Καυστικός ακόμα και για τον ίδιο του τον εαυτό

Συστήθηκε στο κοινό ως δημοσιογράφος από τις σελίδες του περιοδικού «New Statesman» στις αρχές της δεκαετίας του ’70 και σύντομα απέκτησε τη φήμη ως μιας από τις πιο καυστικές πένες της Αριστεράς με τα κείμενά του εναντίον του πολέμου του Βιετνάμ, του Χένρι Κίσινγκερ και της Καθολικής Εκκλησίας. Εκείνα τα χρόνια η μοίρα τον έφερε στην Ελλάδα και την Αθήνα, όπου επισκέφθηκε το ξενοδοχείο στο οποίο είχε αυτοκτονήσει η μητέρα του με τον εραστή της. Επιστρέφοντας στο Λονδίνο έγραψε μερικά από τα πιο επιθετικά άρθρα που είχαν δημοσιευθεί στον διεθνή Τύπο εναντίον της χούντας. Δηλώνει εβραϊκής καταγωγής (ισχυρισμό που διαψεύδει ο αδελφός του) και πριν από μερικά χρόνια «μετανάστευσε» στις ΗΠΑ όπου απέκτησε την αμερικανική ιθαγένεια. Στην εκλεκτή παρέα του στο Μανχάταν περιλαμβάνεται ο Σαλμάν Ρούσντι των «Σατανικών Στίχων». Ο ίδιος έχει γράψει πολλά δοκίμια μεταξύ των οποίων «Ο Θεός δεν είναι μεγάλος». Πέρυσι, στα 61 του χρόνια, διαγνώστηκε με καρκίνο στον οισοφάγο και τους λεμφαδένες. «Πώς είσαι;» τον ρώτησε ένας συνάδελφός του. «Πεθαίνω» ήταν η απάντησή του.