Τα πρόσωπα της Επανάστασης

Τον περασμένο Απρίλιο, δύο μήνες μετά την πτώση του Χόσνι Μουμπάρακ, το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ζήτησε από τον ελληνικής καταγωγής φωτογράφο Platon να ταξιδέψει στην Αίγυπτο για να απαθανατίσει τα πρόσωπα της Επανάστασης της Πλατείας Ταχρίρ. Ο Platon αναζήτησε και βρήκε ακτιβιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και απλούς πολίτες, συνδικαλιστές και συγγραφείς, μουσικούς και συγγενείς θυμάτων που άφησε πίσω του το καθεστώς Μουμπάρακ προτού καταρρεύσει. Ο φωτογράφος επέστρεψε από την Αίγυπτο με 16 φωτογραφίες, κάποιες από τις οποίες συνοδεύονται από βίντεο. Από αυτή την πινακοθήκη δεν θα μπορούσαν να λείπουν οι μπλόγκερ αλλά και οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι, οι δημοκράτες αλλά και οι χριστιανοί κόπτες. Αυτό το ετερόκλητο πλήθος ανέτρεψε ένα καθεστώς 30 ετών αναζητώντας ένα μέλλον από το οποίο μπορεί να μη λείπει η αβεβαιότητα, όμως περισσεύει η ελπίδα.

Ο βασανισμένος
Τραγουδιστής της Επανάστασης
Ο Ραμί Εσάμ ήταν ένας άγνωστος στο ευρύ κοινό κιθαρίστας που έγινε διάσημος ως ο Τραγουδιστής της Επανάστασης. Το περίεργο στην περίπτωσή του είναι ότι βασανίστηκε από στρατιώτες μετά την πτώση του Μουμπάρακ. Αλλά αυτό δεν εξηγεί τον λόγο για τον οποίο η Πλατεία Ταχρίρ εξακολουθεί να είναι γεμάτη;

Η ΓΥΝΑΙΚΑ
«Ονειρευόμουν  την επανάσταση από 10 χρονών»
«Είμαι 80 χρονών και ονειρευόμουν αυτήν την επανάσταση από τότε που ήμουν 10» δηλώνει η Ναουάλ ελ Σαανταουί, ψυχίατρος, συγγραφέας, σύμβολο του αγώνα στην Αίγυπτο για τα δικαιώματα των γυναικών. Το 1981, τη χρονιά που ανέλαβε την ηγεσία της Αιγύπτου ο Χόσνι Μουμπάρακ, η Ναουάλ ελ Σαανταουί πλήρωσε με φυλάκιση τη δράση της. Εναν χρόνο αργότερα ίδρυσε την Ενωση Αλληλεγγύης των Γυναικών. Πριν από τρία χρόνια είδε να ψηφίζεται νόμος με τον οποίο απαγορεύτηκε η βάρβαρη πρακτική της κλειτοριδεκτομής. Και φέτος, είδε να καταρρέει ένα καταπιεστικό καθεστώς που με τη στάση του προσέβαλε την ίδια και τη χώρα της. «Εμείς οι γυναίκες προδοθήκαμε απ’ όλες τις επαναστάσεις» λέει. «Αλλά εμείς δεν θα σταματήσουμε ποτέ».

ΟΙ ΗΡΩΕΣ
Η Μητέρα  της Αιγύπτου  και ο γενναίος  της Google
Η Λαϊλά Σαΐντ είναι η μητέρα του 28χρονου Χαλέντ που βασανίστηκε μέχρι θανάτου από την αιγυπτιακή αστυνομία τον Ιούνιο του 2010, μετατρέποντας τη γενικευμένη δυσαρέσκεια σε αυθόρμητη εξέγερση. Δίπλα στη Μητέρα της Αιγύπτου, ο 30χρονος Ουαέλ Γκονίμ, ο γενναίος υπάλληλος της Google που βοήθησε χιλιάδες συμπατριώτες του να δικτυωθούν στο Ιντερνετ.

ΟΙ ΜΠΟΓΚΕΡ
To zην επικινδύνως
Εγινε πολύς λόγος για τον ρόλο που έπαιξε το Διαδίκτυο στην κατάρρευση του καθεστώτος Μουμπάρακ. Ενδεχομένως αυτός ο ρόλος να υπερεκτιμήθηκε κάπως σε μια Δύση που διανύει την εποχή των ιστοσελίδων κοινωνικής δικτύωσης. Αναμφισβήτητα, όμως, οι μπλόγκερ διακινδύνευσαν ακόμη περισσότερο από τους απλούς διαδηλωτές. Γι’ αυτό αξίζει να θυμάται κανείς τα ονόματά τους: κάτω αριστερά ο Μαχμούντ Σαλίμ, δίπλα του οι Χοσάμ Ελ-Χαμαλαουί, Μόνα Σαΐφ και Τζίτζι Ιμπραήμ, τα κορίτσια της παρέας.

Η ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ
Εσπασε το φράγμα της λογοκρισίας
Η Σόντος Σαμπαγιέκ γράφει σε ανεξάρτητες εφημερίδες και περιοδικά της Αιγύπτου. Η 25χρονη Σόντος συμμετείχε απλά και μόνο στις διαδηλώσεις της Πλατείας Ταχρίρ. Ηταν εκεί για να καταγράφει τα γεγονότα σπάζοντας το φράγμα της λογοκρισίας που επέβαλε το καθεστώς εκείνες τις ημέρες. Η διέξοδός της ήταν το twitter, η ιστοσελίδα μικρομπλόγκινγκ που πρέπει να πεις τα πάντα σε 140 χαρακτήρες.

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ ΠΛΑΤΕΙΑΣ
Εδωσαν μάχη απέναντι στο καθεστώς
Η πλατεία-σύμβολο της εξέγερσης εκκενώθηκε πολλές φορές από τους στρατιωτικούς αλλά η εικόνα των παιδιών που ανεμίζουν σημαίες και σχηματίζουν με τα δάκτυλα το σήμα της νίκης δεν έπαψε ποτέ να είναι επίκαιρη. Αντίθετα: γι’ αυτούς τους νέους η δίκη του Χόσνι Μουμπάρακ που άρχισε στις 3 Αυγούστου είναι το επιστέγασμα της μακράς μάχης που δόθηκε σε εκείνη την πλατεία απέναντι στο καθεστώς.