Ο σκοτεινός κόσμος των πειρατών

Οι πειρατές ήταν νευρικοί. Ενας νεός συγγραφέας – ένας λευκός από τον Καναδά – είχε φτάσει αναπάντεχα στο χωριό τους, στην κορυφή ενός λόφου της Πουντλάνδης, της ημιαυτόνομης περιοχής της Βόρειας Σομαλίας όπου βρίσκεται το αρχηγείο των πειρατών, προκειμένου να κάνει ερωτήσεις για το υπό κατάληψη πλοίο που είχε αγκυροβολήσει στα ανοιχτά. Φοβούμενοι πως θα χυθεί αίμα, οι ντόπιοι χάθηκαν γρήγορα μέσα στις καλύβες τους…

Κάπως έτσι αρχίζει το τελευταίο κεφάλαιο του βιβλίου «Οι πειρατές της Σομαλίας: Μέσα στον κρυμμένο κόσμο τους» που κυκλοφορεί σήμερα στις ΗΠΑ. Θα στοιχημάτιζε κανείς πως πρόκειται για μυθοπλασία, όμως όχι, είναι αυτοβιογραφικό, το πρώτο του είδους του – ο καναδός συγγραφέας Τζέι Μπάχαντιουρ πέρασε μήνες στην περιοχή προκειμένου να αποκαλύψει στο ευρύ κοινό κάποια από τα μυστικά των πειρατών που έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια ο φόβος και ο τρόμος της διεθνούς ναυσιπλοΐας. Ο κίνδυνος στον οποίο μπήκε ηθελημένα εξηγείται ίσως από το νεαρό της ηλικίας του: ο Μπάχαντιουρ είναι μόλις 27 ετών. Ζούσε με τους γονείς του και έκανε έρευνες αγοράς για διαφημιστικές εταιρείες όταν άρχισε να σχεδιάζει το ταξίδι του στη Σομαλία. Δεν είχε ξαναβρεθεί ποτέ στην Αφρική. Φρόντισε να προσλάβει εκ του μακρόθεν σωματοφύλακες και πολύ σύντομα βρέθηκε να υιοθετεί την ενδυμασία και τις συνήθειες των ντόπιων. Στο βιβλίο του, περιγράφει την εξέλιξη των πειρατών από πολυλογάδες ψαράδες που υποστηρίζουν πως προστατεύουν τα νερά της Σομαλίας από παράνομα αλιευτικά μέχρι τις δολοφονικές εγκληματικές ομάδες που είναι σήμερα. Η ιεραρχία τους, αποκαλύπτει, μοιάζει πολύ με εκείνη του εμπορίου ναρκωτικών στις ΗΠΑ. Τα «μικρά ψάρια», συνήθως αυτοί που μένουν να φυλάνε τα υπό κατάληψη πλοία, εισπράττουν ψίχουλα – το μεγαλύτερο μερίδιο από τα λύτρα το τσεπώνουν οι «αρχηγοί», οι οποίοι μένουν μακριά και δεν λερώνουν τα χέρια τους. Διασυνδέσεις με διεθνή καρτέλ ή ισλαμιστές ο Μπάχαντιουρ πάντως δεν εντόπισε. Οι περισσότεροι πειρατές με τους οποίους μίλησε «δεν είχαν ιδέα για τον έξω κόσμο».