινούργιο περιβάλλον. Από τη στιγμή που πήγαμε να πάρουμε τα ρούχα μας διαπίστωσα πόσο εύκολα προωθείται η λαμογιά, η λούφα. Προσπάθησα να είμαι όσο το δυνατόν πιο τυπικός για να περάσει ο καιρός όσο πιο ανώδυνα γίνεται. Εκανα και κάποιες φιλίες, οι οποίες όμως δυστυχώς δεν κράτησαν».