Οι κροκόδειλοι κολύµπησαν από την Αφρική στην Αµερική

Πέρασαν τον Ατλαντικό εκµεταλλευόµενοι µε µεγάλη µαεστρία τα ρεύµατα του ωκεανού προς τα δυτικά για να κάνουν το ταξίδι τους, καθώς όχι µόνο αντέχουν στο θαλασσινό νερό, αλλά µπορούν να περάσουν ακόµα και έξι µήνες χωρίς τροφή
Εκατοµµύρια χρόνια πριν διασχίσουν τον Ατλαντικό Ωκεανό οι Βίκινγκς, οι κροκόδειλοι ξεκίνησαν το µακρινό τους ταξίδι απότην Αφρική, κολύµπησαν χιλιάδες χιλιόµετρα και κατέκτησαν την αµερικανική ήπειρο.

Την εντυπωσιακήανακάλυψηέκαναν επιστήµονες του Πανεπιστηµίου Φόρντχαµ στη Νέα Υόρκη, που χαρτογράφησαν την πιο λεπτοµερή εκδοχή του γενεαλογικού δέντρου του γένους Crocodylus, στο οποίοανήκουν σχεδόν όλα (εκτός από ένα)τα είδη κροκοδείλων τα οποία ζουν σήµερα στον πλανήτη.

Ο Ιβον Χεκάλα και οι συνεργάτες του µελέτησαν την αλληλουχία των µιτοχονδριακών γονιδιωµάτων 11 ειδών.

Για τα οκτώ από αυτά,µάλιστα, δεν είχε χαρτογραφηθεί τοDNA τους µέχρι σήµερα.

∆ιαπίστωσαν, έτσι, πως και τα τέσσερα είδη κροκοδείλων που ζουν στην Αµερική είναι στενοίσυγγενείς των κροκοδείλων του Νείλου στην Ανατολική Αφρική. Ο διαχωρισµός τους υπολογίζουν πως έγινε πριν από επτά εκατοµµύρια χρόνια, πολύ µετά τηναποµάκρυνση της Νότιας Αµερικής απότην Αφρική, που έγινεπριν από 130 εκατοµµύρια χρόνια. Πριν απόεπτά εκατοµµύρια χρόνια, τις δύο ηπείρους χώριζαν πλέον 2.800 χιλιόµετρα ωκεανού. Οι παλαιοντολόγοι υποπτεύονταν από παλιά ότι οι κροκόδειλοι κολύµπησαν στον Ατλαντικό γιανα φτάσουν στην Αµερική. Οχι µόνο αντέχουν στο θαλασσινό νερό, αλλά µπορούν να περάσουν ακόµα και έξι µήνες χωρίς τροφή. Επίσης, τα θηλυκά µπορούννα «µεταφέρουν» σπέρµα γιαπολλούς µήνες µετά το ζευγάρωµα και να το χρησιµοποιήσουν όταν οι συνθήκες είναι κατάλληλες για να γεννήσουν τα αυγά τους.

«Τα νέα ευρήµατα των επιστηµόνων αποδεικνύουν αυτό το σενάριο», λέει ο Κρίστοφερ Μπρότσου από το Πανεπιστήµιο της Αϊοβα.

Σύµφωνα µε τον Χεκάλα, οι κροκόδειλοι φαίνεται πως εκµεταλλεύτηκαν τα ρεύµατα του Ισηµερινού προς τα δυτικά για να κάνουν το ταξίδι τους.

Η εξήγηση αυτή συµφωνεί καιµε µία πρόσφατη έρευνα αυστραλών επιστηµόνων, που παρακολούθησαν τις κινήσεις κροκοδείλων στα αποµακρυσµένα νησιά του ΝότιουΕιρηνικού. Χρησιµοποιώντας δορυφόρους και ραντάρ, οι ερευνητές είδανπως οι κροκόδειλοι εκµεταλλεύονταιµε µεγάλη µαεστρία τα ρεύµατα του ωκεανού για να ταξιδέψουν από νησί σενησί αναζητώντας την τροφή τους. Φαίνεται, µάλιστα, πως είναι ιδιαίτερα έξυπνα αµφίβια, µια που ξέρουν και περιµένουν τα σωστά ρεύµατα για να µην καταλήξουν σε άλλο σηµείο από εκεί όπου θέλουν να πάνε.

Χαρακτηριστικά, ένας αρσενικός κροκόδειλος µε µήκοςπέντε µέτρα ταξίδεψε 410 χιλιόµετρα σε 20 µέρες, περνώντας από επικίνδυνα στενά µε πολύ ισχυρά ρεύµατα. Οι κροκόδειλοι αυτοί µπορούν να φτάσουν ακόµα και επτάµισι µέτρα µήκος και στη διαδροµή τους τρώνε µέχρι και καρχαρίες.

Το ταξίδι προς τη θάλασσα κάνουν και οι κροκόδειλοι της Αυστραλίας που ζουν στα ποτάµια, κολυµπώντας αποστάσεις 70 χιλιοµέτρων µέχρι να φτάσουν στον ωκεανό. «Το ταξίδι αυτό το κάνουν δύο µε τρεις φορές τον χρόνο, εκµεταλλευόµενοι τις παλίρροιες, και λείπουν από τη βάση τους µέχρικαι τρεις µήνες», εξηγεί ο Χάµις Κάµπελαπό το Πανεπιστήµιο του Κουίνσλαντ.

Οι ΕΠΙΣΤΉΜΟΝΕΣ διαπίστωσαν πως είδη που ζουν στην Αµερική είναι συγγενείς των κροκοδείλων του Νείλου