ΚΑΝ’ ΤΟ ΟΠΩΣ Η ΤΡΟΪΧΑΝΤ
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Στη δίνη της κρίσης, και αφού μετά την ψήφιση του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος η χώρα μας πήρε ακόμη μία ευκαιρία να διασωθεί από τη χρεοκοπία, το φετινό καλοκαίρι είναι το καλοκαίρι των μεγάλων αποφάσεων.
Πολύ σωστά, ο Πρωθυπουργός ζήτησε από τα στελέχη της κυβέρνησής του να εργάζονται με εντατικούς ρυθμούς, να κάνουν «τη μέρα βδομάδα». Ο αγώνας είναι, πρωτίστως, αγώνας με τον χρόνο.
Αλλά και αγώνας με τα στερεότυπα που καθήλωσαν τη χώρα σε ένα οικονομικό και κοινωνικό μοντέλο στο οποίο «καταναλώναμε περισσότερα απ’ όσα παρήγαμε».
Το σημείο-κλειδί της εξόδου από την κρίση είναι, βεβαίως, η αλλαγή αυτού του μοντέλου οργάνωσης.
Ακόμη μία εξίσου ζωτική και εξίσου δομική μεταρρύθμιση έχει να κάνει με τις ιδιωτικοποιήσεις.
Η πώληση δημόσιας περιουσίας δεν είναι, βεβαίως, εύκολη επιλογή. Αλλά, από τη στιγμή που έχουμε φτάσει στην ανάγκη να πουλήσουμε ακόμη και καίριες επιχειρήσεις (νερό, ενέργεια…), οφείλουμε να το πράξουμε με μέθοδο όσο το δυνατόν επωφελή για τη χώρα, μεγιστοποιώντας τα κέρδη.
Υπάρχει ανάλογο μοντέλο στο οποίο θα μπορούσε η κυβέρνηση να στηριχθεί; Προφανώς, υπάρχουν περισσότερες από μία επιλογές. Μία από αυτές την υποδεικνύει, με συνέντευξή του στα «ΝΕΑ» (σελ. 10-11), ο Ούλριχ Μπλουμ, πρόεδρος του γερμανικού Ινστιτούτου Οικονομικών Ερευνών Χάλε (IWH).
Τι λέει ο γερμανός ειδικός; «Κάντε το όπως η Τρόιχαντ» – το ίδρυμα που διαχειρίστηκε την ιδιωτικοποίηση των κρατικών επιχειρήσεων και της κρατικής περιουσίας της Γερμανικής Λαοκρατικής Δημοκρατίας, μετά την γερμανική ενοποίηση.
Το μοντέλο που υποδεικνύει ο κ. Μπλουμ δεν είναι στατικό – το αντίθετο. Προϋπόθεση είναι να ισχύσει αυτό που στη γλώσσα των ειδικών ονομάζεται «ρήτρα βελτίωσης» ή «όρος βελτίωσης της σύμβασης».
Σύμφωνα με αυτή τη διαδικασία, το κράτος δεν εκχωρεί εν λευκώ την περιουσία του στους ιδιώτες – κάθε άλλο. Στην περίπτωση που, κάποια στιγμή στο μέλλον, επιστρέψουμε στην κανονικότητα και αρχίσει να «τρέχει» εκ νέου η ανάπτυξη, ο αγοραστής έχει δεσμευτεί να καταβάλει στο Δημόσιο ένα ποσοστό των κερδών που θα αποκομίσει στο μέλλον.
Ολες αυτές οι τεχνικές λύσεις αποδεικνύουν ότι ένα πράγμα χρειάζεται: βούληση, αποφασιστικός σχεδιασμός, σαφήνεια στις προθέσεις, τήρηση των χρονοδιαγραμμάτων, διαπραγματευτική ισχύς και ευελιξία. Τα δύσκολα είναι ακόμα μπροστά μας – αλλά στο χέρι μας είναι να αποκτήσουμε ξανά το δικαίωμα στην ελπίδα.
Google news
