«Επαναστάτης ποπολάρος» (µε τον Κώστα Πρέκα)

Ακούγοντας τον λόγο του Μίκη Θεοδωράκη στα Προπύλαια, που κάποιες στιγµές γινόταν παραληρηµατικός, απαξιωτικός για όλο το πολιτικό σύστηµα και επιθετικός απέναντι στην κυβέρνηση και την αντιπολίτευση, εντόπισα κάποια σηµεία: «Μπροστά στην επικείµενη ατιµωτική εθνική καταστροφή που θα κάνει τους Ελληνες ξένους µέσα στην ίδια τη χώρα τους, πιστεύω ότι δεν έχουµε άλλο όπλο να τη σταµατήσουµε από το να διακηρύξουµε όσο γίνεται περισσότεροι πατριώτες ότι θεωρούµε την επαίσχυντη πράξη του Μνηµονίου άκυρη».

Και προσέθετε µεταξύ άλλων: «Μονάχα µια ανεξάρτητη κυβέρνηση που θα έχει τη δύναµη να αντικαταστήσει το σηµερινό εξαρτηµένο σύστηµα εξουσίας (κι αυτό µπορεί να το κάνει µόνο αν έχει πίσω της τη µεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού) θα µπορέσει να χαρακτηρίσει τα null των οικονοµικών και άλλων δεσµεύσεών µας ως δεσµεύσεις επαχθείς που έγιναν πίσω από την πλάτη του λαού και εποµένως είναι εθνικά απαράδεκτες και άκυρες. Μια κυβέρνηση που θα αναζητήσει δάνειο από άλλες δυνάµεις, όπως την Κίνα και τη Ρωσία, µε λογικό επιτόκιο, καθώς και την επίτευξη συµφωνιών για τη δηµιουργία κοινοπραξιών µε στόχο την εκµετάλλευση του εθνικού µας πλούτου µε γνώµονα το εθνικό µας συµφέρον, για την οριστική απαλλαγή µας από κάθε είδους δεσµεύσεις».

Καταλαβαίνω σωστά ότι το πρόβληµα του Μίκη Θεοδωράκη δεν είναι το δάνειο της χώρας, αλλά το σε ποιον χρωστάµε; Αν δηλαδή χρωστάµε σε Ρώσους και Κινέζους και όχι σε Αµερικανούς και Ευρωπαίους και αν σε εκείνους περιέλθουν µε «κοινοπραξίες» οι φυσικοί µας πόροι (ποιοι, άραγε και είναι τόσοι πολλοί και επαρκείς;) τότε θα είµαστε εντάξει; ∆ηλαδή το ζήτηµα είναι σε ποιον θα είµαστε δούλοι και όχι το να µην είµαστε ή να βρούµε τρόπο να µην είµαστε;

Με απορία (µεγάλη), Χρήστος Ρεντούµης ΥΓ: Και, φανταστείτε, η Χορωδία του Κόκκινου Στρατού δίνει ακόµη παραστάσεις!

Πρώτον, σιγάαααα, αγαπητέ Χρήστο, διότι µπορεί να ξυπνήσετε το κόκκινο θεριό των Ελληνικών Σοσιαλιστικών Σοσιαλιστικότατων Δηµοκρατιών (ΕΣΣΔ) µέσα στην Αλέκα και το όραµα της Παναγιάς (ύστερα από τόσες επισκέψεις στην αρχιεπισκοπική κατοικία και την αλλαγή πλεύσης για τη φορολόγηση της εκκλησιαστικής περιουσίας) που κοιµάται πλέον µέσα στον Αλέξη. Δεύτερον, σιγάαααα διότι µπορεί να µου στενοχωρήσετε τον Μίκη και δεν θέλουµε να τον δούµε να µετράει «βράχο, βράχο τον καηµό του» που τον πικραίνετε, τον Μέγα της Ελλαδίτσας. Αντε µη σας αφιερώσω άσµα που κυκλοφορεί ελεύθερο «Σαν το Νίκο το Μακρόπουλο µας έχει πιάσει κρίση / Και σαν την Αννα Βίσση έχουµε παραλύσει / Δεν αντέχω άλλο να βλέπω στα κανάλια / Να τρώνε τα λεφτά µας τα πολιτικά ρεµάλια»! (ουάουυυυυυυ)

Αγαπητή Φοίβη, βοήθησέ µε να καταλάβω κάτι, αν µπορείς: