«Σαν αυτό, κανένα»

«Είναι η καλύτερη χρονιά µας. Μπορεί να πήραµε τριπλ κράουν το 2007 και το 2009, αλλά εδώ οι συνθήκες ήταν απίστευτες. Κανείς, µα κανείς δεν πίστευε στην αρχή της χρονιάς αυτό που πετύχαµε, εκτός από εµάς».
Το ξέσπασµα του Ζέλικο Οµπράντοβιτς µετά τους πανηγυρισµούς για τον τίτλο ήταν όλα τα λεφτά. Οι Πράσινοι πήραν µε ντεζαβαντάζ έδρας Ευρωπαϊκό (αποκλείοντας την Μπαρτσελόνα) και πρωτάθληµα (µε τον Ολυµπιακό) και µε τραυµατισµούς βασικών παικτών (Νίκολας, ∆ιαµαντίδης) την ώρα του πιο κρίσιµου τελικού τους και τις δύο φορές. Οµως ο Σέρβος είχε ξεσπάσει και νωρίτερα για τους ηλίθιους που µπήκαν στο γήπεδο,διέκοψαν το µατς και µετά τοτέλος χτύπησαν τους Μπουρούση, Ερτσέγκ, Παπανικολάου και τον συνεργάτη τού «Ντούντα» Βαγγέλη Αγγέλου.

«Ντρέποµαι και απλώς θέλω να πω ότι έχω ανάµεικτα συναισθήµατα. Από τη µία χαίροµαι για τον τίτλο και από την άλλη ντρέποµαι και λυπάµαι γι’ αυτό το αίσχος. Αντί να πανηγυρίζουµε, στα αποδυτήρια συζητούσαµε αυτό το θέµα. Αφήστε µας να το πανηγυρίσουµε, πρέπει να το καταλάβουν πλέον καλά. Κάθε χρόνο λέµε τα ίδια. Ας τους σταµατήσουν οι υπόλοιποι, είναι οι µόνοι που µπορούν να τοκάνουν. Εγώ και οιπαίκτες µου αποδεικνύεται ότι δεν έχουµε τη δύναµη να το κάνουµε», είπε έξαλλος ο τεχνικός του Παναθηναϊκού.

ΓΙΑ ΤΟΝ ∆ΗΜΗΤΡΗ
Ο οποίος στάθηκε φυσικά και στον µεγάλοάτυχο τουτελικού, τον ∆ηµήτρη ∆ιαµαντίδη. Στη Βαρκελώνη είχαν αγκαλιαστεί µετά τη λήξη του τελικού, χθες το έκαναν ξανά,χωρίς όµως να έχει παίξει ο αρχηγός λόγω του τραυµατισµού του. «Του είπα ότι όλη η οµάδα έπαιξε γι’ αυτόν. Το άξιζε γιατί µας έχει δώσει τόσο πολλά και ήταν τόσο άτυχος. Οµως στο παρκέ υπήρχε ένας άλλος∆ιαµαντίδης, ο Καλάθης, ο εξαιρετικός Φώτσης και ο νεαρότερος παίκτης τηςοµάδας µας, ο Μπατίστ,που συνεχίζει να απολαµβάνει το µπάσκετ όπως την πρώτη φορά», συνέχισεο «Ζοτς» που είπε και αν θαπάρει παίκτες: «Οι…ειδικοί επέµεναν πως έπρεπε να πάρουµε άλλους δύο παίκτες εφέτος και σε κάθε συνέντευξη Τύπου µέχρι τα µατς µε την Μπαρτσελόνα το επαναλάµβαναν. Απο αύριο θα διαβάσω άλλα 100 ονόµατα, αλλά εξώ ξέρω την οµάδα µου. Απλώς δεν επαναπαυόµαστε στις δάφνες και κοιτάµε τα στραβά και, πιστέψτε µε, υπήρχαν. Οσοι το καταλάβουν έχει καλώς, αλλιώς…».

Πιο δίπλα ο Νικ Καλάθης,πάντα ταπεινός, δεν δέχτηκε τον τίτλο του ∆ιαµαντίδη: «Μεγάλη τιµή να µε συγκρίνουν µε έναν τέτοιο παίκτη. Οµως αυτός κάνει τόσο πολλά τόσα χρόνια. Απλώς προσπάθησα και µπόρεσα να δώσω και την ασίστ στον Φώτση (σ.σ.: ήταν δίπλα του)».

Ο Φώτσης στάθηκε επίσης στις ασχήµιες των οπαδών (είναι χαρακτηριστικό ότι οι παίκτες ανέβηκαν πάνω στις εξέδρες για να πάρουν το τρόπαιο, αφού δεν µπορούσαν να µπουν στον αγωνιστικό χώρο λόγω των οπαδών που τον είχαν κλείσει!), ενώ ο Καϊµακόγλου αφιέρωσε το τρόπαιο στον ∆ιαµαντίδη που πανηγύριζε σαν µικρό παιδί µε τους συµπαίκτες του, ίσως περισσότερο από κάθε άλλο τρόπαιο.

ΣΥΓΓΝΩΜΗ
Πρόσωπο αρχαίας τραγωδίας, στο τελευταίοτου µατς στον Ολυµπιακό (όχι όµως και στο µπάσκετ) ο Παπαλουκάς ήταν απαρηγόρητος: «Τρέµουν τα πόδια µου, ενώ έχω παίξει τόσους τελικούς. ∆εν το έχω χωνέψει ακόµα και ζητώ συγγνώµη απ’ όλους για τις χαµένες βολές.

Επρεπε να τις βάλω και να κερδίσουµε. Λυπάµαι. Ο κόουτς µάς είχε πει: “Προσέξτε τον πρώτο τελικό, είναι όλα τα λεφτά”. ∆εν το κάναµε, αλλά έστω και έτσι µπορούσαµε να πατσίσουµε».

Ο Ιβκοβιτς, τέλος, τόνισε: «∆ιέκρινα πίεση στους παίκτες µου όταν έφτασε η ώρα να πάρουµε το µατς. Είναι ίσως λογικό µέχρι ένα σηµείο έπειτα από τόσα χρόνια πίεσης. ∆εν θα τους κατηγορήσω για τις χαµένες βολές. Οµως ήθελα καλύτερη άµυνα και περισσότερη συγκέντρωση στο τέλος».