ΕΧΕΙ ΦΑΣΗ
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ των αποφάσεων της Αθλητικής Δικαιοσύνης θα μπορούσε να εκδοθεί σε βιβλίο – θα είχε πολύ γέλιο και κλάμα μαζί. Πολύ συχνά οι ετυμηγορίες της ήταν σαν τα στημένα ματς: όλοι περίμεναν το αποτέλεσμα με αγωνία, εκτός από κάποιους που γνώριζαν τα κόζια. Γι’ αυτούς, κρίμα που οι αποφάσεις δεν ήταν στο Στοίχημα, θα έβγαζαν πολλά λεφτά.
ΑΛΙΜΟΝΟ στους αδύναμους. Σε αυτούς εξαντλούσαν οι δικαστές όλη την αυστηρότητά τους. Ενώ οι ισχυροί είχαν πάντα ένα… νομικό επιχείρημα που τους έριχνε στα μαλακά. Κορυφαίο παράδειγμα, ο Μπέος. Στην παντοδυναμία του γ…σε και έδερνε ατιμώρητα, ενώ όταν βρέθηκε πίσω από τα κάγκελα έφαγε τέσσερα χρόνια μόνο και μόνο επειδή είπε τον Γόντικα, φλώρο!
ΤΗΝ ΙΔΙΑ, περίπου, στάση κρατούσε και η ΕΠΟ. Οταν το παρασκήνιο ήταν στα ντουζένια του, ο Πιλάβιος άκουγε υπομονετικά τους παράγοντες να του λένε ποιον διαιτητή να τους βάλει και ποιον όχι χωρίς τα τολμά να τους απαντήσει το αυτονόητο: να πάνε να… κάνουν αυτό που ξέρουν. Και όταν επρόκειτο να τον επισκεφθεί ο Μπέος, άφηνε ανοιχτή την πόρτα του γραφείου του για να μην του την ανοίξει με κλωτσιά.
ΤΩΡΑ ΠΟΥ οι νταβατζήδες του ποδοσφαίρου έχουν πέσει στο κανναβάτσο, οι ομάδες τους θα υποφέρουν – δίκαια ή άδικα, δεν μπορώ να το πω ακόμα. Οι καταπιεσμένοι διώκτες μπορεί να γίνουν πολύ επικίνδυνοι.
Google news
