Η μαμά της επανάστασης

Από το ’70 κι έπειτα, η συγγραφή μυθιστορημάτων έγινε για την Ερικα Γιονγκ τρόπος βιοπορισμού. Με αρκετή δόση χιούμορ, φαντασία και περιστρεφόμενα πάντα γύρω από την ελευθερία τής γυναίκας και τη σεξουαλική απόλαυση, τα βιβλία της αγαπήθηκαν από τους αμερικανούς και το ευρωπαίους αναγνώστες και προσέφεραν στην ίδια και την κόρη της μια άνετη ζωή. Μεγαλώνοντας βέβαια τη Μόλι μόνη της, η Ερικα είχε επιβαρυνθεί με όλα τα οικονομικά βάρη, γεγονός αρκετό από μόνο του για να ζει μ’ ένα μόνιμο άγχος. «Μία σκέψη είχε φωλιάσει στο μυαλό μου: ότι δεν θα έκλεινα συμβόλαιο για άλλο βιβλίο και πως θα έμενα άφραγκη. Πραγματικά, στην ιδέα και μόνο μ’ έπιανε τρόμος» εξομολογείται. Καθώς ο χρόνος της ήταν συχνά πολύ περιορισμένος, είχε προσλάβει νταντά για να τη βοηθάει με τη Μόλι. Ούτως ή άλλως όμως, είχε αποφασίσει να αφήσει στην κόρη της χώρο ώστε να αναπτύξει ελεύθερα την προσωπικότητά της. Για τις σημερινές γυναίκες εκφράζει τον φόβο πως έχουν εγκλωβιστεί στο σπίτι, κυνηγούν τα παιδιά από πίσω και τα στραγγαλίζουν με την υπερπροστατευτικότητά τους.