«Ας µείνουµε λίγο ακόµα σιωπηλοί»

Μπορεί να ήταν λαµπερός ως προσωπικότητα, όµως ήταν σεµνός και λιγόλογος. Κοινωνικός, όχι κοσµικός. Αλλά υπάρχουν, φαίνεται, πολλοί που θέλοντας να οικειοποιηθούν τη λάµψη του, τις λίγες κουβέντες που – ενδεχοµένως – είχε τύχει να ανταλλάξουν, διαδίδουν διάφορες ανακρίβειες από εδώ κι από εκεί.

Η οικογένειά του και δη η γυναίκα του µας παρακαλεί: «Ας µείνουµε λίγο ακόµα σιωπηλοί. Από τότε που έφυγε ο Νίκος οι λέξεις γι’ αυτόν περίσσεψαν. Και δεν εννοούµε εκείνες τις λίγες τις απλές, τις συγκρατηµένες, τις φράσεις τις µισές και βουρκωµένες. Εννοούµε τις άλλες, τις περίσσιες, τις παραγεµισµένες, που πάντα απόφευγε στα τραγούδια του, που ηχούν τόσο παράφωνες δίπλα στη µουσική του, στη ίδια τη ζωή του. Εµείς, οι στενοί του φίλοι και η οικογένειά του µείναµε και είµαστε ώς και τώρα βουβοί, χαµένοι. Η φωνή του εξακολουθεί να είναι δίπλα µας, µέσα µας. Ας φοβηθούν λοιπόν για λίγο ακόµα οι λέξεις τα χείλη… Ας µη βιάζονται κάποιοι να σκεπάσουν τη φωνή του µε τη δική τους. Ας µείνουµε λίγο ακόµα σιωπηλοί…».