Οι συλλήψεις βαθαίνουν την ύφεση

Οι συλλήψεις των παραγόντων που κατηγορούνται για τα στημένα παιχνίδια έγιναν κόντρα σε κάθε αναπτυξιακή λογική. Είναι τρελό, από τη μια να ψάχνεις για επενδύσεις με το φανάρι του Διογένη και, από την άλλη, να αποθαρρύνεις τους επενδυτές στερώντας τους το μοναδικό κίνητρο για να ρίξουν τα ωραία τους λεφτά στο ποδόσφαιρο: την προσδοκία του κέρδους. Εκτός κι αν πιστεύεις ότι ένας μέτοχος ανώνυμης ποδοσφαιρικής εταιρείας μπορεί να κερδίσει χωρίς ματσακονιές, από τα εισιτήρια, τις χορηγίες ή την υπεραξία της ΠΑΕ. Οπότε, καλώς ήρθες στην Ελλάδα.

Το μοναδικό έγκλημα των ανθρώπων οι οποίοι βρέθηκαν στα καλά καθούμενα να τραβιούνται στις Ασφάλειες και στις Εισαγγελίες – και που όλη η φίλαθλη Ελλάδα προσεύχεται να αποδειχτούν αθώοι – ήταν ότι σε αυτούς τους χαλεπούς καιρούς κίνησαν το χρήμα δίνοντας δουλειά σε μάνατζερ, διαιτητές, ποδοσφαιριστές, προπονητές, μπουκμέικερς, κομπιουτεράδες, επενδυτές, διαφθορείς, μπράβους και σε πολλές άλλες χειμαζόμενες ειδικότητες. Το στήσιμο αγώνων που περιλαμβάνονται στο ποδοσφαιρικό στοίχημα ήταν ίσως ο πιο παραγωγικός τομέας της ελληνικής οικονομίας από τότε που η κρίση κατεδάφισε την οικοδομή. Αλλά τώρα πολύ φοβάμαι ότι και η «παράγκα» θα έχει την ίδια κακή μοίρα των ακινήτων γενικότερα.

Το επενδυτικό περιβάλλον ήταν ανέκαθεν εχθρικό στα μέρη μας, με τους κανόνες του παιχνιδιού να αλλάζουν απροειδοποίητα από τη μια μέρα στην άλλη. Αυτό ακριβώς συνέβη και τώρα. Οταν ο καλόπιστος Χ αγόραζε την Ψ ποδοσφαιρική ομάδα που χρωστούσε της Μιχαλούς και τα έσοδά της ήταν αστεία μπροστά στα έξοδα, δεν το έκανε επειδή ήταν κουμπούρας στην πρόσθεση. Είχε κάνει τους υπολογισμούς του: τόσα από τη μη πληρωμή χρεών διά της μεθόδου της ρύθμισης, τόσα από κρατικές χορηγίες, τόσα από το «διπλό στο ημίχρονο, άσος στο τελικό».

Το business plan ήταν πληρέστατο και προέβλεπε ακόμη και την περίπτωση να κάτσει η στραβή και να τον βουτήξουν. Τι θα συνέβαινε τότε; Στη χειρότερη περίπτωση ο ΟΠΑΠ δεν θα έβαζε στο κουπόνι αγώνα της ομάδας του. Χέστηκε! Κι άμα κανένας από το κύκλωμα άνοιγε το στόμα του παραγνωρίζοντας τον κίνδυνο να μπλέξει και ο ίδιος, λύσεις υπήρχαν πολλές: μήνυση για συκοφαντική δυσφήμιση, ένα… μασάζ άνω και κάτω άκρων που αποκλείεται να μην τον χαλαρώσει ή το βάψιμο του τζιπ του σε χρώμα καρβουνί.

Ετσι λειτουργούσε το σύστημα για πάρα πολλά χρόνια. Η αναμέτρηση διωκτικές αρχές – λαμόγια του ποδοσφαίρου, η μητέρα των στημένων, ήταν «ξερό διπλό». Κι έρχεται ξαφνικά το αναξιόπιστο κράτος και λέει στους νοικοκυραίους που έστησαν τις επιχειρήσεις τους κάτω από αυτές τις προϋποθέσεις για σούπερ κοριούς της ΕΥΠ που έχουν καταγράψει τις συνομιλίες τους, των οποίων αν γνώριζαν την ύπαρξη βεβαίως δεν θα προχωρούσαν στην επένδυσή τους.

Τι θα γίνει τώρα; Θα εξαρτηθεί από την ανάκριση. Αν στους κατηγορούμενους δεν δοθεί η δυνατότητα να επικοινωνήσουν μεταξύ τους πριν από το ραντεβού με τους ανακριτές, ώστε να συμφωνήσουν να πουν όλοι το ίδιο ποίημα, δεν θα είναι εύκολο να την σκαπουλάρουν. Ολο και κάποιοι θα κελαηδήσουν. Αλλά αν η συνέχεια της διαδικασίας γίνει με τον παλιό, παραδοσιακό τρόπο, δύσκολα θα βρεθεί ερώτηση που θα τους στριμώξει. Για παράδειγμα:

– Γιατί ποντάρατε 1,5 εκατ. ευρώ στο συγκεκριμένο αποτέλεσμα;

– Τό ‘βλεπα, τό ‘παιξα…

– Πώς είναι δυνατόν να παίζετε 5.000 ευρώ την εβδομάδα με ετήσιο εισόδημα 11.000;

– Κερδίζω πάντα και παίζω από τα κερδισμένα.

– Πώς γίνεται να κερδίζετε πάντα;

– Φτύστε με, κύριε ανακριτά μου, να μη με κατσιγανιάσετε…

– Γιατί είπατε στον συνομιλητή σας ότι η ομάδα σας θα νικήσει οπωσδήποτε στο ντέρμπι;

– Γιατί έχουμε ομαδάρα.

– Και ποιος είναι αυτός που «έχει κάνει καλή δουλειά»;

– Μα, φυσικά ο προπονητής μας.

– Ποιος σας λέει «αγορίνα μου, βάλε αυτό το ταλιράκι που μου είπες σήμερα»;

– Ο αστρολόγος μου. Να ακούστε πρόβλεψή του, να σας σηκωθεί η τρίχα!

Οπότε θα καταλήξουμε στο ότι την «παράγκα 2» την έστησε το ίδιο πρόσωπο που πλαστογράφησε την ενημερότητα της Βέροιας: η κοπέλα της γραμματείας.