ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Εξαφανίσεις – μυστήριο στο Μεξικό

Χαράματα εισέβαλαν οι πεζοναύτες στο σπίτι της, στο Μοντερέι, στο Μεξικό. Αρπαξαν τον 27χρονο γιο της και τον έσυραν έξω από το σπίτι. Φορούσε μόνο ένα πορτοκαλί σορτς και τα είχε εντελώς χαμένα, καταγγέλλει η Μαρία ντελ Σοκόρο Μαλντονάντο. «Τους ρώτησα αν μπορούσα να του δώσω μερικά ρούχα, ένα πουκάμισο, αλλά εκείνοι τον πήραν», λέει, ενώ βρίσκεται ακόμη σε κατάσταση σοκ από την επιδρομή της 28ης Ιουνίου. Εκτοτε, δεν τον έχει ξαναδεί. Οι πεζοναύτες που συμμετείχαν στην επιχείρηση εναντίον των καρτέλ ναρκωτικών υποστηρίζουν ότι δεν κρατούν εκείνοι τον γιο της. Η τοπική Αστυνομία, πάλι, την παραπέμπει σε εκείνους. Οπότε, πού βρίσκεται, ακόμη και ποιος τελικά τον συνέλαβε, παραμένει μυστήριο.

Η οικογένειά του πιστεύει ότι κίνησε τις υποψίες επειδή είναι οδηγός ταξί και πολλοί συνάδελφοί του εργάζονται ως τσιλιαδόροι για τις συμμορίες. Επιμένουν όμως ότι εκείνος δεν έχει καμιά ανάμειξη με το οργανωμένο έγκλημα και έχουν υποβάλει τα παράπονά τους προς πάσα αρχή. Εστειλαν επιστολή ακόμη και στον πρόεδρο της χώρας Φελίπε Καλντερόν, καθώς καθημερινά βυθίζονται όλο και περισσότερο στον βάλτο της γραφειοκρατίας.

Το 2006, ο Καλντερόν αποφάσισε να ρίξει στη μάχη κατά των καρτέλ των ναρκωτικών τον Στρατό, δεδομένου ότι η τοπική Αστυνομία αποδεικνυόταν ανήμπορη ή απρόθυμη να αντεπεξέλθει. Υποθέσεις ωστόσο, όπως αυτή της οικογένειας Μαλντονάντο, όπου επικρατούν η καχυποψία, ο φόβος και τα αναπάντητα ερωτήματα, αναδεικνύουν τη σκοτεινή πλευρά της συγκεκριμένης στρατηγικής.

Οπως και η Αστυνομία, ο Στρατός έχει επικριθεί τόσο από τις ΗΠΑ όσο και από διεθνείς ανθρωπιστικές οργανώσεις ότι ενεργεί με ασυδοσία. Πέρυσι, οι ΗΠΑ απέσυραν μέρος της βοήθειας που επρόκειτο να στείλουν στο Μεξικό και τον περασμένο Απρίλιο μία Ομάδα Εργασίας του ΟΗΕ συνέστησε στις μεξικανικές Αρχές να επανεξετάσουν τον ρόλο του Στρατού λόγω των πολλών καταγγελιών για «ακούσιες εξαφανίσεις»: από το 2006 περισσότεροι από 5.300 άνθρωποι αγνοούνται. Επιπλέον, την ίδια περίοδο η Εθνική Επιτροπή για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα έχει λάβει τουλάχιστον 5.000 καταγγελίες για κακοποίηση πολιτών στα χέρια στρατιωτών.

Η πιο σημαντική απόφαση προς αυτή την κατεύθυνση ελήφθη εντός των συνόρων της χώρας. Ανώτατο Δικαστήριο της χώρας αποφάσισε οι υποθέσεις που αφορούν ανθρωπιστικά ζητήματα και στρέφονται κατά του Στρατού να αποτελούν αντικείμενο των πολιτικών δικαστηρίων και όχι των στρατιωτικών, όπου οι ένοχοι σπανίως τιμωρούνται.

Τα πράγματα περιπλέκονται περισσότερο καθώς οι δολοφόνοι των καρτέλ ναρκωτικών συχνά μεταμφιέζονται σε αστυνομικούς ή στρατιώτες και χρησιμοποιούν ψεύτικο εξοπλισμό ή ακόμη και αληθινά, κλεμμένα όπλα. Το γεγονός αυτό κάνει τις Αρχές να αποδίδουν πολλές εξαφανίσεις σε δουλειά «κλώνων», όπως στην περίπτωση του Μαλντονάντο. Ο αδελφός του όμως αμφιβάλλει. «Αυτό που θέλουμε να ξέρουμε είναι πού βρίσκεται. Αν κατηγορείται για κάτι, θα το αντιμετωπίσουμε. Ας μας πουν όμως πού βρίσκεται», λέει.