Ο άνδρας δεν είναι σεξιστικό γουρούνι
Ο Ντοµινίκ Στρος-Καν (δεξιά) και ο Aρνολντ Σβαρτσενέγκερ (αριστερά) βρέθηκαν µε ελάχιστη χρονική διαφορά στο επίκεντρο σεξουαλικών σκανδάλων που έκαναν τον γύρο του κόσµου. Η συµπεριφορά τους ήγειρε σε πολλές γυναίκες το ρητορικό ερώτηµα «πόσο σεξιστικά γουρούνια µπορεί να είναι οι άντρες». Ειδικοί επιστήµονες, ωστόσο, λένε πως ο χαρακτηρισµός «σεξιστικό γουρούνι» αποτελεί µύθο
Επιστήµονες υποστηρίζουν πως η ισχύς στις περισσότερες περιπτώσεις δεν µεταµορφώνει συνηθισµένους ανθρώπους σε σεξουαλικούς κυνηγούς και επισηµαίνουν ότι «το σεξ σπανίως µπορεί να αλλάξει µε δοµικό τρόπο τη συµπεριφορά ενός ανθρώπου»
Το ερώτηµα που γεννήθηκεστο µυαλό αρκετών γυναικών την περασµένη εβδοµάδα, όταν διάφορα σεξουαλικού τύπου σκάνδαλα είδαν το φως της δηµοσιότητας, ήταν το εξής: «Πώς µπορεί να είναι τόσογουρούνι;». Ή, αλλιώς, πώς µπορούν; Είναι όµως οι άνδρες σεξιστικά γουρούνια; Μάλλον πρόκειται για µύθο.
Λίγες ηµέρες µετά τη σύλληψη του Ντοµινίκ Στρος-Καν που κατηγορήθηκε για απόπειρα βιασµού µιας καµαριέρας σε ξενοδοχείο στη Νέα Υόρκη, ο Αρνολντ Σβαρτσενέγκερ, πρώην κυβερνήτης της Καλιφόρνιας, παραδέχθηκε ότι είχε αποκτήσει παρανόµως παιδί µε γυναίκα που εργαζόταν στο σπίτι του. Την ύπαρξη του παιδιού κρατούσε µυστική επί 10 χρόνια.
Για πολλούς άνδρες, ταδύο περιστατικά που έγιναν γνωστά σχεδόν ταυτοχρόνως αλλά ήταν τόσο διαφορετικά ως προς το περιεχόµενό τους, ήγειραν ένα άλλο ερώτηµα: «Αν ήµουν τόσο ισχυρός, πώς θα συµπεριφερόµουν;».
Τα πρωτοσέλιδα ανά τον κόσµο, φαίνεται να υπενθυµίζουν πόσο συχνά η επιτυχία, µπορεί να υποθάλπει κατά συρροή ερωτύλους και κατ’ επέκταση σεξουαλικά διεστραµµένους ανθρώπους. Σύµφωνα µε την εφηµερίδα «New York Times», στο ερώτηµα αν η ισχύς µεταµορφώνει συνηθισµένους ανθρώπους σε σεξουαλικούς κυνηγούς, η απάντηση στις περισσότερες των περιπτώσεων είναι αρνητική.
Αυτό τουλάχιστον υποστηρίζει ο Ρόναλντ Λέβαντ, ψυχολόγος στο Πανεπιστήµιο του Ακρον, επισηµαίνοντας ότι «το σεξ σπανίωςµπορεί να αλλάξει µε δοµικό τρόποτη συµπεριφορά ενός ανθρώπου».
Πολλοί άνδρες είναι πιστοί σύντροφοι και παραµένουν έτσιγια όλη τη ζωή τους. Αλλοι θα επιδίδονταν σε σεξουαλικές περιπέτειες αν τους δινότανη ευκαιρία.
Μόνο λίγοι άνδρες όµως αισθάνονται ότι έχουν το δικαίωµα να εξουσιάζουν τους άλλους κατ’ αυτότον τρόπο και να τους ταπεινώνουν.
Αυτοί οι άνθρωποι, κατά ταλεγόµενα κοινωνικών επιστηµόνων, έχουν επίγνωση του εαυτού τους όπως και οι άνθρωποι γύρω τους έχουν επίγνωση για τους ίδιους. Θα παρεκτρέπονταν σεξουαλικά πολύ πριν καθήσουν στην καρέκλα του προέδρου ενός ∆.Σ.
Σε έρευνα που διενήργησε στηνΑµερική ο δρ Λέβαντ, έχοντας δείγµα νεαρούς άνδρες, διαπίστωσε ότι η στάση τους ως προς το σεξ καθοριζόταν από πολύ λιγότερο πεζά αίτια, από ό,τι θα πίστευε κανείς.
Αν και οι απαντήσεις τουςπαρουσίαζαν µεγάλη ποικιλία, υπήρχεωστόσο µια κοινή συνισταµένη στην οποία όλοι οι ερωτηθέντες συµφωνούσαν: «ο άνδρας θα πρέπει να αγαπά την ερωτική του σύντροφο», «θα πρέπει να το σκέφτεται διπλά προτού προχωρήσει στη γέννηση ενός παιδιού» και«όταν έρχεται η ώρα του σεξ, δεν πρέπει ο άνδρας να είναι πάντα αυτός που θα χειρίζεται την κατάσταση».
Κατά το µεγαλύτερο µέρος της ανθρώπινης ιστορίας, οι άνδρες συµπεριφέρονταν στις γυναίκες µε όποιοτρόπο τους ευχαριστούσε. Ανδρες που είχαν στα χέρια τους µεγάλη εξουσία, κατά κανόνα συνέλεγαν γυναίκες καιερωµένες και αισθάνονταν πως είχανκάθε δικαίωµα να σκοτώσουν ή να αφήσουν ανάπηρες όσες τους προσέβαλαν. Στον δυτικό κόσµο, οι κανόνες κοινωνικής συµπεριφοράς, οι καταδικαστικοί για τέλεση εγκληµατικών πράξεων νόµοι και η προοδευτική κουλτούρα εν µέρει εξελίχθηκαν για να εξαλείψουν τέτοιες συµπεριφορές.
Οι περισσότεροι άνδρες όχι µόνο τήρησαν αυτούς τους κανόνες, όπως απέδειξαν έρευνες συµπεριφορικού χαρακτήρα, αλλά και τους ενστερνίστηκαν.
Μόνό λίγόί άνδρες αισθάνονται ότι έχουν το δικαίωµα να εξουσιάζουν και να ταπεινώνουν














