ΠΡΟΣΩΠΑ Ο ξεχωριστός χορευτής Ισμαήλ

Σαν βετεράνοι στρατιώτες μιας επιχείρησης που πήγε λάθος, μια ντουζίνα άυπνα νέα παιδιά συγκεντρώθηκαν στην όχθη της λίμνης που βρέχει την πόλη τους για να αναπολήσουν τον σύντροφο που άφησαν πίσω τους. Είναι όλοι τους επιζώντες της σφαγής στο νησάκι Ουτόγια και ο καθένας από αυτούς έχει μια ιστορία να διηγηθεί: άλλος κρύφτηκε στις τουαλέτες και άλλος πήδηξε από κάποιο παράθυρο ή προσποιήθηκε ότι ήταν νεκρός για να ξεφύγει από τη μανία του Αντερς Μπρέιβικ. Ολοι επέστρεψαν στη μικρή τους πόλη.

Ολοι, εκτός από τον Ισμαήλ Χατζί Αχμέντ, γνωστό στη Χαμάρ ως Ισμα Μπράουν ο χορευτής.

Ο Ισμαήλ ήταν ένας από τους 69 νέους ανθρώπους που έχασαν τη ζωή τους στην Ουτόγια. Για πολλούς από τους επιζώντες το μέγεθος της τραγωδίας έγινε αντιληπτό μόνο όταν είδαν τους φίλους τους να επιστρέφουν μέσα σε φέρετρα.

«Μόνο όταν είδα το πτώμα του Ισμαήλ στο νοσοκομείο κατάλαβα τι είχε συμβεί πραγματικά», δηλώνει ο 17χρονος Σεμίρ Βρανέζι, ο οποίος αναγκάστηκε να κρυφτεί επί μιάμιση ώρα πίσω από έναν βράχο για να γλιτώσει τη ζωή του. «Σκέφτηκα ότι θα μπορούσα να βρίσκομαι εγώ στη θέση του και η οικογένειά μου να καθόταν γύρω μου. Ηταν σαν μια μαχαιριά στην καρδιά».

Ενα ψηλόλιγνο, γεμάτο ενέργεια αγόρι, ο 19χρονος Ισμαήλ δεν ξεχώριζε σε αυτή τη μικρή πόλη της Νορβηγίας μόνο από τα μακριά άκρα και το δέρμα του στο χρώμα του αμύγδαλου.

Σε μια πόλη όπου οι ντόπιοι και οι μετανάστες μόλις είχαν αρχίσει να συνυπάρχουν, ο γεννημένος στη Σομαλία Ισμαήλ κυκλοφορούσε ντυμένος στο στυλ της Lady Gaga και έκανε δημοσίως αυτοσχέδιες επιδείξεις των ικανοτήτων του στον χορό με φίλους του από τη Νορβηγία, τη Σομαλία, τη Βοσνία και αλλού.

«Δεν τον είχαμε δει να πίνει αλκοόλ, δεν τον βλέπαμε με κορίτσια – μόνο χόρευε», λέει ο Βουόρια Αλί Αχμάντ, ένας άλλος φίλος του.

«Δεν είναι καθόλου εύκολο να τον περιγράψεις. Ηταν πολύ ιδιαίτερος άνθρωπος», προσθέτει.

Ο Βουόρια ήταν με τον Ισμαήλ την ημέρα του μακελειού.

«Ο Μπρέιβικ πυροβόλησε τον Ισμαήλ στο κεφάλι. Δεν έκανα τίποτε για να τον σταματήσω. Και νιώθω ένοχος γι’ αυτό», αναφέρει.

Ο Ισμαήλ είχε πολλούς φίλους από περιοχές όπου μαίνονταν συγκρούσεις. Ο ίδιος ήταν διαφορετική περίπτωση. Στη Νορβηγία είχε έρθει με την οικογένειά του το 2002 σε ηλικία δέκα ετών. Εως τότε είχε αποφύγει τη βία της Σομαλίας ζώντας στην Υεμένη.

Η Χαμάρ, μια πόλη 28.000 κατοίκων που απέχει γύρω στα 130 χλμ. από τον Οσλο, προσέφερε στην οικογένεια του Ισμαήλ πολιτικό άσυλο. Ολα αυτά τα χρόνια, ο Ισμαήλ δεν απέφυγε τα καχύποπτα βλέμματα. Αλλά δεν τον ενδιέφερε, ζούσε μόνο για τον χορό.