ΕΙΚΟΣΙ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ Ενα περιπετειώδες ταξίδι αυτογνωσίας στο Αιγαίο για το Χαμόγελο του Παιδιού
Από τον Νότιο Ευβοϊκό ώς την Κρήτη, διάπλους του Αιγαίου με καγιάκ! Τον πραγματοποίησε πρόσφατα, από κοινού με τον 51χρονο Κώστα Μανατάκη, ο Αγγελος Χριστοφίδης, αμφότεροι κωπηλάτες της «South Evian Gulf Team», στην προσπάθειά τους να συγκεντρώσουν χρήματα για το Χαμόγελο του Παιδιού. Η σκέψη ότι με αφορμή αυτό το ταξίδι μπορεί να γίνει καλά ένα παιδί κράτησε τον 31χρονο, όταν αντιμέτωπος με τα μποφόρ είπε να τα παρατήσει.
1 Αξιζε τον κόπο όλο αυτό το εγχείρημα;
Θα άξιζε και ο γύρος του πλανήτη κολυμπώντας, για ένα παιδικό χαμόγελο!
2 Το μήνυμα που περάσατε;
Μόνο αν είμαστε ενωμένοι μπορούμε να ευημερήσουμε ως κοινωνία.
3 Σε τι βαθμό επιτεύχθηκε και ο φιλανθρωπικός σκοπός σας;
Επιθυμία μας ήταν να γίνει καλά τουλάχιστον ένα παιδί από τις δωρεές των συμπολιτών μας. Χάρη σ’ αυτούς, συγκεντρώθηκε ένα ικανοποιητικό ποσό.
4 Πώς προέκυψε η ιδέα τής για πρώτη φορά διάσχισης του Αιγαίου κατ’ αυτόν τον τρόπο;
Εχω φίλους στην Κρήτη και πριν από δυο – τρία χρόνια μού γεννήθηκε η ιδέα να κατέβω μέχρι εκεί με φουσκωτό. Οταν λίγο αργότερα άρχισα να ασχολούμαι με το καγιάκ, σκέφτηκα ότι θα μπορούσε να γίνει με αυτό.
5 Το ταξίδι σας σε πραγματικούς αριθμούς;
Διανύσαμε πάνω από 250 ναυτικά μίλια μέσα σε 19 ημέρες. Κωπηλατούσαμε κατά μέσο όρο για 8 ώρες τη μέρα και διανυκτερεύαμε στα νησιά. Η ταχύτητά μας κυμαινόταν μεταξύ 3,5 και 4,5 κόμβων, όση αναπτύσσει κι ένα μικρό καΐκι.
6 Το δρομολόγιό σας;
Αποπλεύσαμε στις 22 Μαΐου από την Ερέτρια και συνεχίσαμε σε Ν. Στύρα, Κάρυστο, Ανδρο, Τήνο, Μύκονο, Νάξο, Ηρακλειά, Ιο, Σαντορίνη και Χριστιανή. Μετά τα 50 ν.μ. του Κρητικού, φτάσαμε στην Ντία και την επομένη στο Ηράκλειο, όπου και τερματίσαμε, στις 9 Ιουνίου.
7 Απρόοπτα στη διαδρομή;
Στο Κάβο Ρόσο, λίγο πριν από την Κάρυστο, χτυπηθήκαμε από θυελλώδεις σπηλιάδες (δυνατές ριπές αέρα) από δική μας κακή εκτίμηση. Το σκάφος του Κώστα ανατράπηκε κι άρχισε να παρασύρεται από τον άνεμο. Επειτα από μεγάλη προσπάθεια μιάμισης ώρας, καταφέραμε να βγούμε στη στεριά.
8 Η πιο μεγάλη από τις αντιξοότητες που κληθήκατε να ξεπεράσετε;
Μετά το Κάβο Ρόσο, είπα ότι «δεν θέλω να ξαναδώ θάλασσα στη ζωή μου». Με μετέπεισε ο Κώστας, αλλά και ο ίδιος ο σκοπός του ταξιδιού. Η μεγαλύτερη μάχη ήταν με τον ίδιο μας τον εαυτό.
9 Το δυσκολότερο σημείο;
Στο μπουγάζι Τήνου – Μυκόνου βρεθήκαμε με 5 μποφόρ και 3 μέτρα πελαγίσιο κύμα. Εκείνη την ώρα περνούσε από μπροστά μας το επιβατηγό «Νήσος Μύκονος», ενώ κι ένα μεγάλο κρουαζιερόπλοιο βρισκόταν πίσω μας, σχεδόν στην πορεία μας.
10 Πόσες φορές είπατε «τα παρατάω»;
Μία φορά εγώ κι άλλη μία ο Κώστας. Και τις δύο φορές, ωστόσο, εμψυχώσαμε ο ένας τον άλλον και συνεχίσαμε.
11 Τι σας έκανε να αναθεωρήσετε;
Η σκέψη ότι με αφορμή αυτό το ταξίδι μπορεί να γίνει καλά ένα παιδί. Επιπλέον, η απέναντι στεριά πάντα σε μαγνητίζει.
12 Η υποδοχή από τους ντόπιους στα νησιά – σταθμούς σας;
Παντού μας υποδέχθηκαν ζεστά και ειδικά σε Ανδρο, Τήνο και Νάξο. Πολλοί νόμιζαν ότι κάναμε πλάκα όταν λέγαμε από πού ερχόμασταν και πού πηγαίναμε. Οταν έβλεπαν ότι μιλούσαμε σοβαρά, έκαναν τον σταυρό τους!
13 Ηταν το πλέον επίπονο τεστ για τις αντοχές σας;
Οι τελευταίες ώρες στο Κρητικό ήταν σχεδόν μαρτυρικές. Η στεριά έμοιαζε να απομακρύνεται, παρ’ ότι πηγαίναμε με «τέρμα γκάζια». Θέλαμε τόσο πολύ να φτάσουμε, που βλέπαμε την απόσταση μικρότερη απ’ όση ήταν. Σωματικά, όμως, αντέξαμε.
14 Χρειάστηκε και πολύ πρωινό εγερτήριό σας;
Ξέραμε ότι για να μη μας πιάσει η νύχτα στο Κρητικό, θα έπρεπε να φύγουμε πριν από τα χαράματα από τη νησίδα Χριστιανή. Υστερα από 16 ώρες κουπί, φτάσαμε στην Ντία με το τελευταίο φως της μέρας.
15 Τεχνική υποστήριξη είχατε;
Είχαμε χερσαία ομάδα υποστήριξης. Τη γενική εποπτεία είχε ο αξιωματικός Λ.Σ. Αγγελος Μηνούδης. Το δελτίο καιρού μάς έδινε η μετεωρολόγος της ΕΜΥ Χρυσούλα Πέτρου και την τεχνική υποστήριξη ο καθηγητής Γιώργος Κασιμίδης.
16 Τι ασυνήθιστο βλέπει κανείς από τόσο κοντά σ’ ένα τέτοιο ταξίδι;
Περάσαμε τα νησιά κάβο κάβο. Αγγίξαμε την ακτογραμμή τους μέχρι τον τελευταίο βράχο. Τόση ομορφιά, τόσες εικόνες, τόσες μυρωδιές! Εξω από τη Νάξο βρήκαμε συντροφιά δυο – τρία δελφίνια και στο Κρητικό ένα μικρό σκυλόψαρο.
17 Είχε διαφορά η θεωρία – ο σχεδιασμός σας – με την πράξη;
Είχαμε δουλέψει πάρα πολύ το επιχειρησιακό πλάνο μας. Στην πράξη, κάναμε μόνο μικρές τροποποιήσεις.
18 Αν θα ξανακάνατε το ίδιο δρομολόγιο, τι θα αλλάζατε;
Θα βάζαμε πάνω μας πομπούς, ώστε να μας βρουν αν συμβεί κάτι και δεν προλάβουμε να εκπέμψουμε μέσω ασυρμάτου ή κινητού.
19 Τι τίτλο θα βάζατε σ’ αυτήν την περιπέτειά σας;
Ενα ταξίδι αυτογνωσίας για το χαμόγελο ενός παιδιού.
20 Επόμενη πρόκληση με το κουπί;
Λέμε για τον περίπλου της Λευκάδας τον Οκτώβρη. Κι αν είμαστε καλά, ίσως κάτι μεγαλύτερο, το καλοκαίρι του 2012.