Πρώτο γκολ στις αφίξεις!

Τις περισσότερες φορές ισχύει το «ό,τι αγοράζεις, παίρνεις». Η ηλικία και το κίνητρο φυσικά παίζουν το δικό τους ρόλο. Και αν ο «παιχταράς» βγει «παλτό» στη διάρκεια του πρωταθλήματος, οι ελπίδες για μία νέα «μεταγραφή αεροδρομίου» δεν σβήνουν!

Ο Ολυμπιακός, για παράδειγμα, χορεύει παραδοσιακά στους ρυθμούς της σάμπας. Μια αόρατη γραμμή ενώνει το Ρίο με τον Πειραιά και τον τόνο δίνουν ο Τζιοβάνι με τον Ριβάλντο.

Υπήρξαν συμπαίκτες σε Μπαρτσελόνα και Εθνική Βραζιλίας, αντάμωσαν και στο Λιμάνι. Με την Ελλάδα, να μην αναστενάζει μόνο στα γήπεδα, αλλά και στα αεροδρόμια! Το ’99, λίγο μετά την άφιξη του Ζάχοβιτς, οι φίλοι του Ολυμπιακού «αναγκάστηκαν» να πάνε μέσα σε τρεις ημέρες ξανά στο Ελληνικό για να γιορτάσουν την έλευση του μάγου «Τζο». Κοντά στους 2.000 έφτιαξαν μια καυτή ατμόσφαιρα. Ο Τζιοβάνι χαμογέλασε, τα έχασε και από την πρώτη στιγμή έδειξε πως θα έχτιζε μια σχέση εμπιστοσύνης και αγάπης με τον κόσμο. Ποτέ δεν την πρόδωσε. Αν ήταν πιο γρήγορος, θα έπαιζε για χρόνια στη Μπάρτσα. Ηρθε στον Ολυμπιακό, δεν αντιμετώπισε την εξέλιξη ως πισωγύρισμα καριέρας και πρόσφερε τίτλους και κάποια γκολ, όπως η λόμπα με τη Γαλατά που δεν σβήνουν από τη μνήμη μας.

Οσο για τον Ριβάλντο, τι να πεις. Η διοίκηση Κόκκαλη τον έφερε, κατέκτησε τίτλο πρωταθλήματος με τον «Ρίμπο» ο Ολυμπιακός, έγινε αναφορά στην Ευρώπη, ο σπουδαίος άσος ξανάνιωσε και πάνω από 3.000 πιστοί πήγαν να σηκώσουν στα χέρια το ζεύγος Ριβάλντο τον Ιούλιο του 2004! Μια ηχηρή μετακίνηση που ταρακούνησε τους πάντες. Η συνέχεια και η κατάληξη; Οπως συμβαίνει συχνά με τους μεγάλους έρωτες. Αφήνουν μια πληγή. Ο Ριβάλντο πήρε διαζύγιο γεμάτο κλάματα με τον Ολυμπιακό, τα έριξε στον πρόεδρο Κόκκαλη και όταν βρήκε μπροστά του την πρόταση της ΑΕΚ, δεν δίστασε να αλλάξει στρατόπεδο και να επιχειρήσει το γεύμα με το κρύο πιάτο της εκδίκησης. Τίτλο δεν πήρε, η ιστορία με τον Βάλνερ του τον στέρησε, έριξε όμως τέσσερα γκολ στον Ολυμπιακό και κούνησε γεμάτος χαρά τα δάχτυλα του χεριού του σε μια σημαδιακή βραδιά.