Η εκδίκηση της ξεχασμένης Φρόιντ

Από τη Μαίρη Αδαμοπούλου

Είναι 49 ετών. Εχει χαρακτηριστεί – μαζί με τα αδέλφια της Τζέιν, Πολ και Ντέιβιντ – ως οι «ξεχασμένοι Φρόιντ». Ο πατέρας της – ο σπουδαιότερος εν ζωή ζωγράφος στη Βρετανία Λούσιαν Φρόιντ – δεν είναι διάσημος μόνο ως καλλιτέχνης, αλλά και ως καρδιοκατακτητής. Μόνο που έπρεπε να περάσουν πολλά χρόνια για να μάθει η Λούσι Φρόιντ αυτό το δεύτερο μεγάλο ταλέντο του πατέρα της, το οποίο η μητέρα της, η εικαστικός Κάθριν ΜακΑνταμ, φρόντιζε να κρατά ως επτασφράγιστο μυστικό.

Το πρώτο σοκ για τη Λούσι ήρθε σε ένα πάρτι, προς το τέλος της εφηβείας της. Τη σύστησαν ως κόρη του Λούσιαν Φρόιντ και ο συνομιλητής της τής είπε: «Γνώρισα τις προάλλες μια αδελφή σου, πρέπει να είστε συνομίληκες». «Ηταν η πρώτη φορά που συνειδητοποίησα πως είχα αδέλφια που δεν γνώριζα. Ομως επειδή κατάλαβα πως το θέμα ήταν επώδυνο για τη μητέρα μου, δεν έκανα περισσότερες ερωτήσεις», θυμάται η Λούσι που αποφοίτησε μόλις προ ημερών από τη Σχολή Καλών Τεχνών του Γουίμπλεντον, έπειτα από ένα διαζύγιο και δυο γιους ηλικίας 23 και 25 ετών.

Λίγο αργότερα ο αδελφός της Ντέιβιντ σε μια άλλη συγκέντρωση γνωρίζει την Εμα Φρόιντ, η οποία αποδεικνύεται ξαδέλφη τους. Μόλις ο νεαρός τής συστήθηκε εκείνη του απάντησε «Α, πρέπει να είσαι ένα από τα παιδιά του Λούσιαν». Με τη βοήθεια της Εμα τα τέσσερα αδέλφια κατάφεραν να συναντηθούν με τις αδελφές τους, τη συγγραφέα Εσθερ και σχεδιάστρια μόδας Μπέλα (κόρες της συγγραφέως Μπερναρντίν Κόβερλι) και τα τέσσερα παιδιά της πρώην μαθήτριας του Φρόιντ στη Σχολή Καλών Τεχνών, Σούζι Μπόιτ – Αλι, Ρόουζ, Ιζομπελ και Σούζι. «Μέχρι στιγμής γνωρίζουμε πως είμαστε 13 αδέλφια. Τρεις από μας – εγώ, η Μπέλα και η Ιζομπελ – έχουμε γεννηθεί το 1961», λέει η Λούσι. «Μόνο που η Μπερναρντίν και η Σούζι είχαν διατηρήσει καλές σχέσεις με τον Λούσιαν και δεν αντιμετώπιζαν οικονομικά προβλήματα. Αντιθέτως η μητέρα μου δεν ζήτησε ποτέ τίποτα».

Η Λούσι είχε να δει τον πατέρα της από την ηλικία των πέντε ετών, όταν η μητέρα της αποφάσισε πλέον να σταματήσει να ανέχεται τις παράλληλες σχέσεις και τα παιδιά του Λούσιαν, την ύπαρξη των οποίων μάθαινε από τις εφημερίδες. Οι ελπίδες της αναζωπυρώθηκαν γύρω στα 20, όταν με τη βοήθεια της Εσθερ κατάφερε να γευματίσει με τον πατέρα της. «Δεν ήξερα τι να πω… Ημουν αγχωμένη κι ενθουσιασμένη ταυτοχρόνως. Φαινόταν φιλικός και θερμός και νόμιζα πως το γεύμα θα αποτελούσε την αρχή μιας σχέσης μεταξύ μας, κάτι που δεν συνέβη».

«Είναι λυπηρό διότι θα ήθελα να έχω μια επαφή μαζί του, ειδικότερα όσο περνάνε τα χρόνια, αλλά εκείνος έχει το πεπόνι, εκείνος και το μαχαίρι», λέει και υποστηρίζει πως δεν αισθάνεται θυμό ή πικρία από την απουσία του 88χρονου σήμερα πατέρα της. Ομως αισθάνεται πληγωμένη από το γεγονός ότι οι αδελφές της είχαν στενότερη σχέση μαζί του.

«Ολοι είχαν έναν πατέρα. Εγώ δεν είχα», συνεχίζει. «Του έστειλα πρόσκληση για τον γάμο μου. Ηθελα να μάθει ότι παντρεύομαι παρότι ήξερα ότι δεν θα εμφανιστεί». Οπως και συνέβη. Η Λούσι τότε αποφάσισε να αλλάξει το επίθετό της σε Εβερετ – του συζύγου της. Μόλις πριν από λίγα χρόνια επέλεξε να επιστρέψει και πάλι στο Φρόιντ για δυο λόγους: πρώτον διότι μία φίλη της αμφισβήτησε το γεγονός ότι είναι κόρη του Λούσιαν Φρόιντ και δεύτερον επειδή έκανε μια εργασία στη σχολή της σχετικά με την ταυτότητα. «Σκέφτηκα ότι θα έπρεπε να αναγνωρίσω την αληθινή μου ταυτότητα και να μπορέσω να αντιμετωπίσω την πραγματικότητα», παραδέχεται.

Οσο για το ταλέντο της; Αναμφισβήτητο, καθώς διακρίνεται σε διαγωνισμούς από παιδί. Αποφεύγει όμως την παραστατική ζωγραφική για να μην υπάρχει σύγκριση με τον πατέρα της και προτιμά να φτιάχνει πιο αφηρημένα έργα, μονοτυπίες και εγκαταστάσεις. Τελικά το όνομα Φρόιντ είναι τροχοπέδη ή ευλογία για την καριέρα της; «Και τα δύο. Ποτέ δεν ξέρεις αν στον άλλο αρέσει το έργο σου πραγματικά ή σε επαινεί σκεπτόμενος και το όνομά σου. Ομως είμαι ό,τι είμαι και δεν μπορώ να κάνω κάτι γι’ αυτό», καταλήγει.