Υπεκφυγούλες ολκής

Κυρία Φοίβη Αθηναίου, καλησπέρα.

Εσείς που ξέρετε τα πολλά (και µάλλον ο νους σας κατεβάζει) µήπως µπορείτε να µου εξηγήσετε αυτές τις αναγνώσεις θεατρικών έργων – νέων κατά κύριον λόγο – θεατρικών συγγραφέων από ηθοποιούς που βάζει στο πρόγραµµά του το Εθνικό µας Θέατρο; ∆ηλαδή, τι σηµαίνουν αυτές οι αναγνώσεις; Ο,τι δεν θέλουµε να το σκηνοθετήσουµε και να το ανεβάσουµε, απλώς το διαβάζουµε στο κοινό που πληρώνει εισιτήριο;

Μα αν δεν θεωρούµε άξιο ούτε καν να το ανεβάσουµε ένα έργο, γιατί να το ακούσουν οι θεατές;

Είναι παράλογη η απορία µου;

Ευχαριστώ για τη φιλοξενία, Κ. Σταµατίου Σκεφθείτε το και ως σύνθηµα, αγαπητέ (ή µήπως αγαπητή;) Κ.: «Μην το ανεβάζεις, διάβασέ το». Ωραίο δεν είναι; Δεν είναι πιασιάρικο; Φαίνεται επειδή είχαν τον α-παρουσίαστο και τον α-σκηνοθέτητο τα σύγχρονα ελληνικά έργα που είχαν στη διάθεσή τους οι κακοµοίρηδες οι ιθύνοντες, είπαν να µην τα αφήσουν να πάνε χαµένα και τους πιάσουν στο στόµα τους οι «αντιφρονούντες». Ε και είπαν να αφήσουν το κοινό να τα υποστεί – και να κάνουν και τους καλούς στους νέους συγγραφείς µε µια αναγνωσούλα.