Ενα µωσαϊκό προσώπων στην ειρηνική διαµαρτυρία

Ηταν ένα µωσαϊκό ηλικιών, µισθών, διεκδικήσεων. Ενα πλήθος που ανήκε παντού και πουθενά. Κουβαλούσαν µαζί τους πολιτικές πεποιθήσεις. Αλλά δεν ακολουθούσαν το πρόσταγµα κάποιας κοµµατικής παράταξης.

Κατέβηκαν στις πλατείες κατά χιλιάδες για να διαµαρτυρηθούν ειρηνικά. Για να φωνάξουν, αλλά κυρίως για να ακούσουν ο ένας τον άλλον.

Τις τελευταίες τρεις ηµέρες οι πλατείες γέµισαν µε ανθρώπους που συνήθως απέφευγαν τις κινητοποιήσεις υπό τον φόβο επεισοδίων.

Με γονείς που σήκωσαν στους ώµους τα παιδιά τους. Με συνδικαλιστές που δεν ανέµισαν σηµαίες. ∆ίπλα τους βρισκόταν ο κουκουλοφόρος παλιότερων πορειών που δεν έκρυβε το πρόσωπό του και παραδεχόταν στους γύρω του ότι πρώτη φορά διαµαρτύρεται χωρίς να πετάξει µολότοφ. Ο φοιτητής που ανησυχεί για το µέλλον του, ο άνεργος που αγωνιά για το παρόν του, αλλά και αυτοί που δεν είχαν οικονοµικές ή εργασιακές σκοτούρες και κατέβηκαν στην πλατεία γιατί τις τελευταίες ηµέρες ήταν το «µέρος να βρίσκεσαι».

Ακόµα «το κίνηµα της πλατείας» δεν έχει συγκεκριµένα αιτήµατα ή συµπεράσµατα. «Είναι νωρίς», λένε οι συµµετέχοντες. Για τους περισσότερους µετρά ότι στις πλατείες συναντιούνται όλες οι τάξεις. Οτι συνοµιλούν σε ανοιχτές, λαϊκές συνελεύσεις. Οπως λέει άλλωστε και µία από τις συµµετέχουσες στις κινητοποιήσεις: «∆εν είναι θέµα ποιοι είµαστε στις πλατείες.

Το θέµα είναι κατά πόσο µας µετασχηµατίζει αυτό που ζούµε».

ΟΙ ΝΙΟΠΑΝΤΡΟΙ
Πήγαν… πλατεία µετά τον χορό του Ησαΐα
ΜΕ ΕΝΑ ΦΙΛΙ επισφράγισε την παρουσία του στη χθεσινή συγκέντρωση των «Αγανακτισµένων» το νιόπαντρο ζευγάρι, που έκλεψε την παράσταση στην Πλατεία Συντάγµατος όταν σταµάτησε η καταιγίδα, που για δεύτερη συνεχή ηµέρα «χτύπησε» την ειρηνική διαµαρτυρία. Τα χειροκροτήµατα των παρισταµένων για τους νιόπαντρους, που έκαναν τον γύρο του κόσµου µέσω των φωτοειδησεογραφικών πρακτορείων, έσβησαν για λίγο την εικόνα της συγκέντρωσης διαµαρτυρίας. Ωστόσο, και η χθεσινή ηµέρα ανήκε στους «Αγανακτισµένους». Είναι χαρακτηριστικό ότι περίπου 300 άτοµα αψήφησαν ακόµα και την καταιγίδα – δίνοντας το «παρών» στην πλατεία κάτω από έντονη βροχή. Οταν σταµάτησε η νεροποντή, ξεκίνησε µεγάλη προσέλευση των πολιτών – και µία ώρα αργότερα η συγκέντρωση δεν είχε τίποτα να ζηλέψει από εκείνη της περασµένης Τετάρτης, όταν ξεκίνησαν όλα. Τώρα οι πάντες αναρωτιούνται «πόσο µπορεί να κρατήσει όλο αυτό;» Αρκετοί εκτιµούν ότι αυτές οι «α λα ισπανικά» συγκεντρώσεις µπορούν να συνεχιστούν για τουλάχιστον δύο εβδοµάδες ακόµα.

ΟΙ ΑΚΤΙΒΙΣΤΕΣ
Κατέβηκαν στο Σύνταγµα καβάλα στα ποδήλατά τους
ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΙ που αναζητούν έναν πιο γήινο τρόπο ζωής. Οχι από µόδα, όπως τονίζουν, αλλά από ιδεολογία. Κατέβηκαν στην Πλατεία Συντάγµατος µε τα ποδήλατάτους. Τα κουβαλούσαν µέσα στο πλήθος. Οπως άλλοι κρατούσαν µια ελληνική σηµαία ή ύψωναν πλακάτ µε συνθήµατα κατά του ∆ΝΤ καιτων πολιτικών, αυτοί είχαν τα χέρια τους στο τιµόνι, σα να είναι οι δύο ρόδες ο δικός τουςτρόπος εναλλακτικής διαµαρτυρίας.«Και εµείς οι ποδηλάτες ξεκινήσαµετο 2004 µια συνέλευσηλέγοντας τι µας ενοχλεί στις ζωές µας, όπως συµβαίνει τις τελευταίες µέρες και στο Σύνταγµα. Εχουµε δείξει ότι ενδιαφερόµαστε για κάτι διαφορετικό. Το ποδήλατο για εµάς είναι µια διέξοδος έκφρασης», σχολιάζουν. «Για την ώραόµως βλέπουµε ότι δεν υπάρχει ακόµα συγκεκριµένος στόχος στις πλατείες. Είναι ψυχοθεραπευτικό να µουντζώνεις τη Βουλή. Αλλά δεν αρκεί. ∆εν λύνει κάποιο πρόβληµα. Όµως είναι καλό οιάνθρωποι να συνευρίσκονται και να αναζητούν λύσεις. Όλο αυτό θα έπρεπε να είχε ξεκινήσει χρόνια πριν».

Οι ΓΚΑΤΖΕΤΑΚΗΔΕς
Με κινητά και λάπτοπ σε facebook και twitter
ΔΕΝ ΕΜΑΘΑΝ ΑΠΛΑ για την κινητοποίηση από το facebook ή το twitter, αλλά πήραν µαζί τους στο Σύνταγµα, τον Λευκό Πύργο και σε άλλες πλατείες φορητούς υπολογιστέςκαι κινητά τηλέφωνα για να µεταδώσουν το τι συµβαίνει.Τα δίκτυα όµως δεν άντεξαν την υπερφόρτωση.Το σήµα για το ασύρµατο Ιντερνετ ήταν αδύναµο στο Σύνταγµα το απόγευµα της περασµένης Τετάρτης, η πρόσβαση σε ιστοσελίδες καθυστερούσε. Αυτό σηµαίνει και το «Error 404» στο σύνθηµα του διαδηλωτή της φωτογραφίας: εµφανίζεται όταν ο σέρβερ δεν µπορεί να βρει το µήνυµα που αναζητείται. «Μας κλείνουν τα κινητά. Εχουν ρίξει επίτηδες το δίκτυο», έλεγαν κάποιοι από τους συγκεντρωµένους µε καχυποψία. Τα ραντεβού πάντως ανανεώθηκαν και πάλι µέσω Διαδικτύου: συγκέντρωση στις 18.00, συνέλευση στις 21.00.

Οι ΑΝΕΡΓΟΙ
Ηθελαν να πουν τη δική τους ιστορία
ΔΕΝ ΕΙΧΑΝ ΠΟΛΛΑ ΚΟΙΝΑ. Ο Νίκος φορούσε τζιν, λευκό κοντοµάνικο και σταράκια. Ο Λεωνίδας ένα λινό παντελόνι και αεράτο πουκάµισο. Η Καίτη καπέλο και ταγέρ. Τρεις άνθρωποι, ένα ηλικιακό χάσµα τριών δεκαετιών. Κάθε ηλικία και διαφορετική εµφάνιση. Οµως όταν µίλησαν στο πηγαδάκι της λαϊκής συνέλευσης στην Πλατεία Συντάγµατος το βράδυ της περασµένης Τετάρτης φάνηκε ότι οι παράλληλες πορείες στη ζωή τους τέµνονταν στο σήµερα: και οι τρεις είναι άνεργοι. Ο Νίκος απολύθηκε από τη δουλειά του και είπε ότι πάσχει από καρκίνο. Ο Λεωνίδας ότι δεν µπορεί να αξιοποιήσει τα πτυχία του και παρά τις προσπάθειές του δεν βρίσκει εργασία. Η Καίτη, κοντά στα 50 σε ηλικία, ότι ζει από τη σύνταξη της µητέρας της. Δεν ζήτησαν κάτι συγκεκριµένο. Ηθελαν απλά να µοιραστούν την ιστορία τους µε άλλους. Να αισθανθούν ότι κάποιος ακούει τον πόνο τους.

Οι ΠΑΛΙΟΙ
Από τους συνδικαλιστές έως τους «Δεν πληρώνω»
Η ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ δεν είχε χαρτοπόλεµο µε φυλλάδια παρατάξεων. Αυτό όµως δεν σηµαίνει ότι ανάµεσα στοετερόκλητο πλήθος δεν βρίσκονταν και συνδικαλιστές ή µέλη οργανώσεων που κατέβηκαν εκείχωρίς κοµµατικούς µανδύες, κάποιοι αµήχανοι µπροστά στη µορφή της κινητοποίησης, άλλοι πρόθυµοι να προσαρµοστούν στα νέα δεδοµένα. Οπως η Δέσποινα Κουτσούµπα, πρόεδρος του σωµατείου Ελλήνων Αρχαιολόγων. «Ενα µεγάλο κοµµάτι του κόσµου στην κινητοποίηση ήταν απόοργανώσεις της Αριστεράς, από το κίνηµα του “Δεν πληρώνω” ή από παλιούς συνδικαλιστές. Πέρα από τις ταµπέλες όµως όλοι αυτοί είναι πολίτες και έτσι βρέθηκαν εκεί», λέει. Με ευχάριστη έκπληξη είδε συναδέλφους της που δεν συµµετείχαν σε κινητοποιήσεις να βρίσκονται τώρα στον δρόµο.