Η σιδηρά κυρία των «Τάιµς»

Η δηµοσιογραφία είναι γένους θηλυκού και – στην εποχή του twitter- οι γυναίκες καλούνται να σώσουν την τιµή της. Μετά τη Σιλβί Κάουφµαν στη «Μοντ»και την Τίνα Μπράουν στο «Νιούζγουικ», µια γυναίκα
αναλαµβάνει τα ηνία των «Νιου Γιορκ Τάιµς» για πρώτη φορά στα 160 χρόνιατης ιστορίας της εφηµερίδας. Η Τζιλ Εϊµπραµσον ετοιµάζεται για την άνοδο στη µυθολογική Βαλχάλα.

Από την ανεξάντλητη γκάµα των παροµοιώσεων,η νέα διευθύντρια των «Νιου Γιορκ Τάιµς» επέλεξε τον παράδεισο των γενναίων πολεµιστών της νορβηγικής µυθολογίας για να εξηγήσει τη δουλειά της. Η Βαλχάλα περιγράφεται σαν µια τεράστια αίθουσα µε 540 πόρτες. Οι τοίχοι της είναι φτιαγµένοι από τα δόρατα των πολεµιστών και η οροφή από τις ασπίδες τους.

Η είσοδος του παλατιού φυλάσσεται από έναν λύκο κι έναν αετό. ∆ύσκολα µπορεί να βρει αναλογίες ανάµεσα στο µυθολογικό παλάτι µε το µοντέρνο κτίριο που σχεδίασε ο Ρέντσο Πιάνο στην Ογδοη Λεωφόρο και στεγάζει τα γραφεία των «Νιου Γιορκ Τάιµς» στη Νέα Υόρκη. Ούτε η αίθουσα σύνταξης θυµίζει την αίθουσα των νεκρών πολεµιστών. Η διεύθυνση όµως µιας εφηµερίδας, που πολλοί θεωρούνδικαίως την καλύτερη στον κόσµο, είναι µια δύσκολη ανάβαση. Και ασφαλώς απαιτεί γενναιότητα και τόλµη.

Η ΣΚΛΗΡΗ. Η δηµοσιογραφική πιάτσα στη ΝέαΥόρκη λέει ότιη Τζιλ Εϊµπραµσον έχει αυτά τα προσόντα και πολλά ακόµη. Ανδρας συνάδελφός της την είχε φέρει κάποτε στα µέτρα του φύλου του περιγράφοντας µια γυναίκα µε «αρχ… σαν πεπόνια από σίδερο». Αλλοι το λένε κάπως διαφορετικά και λιγότερο φιλικά. Οι γκρινιάρηδες της δηµοσιογραφικής κοινότητας διαφωνούν µε το τραχύ και απαιτητικό στυλ διοίκησης που είχε την ευκαιρία να επιδείξει ως επικεφαλής διάφορων τµηµάτων της εφηµερίδας. Επισηµαίνουν ότι δεν έχει δουλέψει ποτέ από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού(χωρίς λίγο ευρωπαϊκό κοσµοπολιτισµό στο βιογραφικό σου είσαι µισός δηµοσιογράφος στις Ηνωµένες Πολιτείες). Και θεωρούν βέβαιο ότι πήρε τη δουλειά επειδή είναι γυναίκα. Οπως και πολλές οµόφυλές της στο παρελθόν, η Εϊµπραµσον καλείται να αποδείξει ότι ξέρει τη δουλειά και ότι µπορεί να την κάνει χωρίς να παριστάνει απαραιτήτως τον άντρα. Καλείται επίσης να αποδείξει ότι την εποχή των µπλογκ και των ιστοσελίδων κοινωνικής δικτύωσης τα παραδοσιακά µέσα ενηµέρωσης έχουν λόγο ύπαρξης, ακόµη και αν δεν έχουν ταχύτητα. Η ίδια είναι ένα λαµπρό δείγµα αυτού που χαρακτηρίζεται ερευνητική δηµοσιογραφία, απαιτεί κόπο και χρόνο για να µην έχει φτηνό αποτέλεσµα και είναι αδύνατο εκ των πραγµάτων να ευδοκιµήσει στο ∆ιαδίκτυο που λατρεύει την ταχύτητα και δεν έχει καµιά διάθεση να χάνει χρόνο στην έρευνα. Ξεκίνησε την καριέρα της από το «Τάιµ» το 1973. Στο περιοδικό εργάστηκε για τρία χρόνια, για να βρεθεί στη συνέχεια στην «Γουόλ ΣτριτΤζέρναλ». Εκεί βουτήχτηκε για περίπου µια δεκαετία στις υπόγειες διαδροµές που συνδέουν την πολιτική µε το χρήµα. Στο κεφάλαιοτης ερευνητικής δηµοσιογραφίας προστέθηκαν µερικές λαµπρές σελίδες ακόµη. Απέκτησε φήµη για το ταλέντο της, την επιµονή της αλλά και για το γεγονός ότι υπηρέτησε ένααπό δύσκολα είδη της δουλειάς της χωρίς να την µπερδέψει µε την καταγγελτική ηθικολογία.

Μαζί µε τηναναγνώριση έρχεται και η φήµη. Και το 1997 µια πρόταση για συνεργασία από µια εφηµερίδα που στο πατρικό σπίτι της Εϊµπραµσον ήταν «κάτι σαν θρησκεία». Στην «Κυρία µε τα Γκρι», όπως είναι το παρατσούκλι των «ΝΥΤ», πήγε να δουλέψει ένα γνήσιο παιδί της Νέας Υόρκης. Η Τζιλ Εϊµπραµσον γεννήθηκε πριν από 57 χρόνια στο Απερ Γουέστ Σάιντ του Μανχάταν – στην καρδιά της µητρόπολης. Εκεί µεγάλωσε έως ότου ξεκίνησε η φοιτητική της ζωή στοΧάρβαρντ, όπου σπούδασε Λογοτεχνία και Ιστορία.

Λίγο αφότου ξεκίνησε η συνεργασία της µε τους «ΝΥΤ»ανέλαβε το γραφείο της εφηµερίδας στην Ουάσιγκτον. Τρία χρόνια µετά κλήθηκε από τη διεύθυνση στη Νέα Υόρκη. Θα επέστρεφε στα πάτρια εδάφη στην πιο δύσκολη στιγµή των «Νιου Γιορκ Τάιµς». Το κύρος της εφηµερίδας είχε πληγεί ανεπανόρθωτα από τις φανταστικές ιστορίες που παρουσίαζε ως πραγµατικά ρεπορτάζ ο δηµοσιογράφος Τζέισον Μπλερ. Το σκάνδαλο ήταν τεράστιο για ένα «µαγαζί» του οποίου το κύρος βασίζεται στην αξιοπιστία και η αξιοπιστία ενισχύει το κύρος. Ο διευθυντής Χάουελ Ρέινς παραιτήθηκε και τον ίδιο δρόµο πήρε και ο διευθυντής σύνταξης Τζέραλντ Μπόιντ. Την επιχείρηση επανάκτησης του κύρους ανέλαβε ο Μπιλ Κέλερ. Τη δική του φωνή άκουσε η Τζιλ Εϊµπραµσον στην Ουάσιγκτον, όταν ο νέος διευθυντής τής ζήτησε να γυρίσει στη Νέα Υόρκη και να ηγηθεί µιας οµάδας που θα έκανε τους αναγνώστες να ξεχάσουν τη δυσάρεστη παρένθεση των φανταστικών ρεπορτάζ του Μπλερ.

Η ιστορία της δηµοσιογραφίαςείναι γεµάτη από ανέκδοτα περιστατικά. Ενα από αυτά λέει ότι, όταν η Εϊµπραµσον επέστρεψε στη Νέα Υόρκη, το πρώτο πράγµα που έκανε ήταν ένα τατουάζ στην πλάτη της µε την µάρκα που χρησιµοποιοιύσαν πριν από πολλά χρόνια αντί εισιτηρίου οι Νεοϋορκέζοι στο Μετρό. «Είµαι ένα κορίτσι της Νέας Υόρκης και πέθαινα από την επιθυµία να το δείξω στον κόσµο», θα εξηγούσε σε µια συνέντευξή της. Στην ίδια συνέντευξη, νούµερο 2 των «ΝΥΤ» πια,είχε αποκαλύψει ότι άνθρωπος που την είχε φέρει στην εφηµερίδα ήτανη θρυλική αρθρογράφος Μορίν Ντάουντ. Είχαν συναντηθεί σε εκδήλωση για την παρουσίαση ενός βιβλίου και από τότε έγιναν αχώριστες φίλες. Σχεδόν δυο δεκαετίες από τότε η Τζιλ Εϊµπραµσον έφτασε στην κορυφή. «Η Τζιλ είναι αναµφίβολα ο καταλληλότερος άνθρωπος για να αντικαταστήσει τον Μπιλ», δήλωσε προχθές ο εκδότης της εφηµερίδας Αρθουρ Σουλτσµπέγκερ.

ΤΟ ΑΤΥΧΗΜΑ. Η ζωή επιφυλάσσει πάντα εκπλήξεις και η Τζιµ Εϊµπραµσον δεν απέφυγε µια από τις πιο δυσάρεστες. Τον Μάιο του 2007, λίγα τετράγωνα από τα γραφεία των «ΝΥΤ», ο οδηγός ενός απορριµµατοφόρου – σκούπα έχασε τον έλεγχο του οχήµατος, το οποίο κατέληξε στο πεζοδρόµιο. Η Εϊµπραµσον βρέθηκε µε δυο πόδια σπασµένα αλλά το απορριµµατοφόρο δεν της έκλεισε τον δρόµο προς την κορυφή. Οταν εµφανίστηκε στα γραφεία της εφηµερίδας έπειτα από µερικούς µήνες, δήλωσε µια «απλή στρατιωτίνα που επέστρεψε στην πρώτη γραµµή έπειτα από ένα µικρό διάλειµµα». Στην αίθουσα σύνταξης των «Νιου Γιορκ Τάιµς» που βρίσκεται στον τρίτο όροφο του κτιρίου του Ρέντσο Πιάνο – ή την αίθουσα των γενναίων πολεµιστών στο παλάτι των Εσίρ, όπως το βλέπει η ίδια – δεν έχασε ποτέ την πολεµική της διάθεση. Η µάχη της αξιοπιστίας και του κύρους είναι πάντοτε δύσκολη και η έκβαση αιωνίως αβέβαιη. Η νέα διευθύντρια έχει απέναντί της έναν κοινό που πρέπει να πειστεί ότι είτε στο χαρτί είτε στην οθόνη αυτό που µετράει είναι πάντα το περιεχόµενο. Εχει λίγο καιρό έως τις 6 Σεπτεµβρίου για να αρχίσει τη δύσκολη ανάβασή της στη δική της Βαλχάλα.

ΕΙΠΕ

Στην οικογένειά µου οι «Νιου Γιορκ Τάιµς» ήταν κάτι σαν θρησκεία.
Ο,τι έγραφε αυτή η εφηµερίδα δεν µπορούσε παρά να είναι αλήθεια

ΕΙΠΑΝ ΓΙ’ΑΥΤΗΝ

Είναι η τέλεια επιλογή για να καθοδηγήσει την εφηµερίδα σε µια εποχή πολυεδρική και πολυµεσική

Αρθουρ ΣΟΥΛΤΣΜΠΕΓΚΕΡ, ΕΚ∆ΟΤΗΣ ΤΩΝ «ΝΙΟΥ ΓΙΟΡΚ ΤΑΪΜΣ»