Παράλληλα

Το 1955 µε απόφαση του τότε υπουργείου Παιδείας (η χούντα δεν είχε ιδρύσει το υπουργείο Πολιτισµού!) ο ∆ηµήτρης Ροντήρης παύτηκε από γεν. διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου (έκτοτε πλην του αείµνηστου Κούρκουλου που πρόλαβε να πεθάνει, όλοι οι διευθυντές του Εθνικού Θεάτρου παύτηκαν πριν συµπληρώσουν τη θητεία τους _ εύχοµαι να εξαιρεθεί από τον κανόνα ο Χουβαρδάς). Στη θέση του µε την πίεση της Ελένης Βλάχου διορίστηκε ο διευθυντής της «Καθηµερινής» Αιµίλιος Χουρµούζιος, ο οποίος αναδείχτηκε _ είναι η αλήθεια _ σε σπουδαίο και ρηξικέλευθο διευθυντή. Τότε λοιπόν σε ειδική συνεδρία της Βουλής των Ελλήνων όλοι οι τότε αρχηγοί κοµµάτων (Γ. Παπανδρέου, Π. Κανελλόπουλος, Σπ. Μαρκεζίνης, Σοφ. Βενιζέλος, Ηλ. Ηλιού, Τσιριµώκος, Στ. Στεφανόπουλος) πήραν τον λόγο και έπλεξαν το εγκώµιο στην προσωπικότητα, το έργο και την προσφορά στο έθνος του Ροντήρη.

Ηταν ένα µνηµόσυνο που ο τιµώµενος ήταν ζωντανός _ και τι ζωντανός, µόλις 56 ετών.

Γιατί εκείνος ο θεατρικός γίγαντας είχε σε ηλικία που άλλοι αρχίζουν, ολοκληρώσει το έργο του, είχε δηµιουργήσει σχολή, είχε εισηγηθεί τον µακροβιότερο κώδικα ερµηνείας του αρχαίου δράµατος και είχε θριαµβεύσει µε τον «Αµλετ» του µέσα στο Λονδίνο! Βλέπω τώρα πως το κανάλι της Βουλής επί συνεχή διήµερα αφιερώνει τετράωρα στο έργο και την προσφορά του Σπύρου Ευαγγελάτου, µε αναλύσεις και ξεναγήσεις στο Αµφι-θέατρο και µαγνητοσκοπηµένες παραστάσεις του αρχαίου, κλασικού και νεοελληνικού δραµατολογίου από αυτές που τίµησαν την Ελλάδα ως επίσηµη κρατική συµµετοχή σε 35 διεθνή φεστιβάλ.

Ο Ευαγγελάτος ως διευθυντής του ΚΘΒΕ και της Λυρικής Σκηνής δεν παύτηκε, αλλά µε δική του επιλογή δεν δέχτηκε, παρότι τον παρακαλούσαν, να ανανεώσει τις θητείες του. Πριν από λίγο καιρό βιαίως οδηγήθηκε στην αναστολή λειτουργίας του θεάτρου του και έφτασε να βγάζει στο σφυρί προγράµµατα, κοστούµια και αξεσουάρ 35 χρόνων. Ετσι η θεσµική τηλεόραση της Βουλής λειτούργησε µε ανάλογα κριτήρια µε τη Βουλή του 1955.