Μαϊμού… Σπάρτακος

Συμβαίνει; Αν συμβαίνει λέει! Τι είναι το «Cars»; Αυτοκίνητα. Τι είναι το «Fast and furious»; Πολυβόλα και γρήγορα αυτοκίνητα. Τι είναι το «Transformers»; Τέρατα. Και τι είναι «Ο πλανήτης των πιθήκων: Η εξέγερση»; Χιμπαντζήδες, ουραγκοτάγκοι και πίθηκοι. Τόσα λεφτά, τόσος κόπος, τόσα μυαλά για έναν χιμπαντζή να κάνει μονόζυγο στους ουρανοξύστες και τη γέφυρα του Σαν Φρανσίσκο!

Οπως πάμε, σε λίγο τα δίποδα του Χόλιγουντ θα μετατραπούν σε φιλιππινέζους τετράποδων και πλαστικών παιχνιδιών. Γιατί αν αυτό το ντελίριο visual effects εκλαμβάνεται ως ταινία, τότε το καλύτερο που έχω να κάνω είναι να γίνω κριτικός πρέφας και μπιρίμπας.

Μα, θα μου πείτε, πρόκειται για το πρίκουελ της θρυλικής ιστορίας «The planet of the apes» («Ο πλανήτης των πιθήκων») του Φράνκλιν Σάφνερ και του 1968 με πρωταγωνιστή τον Τσάρλτον Χέστον (και ουχί Ιστον). Πλάνη θα πω. Ο καθένας είναι αυτό που δηλώνει. Στην πραγματικότητα ουδεμία σχέση υπάρχει ανάμεσα στα δύο. Η διαφορά είναι όση και η απόσταση από τη Γη μέχρι τον ουρανό. Το εξηγώ. Οι πρώτοι πίθηκοι, από το πρωτότυπο μυθιστόρημα φαντασίας του Πιερ Μπουλ σε ένα υποδειγματικό σενάριο από Μάικλ Ουίλσον και Ροντ Σέρλιγνκ όπου το εξωπραγματικό ραπάρει παρέα με μια θηριώδη αλληγορική ουσία, κατέχουν μία από τις δέκα λαμπρές θέσεις στο είδος της επιστημονικής φαντασίας. Το θυμάστε; Αν όχι, τότε κοπιάστε στο πλησιέστερο DVDάδικο και θαυμάστε.

Εκεί λοιπόν ένας αστροναύτης προσγειώνεται εκ λάθους σε κάποιον μακρινό πλανήτη. Και με το στόμα ανοικτό πέφτει πάνω σε χιμπαντζήδες και ουραγκοτάγκους με ανώτερο από εμάς, τους γήινους, δείκτη ευφυΐας. Εκείνος με IQ μπιφτεκιού. Οι τετράποδοι πρόγονοί μας, αγκαλιά με έναν ανώτερο πολιτισμό.

Meaning ότι η σωματική μετεξέλιξη του ανθρώπινου είδους δεν συγχρονίζεται απαραίτητα και με μια αντίστοιχη μετεξέλιξη εγκεφαλικής ουσίας, ορθολογισμού, πολιτισμού και ηθικής ακεραιότητας. Meaning ακόμα την εξής αντιστροφή: οι άνθρωποι ζώα και τα ζώα άνθρωποι. Διαφωνείτε;

Παρεμπιπτόντως, το ίδιο σενάριο με τον ίδιο τίτλο επιχείρησε να επαναφέρει σε κυκλοφορία ο Τιμ Μπάρτον το 2001 αλλά η μούρλια της τεχνολογίας έπνιξε την αλληγορική ουσία κι έτσι η ταινία κατέληξε μια απρόσωπη πασαρέλα visual effects. Το ίδιο και ακόμα χειρότερα εδώ, αφού τα πρώτα εξήντα λεπτά εξαντλούνται με αέρα κοπανιστό. Θεέ μου, πόσο βαρετό.

Ο Τζέιμς Φράνκο σουλατσάρει μεταξύ εργαστηρίου και σπιτιού, νταντεύοντας τον άρρωστο από Αλτσχάιμερ πατέρα του (Τζον Λιθγκόου) και έναν νεογέννητο χιμπαντζή με το συμβολικό όνομα Καίσαρ (Σίζαρ). Τα λεπτά μοιάζουν με ώρες και η ώρα με ολόκληρο αιώνα. Ωσπου στο δεύτερο ημίχρονο οι τετρακόσιοι και βάλε νοματαίοι των οπτικών εφέ και της ομάδας του Τζέιμς Κάμερον και του «Avatar» παραμερίζουν τον βρετανό σκηνοθέτη και τροχονόμο Ρούπερτ Ουάιατ. Οπα! Του λένε. Και τον κάνουν πέρα.

Ετσι εκατοντάδες χιμπαντζήδες και ουραγκοτάγκοι με αρχηγό τον Καίσαρα εξεγείρονται, τα κάνουν λαμπόγυαλο, μετατρέπουν ολόκληρη την αστυνομική δύναμη της πόλης που διαθέτει ελικόπτερα, οχήματα και πολυβόλα σε σκουπίδια και αρχίζουν να κάνουν μονόζυγο στους ουρανοξύστες και τη γέφυρα του Σαν Φρανσίσκο, σαν να λέμε του Ρίου – Αντιρρίου!

Αυτό ήταν. Ο αμφιβληστροειδής ταράζεται, ο θεατής καθηλώνεται και η οθόνη μετατρέπεται σ’ ένα απέραντο λούνα παρκ. Τσ τσ τσ. Κοίτα πού έφτασε η τεχνολογία. Στον ουρανό. Και κοίτα πού κατέληξε το ανθρώπινο μυαλό. Στον πάτο και ακόμα πιο κάτω από αυτόν. Και να μην ξεχάσω να πω δυο λόγια για αυτήν την υποτυπώδη ιστορία. Που δήθεν κοπανάει τη μετάλλαξη της γενετικής χάριν των φαρμακευτικών και της άπληστης κερδοφορίας.

Ο Τζέιμς Φράνκο λοιπόν ανακαλύπτει φόρμουλα που θεραπεύει κάθε νόσο προερχόμενη από τον εγκέφαλο. Ετσι καταφέρνει, προσωρινά, να συνεφέρει τον πατέρα του. Κι έτσι με τη χορήγηση της φόρμουλας σε αυτά τα τετράποδα καταφέρνει να εκτοξεύσει το νιονιό ενός χιμπαντζή σε ανώτερα, από αυτά του ανθρώπου, επίπεδα. Οπως καταλαβαίνετε, η συνέχεια είναι αυτονόητη. Οι χιμπαντζήδες, βασανισμένοι από το ανθρώπινο κνούτο, τα παίρνουν στο κρανίο και εξεγείρονται. Κάπου εδώ, ο «Φρανκενστάιν» της Μαίρης Σέλεϊ συναντάει τον «Σπάρτακο» του Κιούμπρικ. Ως πρόθεση και καθόλου ως αποτέλεσμα. Me Tarzan you Monkey.

Βαθμός: 4