Για µικρά ψάρια

Στο περιθώριο του αγώνα της Ελλάδας µε τη Μάλτα, ένα από τα θέµατα που συζητήθηκαν ήταν και το εξής: πόσοι και ποιοι ποδοσφαιριστές από τηναντίπαλό µας θα µπορούσαν να ενταχθούν σε ρόστερ ελληνικών ΠΑΕ! Γρήγορα γρήγορα, έπεσαν στο τραπέζι τωνατζέντηδων τα ονόµατα τωνΜιφσούντ καιΣκέµπρι. Καλό το επίπεδο, για ορισµένους ο Μιφσούντ µοιάζει µε τον… Ροναλντίνιο (!) της Μάλτας, αλλά ας είµαστε ρεαλιστές. Τι κι αν έχουν αγωνιστεί στο παρελθόν σε Αγγλία ή Γερµανία; Πιστεύει κάποιος στ’ αλήθειαότι µπορούν να κάνουν τη διαφορά;∆ύσκολο.

Το όλο στόρι πείθει για το εξής: δεν ανέβηκε το ποδόσφαιρο της Μάλτας, αλλά κατέβηκε σκάλες το δικό µας! Αυτή είναι η ωµή αλήθεια. Οταν γίνεται στα σοβαρά κουβέντα για προτάσεις που καταφθάνουν σωρηδόν για παίκτες – ψαράδες, τότε κάτι συµβαίνει στα µέρη µας.Το βέβαιοείναι πωςδεν υπάρχουν χρήµατα και οι αετονύχηδες µάνατζερ το γνωρίζουν καλύτερα από τον καθένα. Αρα, κάνουν συµφωνίες µε παίκτες που κοστίζουν ελάχιστα ή έχουν µικρές απαιτήσεις και εν συνεχεία τους «σπρώχνουν» προς αγορές που βιώνουν ύφεση σε όλους τους τοµείς. Σαφώς και οι συγκεκριµένοι µόνοσε ΠΑΕ της λεγόµενης «δεύτερης ή τρίτης ταχύτητας» θα µπορούσαν να ενταχθούν, αλλά ακόµη κι έτσι το ζήτηµα παραµένει. Στο όχικαι τόσοµακρινό παρελθόν, Μιφσούντ και Σκέµπρι δεν θα γινόταν σοβαρή κουβέντα για να έρθουν στην Ελλάδα. Βλέπετε, οι οµάδες είχαν ανεβάσει ψηλά τον πήχυ και δαπανούσαν χρήµατα κατά κόρον. Τώρα, µαζί µε το µπαλόνι, ξεφούσκωσε και το ταµείο! Οπότε, προτάσεις για ποδοσφαιριστές χαµηλού βεληνεκούς και όποιος τσιµπήσει.

Συνέβαινε καιπαλαιότερα µετις αποβάσειςαπό τα… καράβια κάποιων που το έπαιζαν παίκτες. Ηταν όµως η εξαίρεση και µόνο σε ΠΑΕ που πάσχιζαν να αποφύγουντον υποβιβασµό. Τώρα, δυστυχώς, το φλερτ µε αντίστοιχουςποδοσφαιριστές τείνει να γίνει ο κανόνας…