Το πρώτο μεγάλο κύμα Ελληνόπουλων κατέφθασε στο Ιβάνοβο από την Τασκένδη το 1953. Από εκείνη τη χρονιά και μετά, όλο και περισσότεροι έλληνες αριστεροί έστελναν τα παιδιά τους στο Ιντερντόμ, το οποίο πλέον είχε γίνει γνωστό για τις πρωτοποριακές εκπαιδευτικές υπηρεσίες του: ανάμεσα στα Ελληνόπουλα που πέρασαν από το Ιβάνοβο περιλαμβάνονταν ο θετός γιος του Απόστολου Γκρόζου, που διετέλεσε υπουργός Εργασίας στην κυβέρνηση Παρτσαλίδη το 1949, ο θετός γιος του ίδιου του Παρτσαλίδη, τα παιδιά του ιστορικού στελέχους της Αριστεράς Νίκου Καρρά, του παλαίμαχου κομμουνιστή Κώστα Γάτσου και άλλοι.
«Ηταν απόφαση της οικογένειας να πάμε σχολείο στο Ιβάνοβο», θυμάται ο Χρήστος Καρράς, γιος του Νίκου, που κατοικεί σήμερα στην Αθήνα. «Μέναμε στη Σόφια από το 1949 και από εκεί το 1955 μαζί με τον αδελφό μου Θανάση ταξιδέψαμε στο Ιβάνοβο μέσω Μόσχας. Τότε ήμουν εννέα ετών. Τον επόμενο χρόνο ο Θανάσης επέστρεψε στην οικογένεια καθώς μπορούσαν πλέον να τον συντηρήσουν. Εγώ έφυγα όταν τελείωσα το σχολείο το 1964».
Ο γιος του παλαίμαχου της Αριστεράς θεωρεί ότι το οικοτροφείο του Ιντερντόμ ήταν μια «κλειστή κοινωνία», η οποία όμως είχε πολλά να προσφέρει στα παιδιά που την απάρτιζαν εκείνη την εποχή: «Στην τάξη μας υπήρχαν Ελληνες, Ισπανοί, Πέρσες, Ρώσοι και Κορεάτες. Σε άλλες τάξεις είχαν παιδιά και από την Αφρική και τη Λατινική Αμερική. Είχαμε συμμαθητές από όλο τον πλανήτη και οι δραστηριότητές μας δεν περιορίζονταν στο διάβασμα των μαθημάτων.
Εγώ έπαιζα κλαρίνο στην ορχήστρα του οικοτροφείου, είχαμε μέχρι και σχολή φωτογραφίας», λέει ο Καρράς που εξετάζει σοβαρά το ενδεχόμενο να παραστεί στη φετινή συνάντηση των αποφοίτων του Ιντερντόμ τον Οκτώβριο στο Πεκίνο – πέρυσι είχε πραγματοποιηθεί στην Αθήνα.
Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1940, οι έλληνες μαθητές στο Ιντερντόμ ήταν ελάχιστοι – σε αντίθεση με τους Ισπανούς, τους Κινέζους και ακόμα παλαιότερα, τη δεκαετία του ’30, με τους Βούλγαρους και τους Γερμανούς. Μία από τις Ελληνίδες που βρέθηκαν πριν από τη μαζική προσέλευση Ελλήνων στο οικοτροφείο του Ιβάνοβο ήταν η κόρη του δολοφονηθέντος Γιάννη Ζέβγου, υψηλόβαθμου στελέχους του ΚΚΕ και του ΕΑΜ που είχε διατελέσει υπουργός Γεωργίας στην πρώτη μετακατοχική κυβέρνηση του Γεωργίου Παπανδρέου. «Με τη Ρόζα γνωριστήκαμε το 1946 σε εκδρομή της κομματικής σχολής με καμιόνι.
Είχε ήδη φοιτήσει στο Ιντερντόμ και τραγουδούσε στην εκδρομή στα ρωσικά. Η Ρόζα ήταν αυτή που συνόδευσε το πρώτο γκρουπ των Ελλήνων το 1953 από την Τασκένδη στο Ιβάνοβο – εθεωρείτο πολύ μεγάλη απόσταση με τα μέσα που υπήρχαν τότε», λέει η Αγνή Σιδερίδου.