ΨΥΧΡΑΙΜΙΑ

Eδώ που έφθασαν τα πράγματα καλό σενάριο δεν υπάρχει. Στο τραπέζι των ισχυρών που αποφασίζουν και πάλι για την τύχη της Ελλάδας βρίσκονται το κακό και το χειρότερο. Ποιο θα ήταν το καλό που χάθηκε στηνπρώτη παρτίδα; Το όνειρο της τρόικας που περιγράφεται στο διαβόητο Μνημόνιο να ήταν αληθινό. Δηλαδή μέχρι το τέλος του 2011 η Ελλάδα να είχε ανακάμψει, να έβγαινε ξανά στις αγορές, να μείωνε τους φόρους, να περιόριζε δραστικά τον δημόσιο τομέα και να έπαιρνε μπροστά η ατμομηχανή τής ανάπτυξης με ντόπιους και ξένους επενδυτές που θα εμπιστεύονταν ξανά την Ελλάδα. Ολα αυτά παρέμειναν όνειρα θερινής νυκτός και δεν θα μάθουμε ποτέ εάν το Μνημόνιο ήταν η σωστή συνταγή για τη σωτηρία της χώρας, γιατί ουσιαστικά δεν εφαρμόστηκε, άρα μπορούμε να διαφωνούμε γι’ αυτό στο διηνεκές.

Το κακό σενάριο, το οποίο στην κατάσταση όπου βρισκόμαστε αποτελεί σανίδα σωτηρίας, είναι να πετύχουμε στη σκληρή διαπραγμάτευση με τη Γερμανία τούς καλύτερους δυνατούς όρους στη μετακύλιση χρέους μας στο μέλλον και την επαναγορά του με πιο χαμηλά επιτόκια. Ετσι θα πάρουμε βαθιά ανάσα, θα κερδίσουμε χρόνο και χρήμα που θα πέσει στην αγορά. Τώρα εάν αυτή την εξέλιξη οι περίφημοι οίκοι αξιολόγησης την αποκαλούν επιλεκτική χρεοκοπία, μικρή αξία έχει ο όρος, σημασία έχει η ουσία.

Η ψυχραιμία όλων, πολιτικής ηγεσίας και πολιτών, αυτές τις ώρες είναι καθοριστική για την επιτυχή έκβαση του δύσκολου και πρωτόγνωρου για την ευρωζώνη εγχειρήματος. Το πρώτο ποτήρι από το σερβίτσιο έσπασε, με τις φήμες των τελευταίων 24ώρων για στάση πληρωμών και δέσμευση καταθέσεων. Το ζήτημα είναι να μη σπάσουν και τα υπόλοιπα τις προσεχείς εβδομάδες. Οι πολίτες, όσο εξοργισμένοι και εάν είναι με αυτά που συμβαίνουν γύρω τους, έχουν ανάγκη στις κρίσιμες ώρες να εμπιστευτούν την πολιτική ηγεσία. Με την προϋπόθεση ότι αυτή θα λειτουργήσει συντεταγμένα και θα αποφεύγει τις μισές αλήθειες και τα μισά ψέματα. Αντίθετα, όποιες τεχνικές δυσκολίες υπάρξουν στο τραπεζικό σύστημα κατά την εφαρμογή του σχεδίου, να εξηγηθούν εγκαίρως και λεπτομερώς στην κοινωνία, όπως επίσης να ειπωθεί με ακρίβεια πότε θα υπάρξει λήξη συναγερμού. Αλλωστε οι καταθέσεις των πολιτών είναι εγγυημένες.

Είμαστε σε μονόδρομο. Εάν δεν ακολουθήσουμε με επιμονή και πείσμα τη σκληρή διαπραγμάτευση με τους εταίρους μας θα οδηγηθούμε στο χειρότερο σενάριο, που είναι ο εφιάλτης της πραγματικής και ανεξέλεγκτης χρεοκοπίας με όσα αυτή συνεπάγεται: στάση πληρωμών, φτώχεια, εξαθλίωση και μοιραία επιστροφή σε ένα εθνικό νόμισμα το οποίο θα αντικατοπτρίζει τη σημερινή εικόνα της οικονομίας μας. Θα έχει δηλαδή την αξία του κομφετί.