Θα πεθάνω στον πάγκο του Ολντ Τράφορντ
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
7 λεπτά ∆ογµατικός, εγωιστής, φωνακλάς, πεισµατάρης, αποφασιστικός, εργασιοµανής, διορατικός, φανατικός οπαδός των Εργατικών, λάτρης των ιπποδροµιών. Ο σερ Αλεξ Φέργκιουσον σε δεκατέσσερις λέξεις.
Συχνό είναι το ερώτηµα: «Ποιο είναι το µυστικό της επιτυχίας για τον άνθρωπο που έχει κατακτήσει 47 τίτλους ως προπονητής, εκ των οποίων τους 36 µε τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ;».
«Το παγωµένο ατσάλι», απαντά στους φίλους του. Η οικογένειά του ανήκε στην εργατική τάξη της Γλασκώβης, όπως των επίσης σπουδαίων προπονητών Ματ Μπάσµπι, Μπιλ Σάνκλι και Τζοκ Στάιν. Μεγάλωσε σε ένα φτωχόσπιτο στο Γκόβαν και για να συµπληρώνει το εισόδηµα της οικογένειας έκανε µεροκάµατα στο εργοστάσιο κατασκευής των περίφηµων γραφοµηχανών Ρέµινγκτον Ραντ.
«Οταν δούλευα µέσα στο καταχείµωνο θυµάµαι πόσο παγωµένο ήταν το ατσάλι που έπιανα.
Τόσο που διαµόρφωνε χαρακτήρες», είχε πει σε παλαιότερη συνέντευξή του στους «Times». Από τα παιδικά χρόνια ο Φέργκιουσον έµαθε να εκτιµά τους ανθρώπους που δουλεύουν σκληρά και παλεύουν για τα δικαιώµατά τους. Θαύµαζε ιδιαίτερα τον Τζοκ Στέιν, τον πιο επιτυχηµένο προπονητή στην ιστορία της Σέλτικ που οδήγησε τους καθολικούς στην κατάκτηση του κυπέλλου πρωταθλητριών το 1967. Οχι όµως για τα κατορθώµατά του στα γήπεδα αλλά για τη ζωή που έζησε, τα χρόνια που εργάστηκε ως ανθρακωρύχος και για τις ιδέες του. Θυµάται ακόµα έντονα ένα περιστατικό που έζησε µαζί του στις αρχές της δεκαετίας του ‘80 όταν οι απεργίες των ανθρακωρύχων είχαν παραλύσει τη Βρετανία: «Πηγαίναµε µε το αυτοκίνητο στη Γλασκώβη κατά τη διάρκεια της απεργίας όταν είδε απεργοσπάστες να φέρνουν µε καράβια άνθρακα από το Βέλγιο. Ο µεγάλος Τζοκ τους σταµάτησε, τους κοίταξε και τους είπε: “Ελπίζω να είστε περήφανοι για τον εαυτό σας.
Με τη στάση σας καταδικάζετε ανθρώπους”. Κανένας τους δεν είπε κουβέντα. Μετά στράφηκε σε εµένα λέγοντας: “Είναι απαράδεκτο. ∆ουλεύεις ένα µίλι κάτω από τη γη. ∆εν βλέπεις τίποτα. ∆εν γνωρίζεις ούτε τον συνάδελφό σου που δουλεύει δίπλα σου. Και όµως είναι ο καλύτερος φίλος που θα µπορούσες να έχεις”». Ο Φέργκιουσον κάνει µια παύση και συµπληρώνει: «Ολες αυτές οι καταστάσεις παγώνουν µέσα σου και τις κουβαλάς µια ζωή».
Στο τέλος του χρόνου θα γιορτάσει τα 70ά γενέθλιά του, αλλά ο ενθουσιασµός του για το ποδόσφαιρο µπορεί να συγκριθεί µε εκείνον συναδέλφων του που ξεκινούν τώρα την καριέρα τους. Πολλοί, µε πρώτον απ’ όλους τον Ζοζέ Μουρίνιο, θα εύχονταν αύριο κιόλας να δήλωνε πως θα συνταξιοδοτηθεί. Εκείνος όµως το αποκλείει επικαλούµενος το πάθηµα του πατέρα του, ο οποίος πέθανε µόλις αποφάσισε να αποσυρθεί από την εργασία του.
«Οσο µου το επιτρέπει η υγεία µου θα συνεχίζω», είναι το µήνυµα που στέλνει. Η υγεία του είχε κλονιστεί πριν από µερικά χρόνια λόγω του έντονου στρες και χρειάστηκε να του τοποθετηθεί βηµατοδότης. Πριν από δέκα χρόνια είχε αποφασίσει να αποσυρθεί από το ποδόσφαιρο για να προσφέρει στην επί 45 χρόνια σύντροφό του Κάθι όσα δεν µπόρεσε την περίοδο της σκληρής δουλειάς. Οσο πλησίαζε η στιγµή τόσο έχανε το κέφι και το χαρακτηριστικό χαµόγελό του.
«Συνέχισε. ∆εν µπορείς µακριά από το ποδόσφαιρο», τον παρότρυνε η Κάθι και του πρόσφερε νέα πνοή…
Ενα από τα αγαπηµένα παιδιά του Φέργκι, ο Πατρίς Εβρά ελπίζει πως κάποια µέρα θα γράψει ένα βιβλίο για όλα όσα έχει ζήσει στο ποδόσφαιρο. Εχει βρει µάλιστα τον τίτλο: «Από τον δρόµο στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ».
Υπόσχεται πως ένα µεγάλο κεφάλαιο θα το αφιερώσει στον σκωτσέζο προπονητή του, που για τον ίδιο παραµένει ένας γρίφος.
«Θα πεθάνει στον πάγκο. Είναι το πεπρωµένο του», λέει ο Εβρά και θυµάται πως στην αρχή της σεζόν συγκέντρωσε τους παίκτες για να τους µιλήσει για τα δηµοσιεύµατα που τον ήθελαν να αποσύρεται.
«Αρχισε να µας λέει γι’ αυτούς που αναφέρουν ότι θα αποσυρθεί. Και µας ρώτησε αν πραγµατικά πιστεύουµε πως κάτι τέτοιο ισχύει κι αν θεωρούµε ότι είναι άνθρωπος που θα κάθεται στο σπίτι να βλέπει τηλεόραση ή να ακούει ραδιόφωνο. Πριν προλάβουµε να µιλήσουµε έδωσε ο ίδιος την απάντηση: “Σε καµία περίπτωση. ∆ούλευα σε όλη µου τη ζωή και θα συνεχίσω να δουλεύω µέχρι να πεθάνω”».
Ο Φέργκιουσον έχει εντυπωσιάσει τον Εβρά µε τις γνώσεις του για την Ιστορία, την κουλτούρα του αλλά και µε τον σεβασµό που δείχνει στους φιλάθλους.
«Θυµάµαι σε ένα παιχνίδι, αν και βρισκόµασταν µπροστά στο σκορ µε 2-0 µας έβαλε τις φωνές στα αποδυτήρια γιατί έπρεπε να είχαµε βάλει κι άλλα γκολ. “Γιατί δεν σέβεστε τους φιλάθλους που πληρώνουν για να σας δουν;” ούρλιαζε µπροστά στα πρόσωπά µας».
ΑΤΣΑΛΙ…
«Οταν δούλευα µέσα στο καταχείµωνο θυµάµαι πόσο παγωµένο ήταν το ατσάλι που έπιανα. Τόσο που διαµόρφωνε χαρακτήρες», είχε πει σε παλαιότερη συνέντευξή του στους «Times»
Οι προσευχές και ο τυχερός σκούφος
Μία απόαυτές λέει πωςαποφεύγεινα προσεύχεται στη διάρκεια των αγώνων, γιατί όποτε το έχει κάνει συµβαίνει ακριβώς το αντίθετο απ’ αυτό που ελπίζει να πραγµατοποιηθεί.
«Στον πρώτο µου τελικό Κυπέλλου µε τηνΑµπερντίν προηγούµασταν1-0 της Ρέιντζερς αλλά δεχτήκαµε δύο γκολ στις καθυστερήσεις και χάσαµε. Είχα προσευχηθεί εκείνη την ηµέρα και υποσχέθηκα να µην το ξανακάνω».
Το έκανε όµως στη διάρκεια της εκτέλεσης των πέναλτι στον τελικό του Τσάµπιονς Λιγκ του 2008 µε αντίπαλο την Τσέλσι. «Οταν το έκανα ο Φαν Ντερ Σαρ λίγο έλειψε να αποκρούσει αλλά τελικά η µπάλα κατέληξε στα δίχτυα. Τότε είπα πως δεν θα ξαναπροσευχηθώ ποτέ». Ο Φέργκιουσον πάντως έφυγε νικητής από εκείνον τον αγώνα µε απροσδόκητο τρόπο, όταν ο αρχηγός της Τσέλσι Τζον Τέρι γλίστρησε σε καθοριστικό πέναλτι.
Ενας άλλος µύθος τον οποίο δεν επιβεβαιώνει, λέει πως πριν από κάθε σπουδαίο παιχνίδι φορά το ίδιο εσώρουχο. Το βέβαιο είναι πως στις προπονήσεις πριν από τα κρίσιµα µατς φορά το τυχερό µάλλινο κόκκινο σκουφί του µε το εθνόσηµο της Ουαλίας, το οποίο πήρε από τον Ράιαν Γκιγκς τον Νοέµβριο του 1996 και δεν του το επέστρεψε ποτέ. Το χαρακτηριστικό σκουφί το είχε φορέσει πριν από τους δύο κερδισµένους τελικούς του Τσάµπιονς Λιγκ στη Βαρκελώνη και τη Μόσχα, και το ίδιο αναµένεται να κάνει και στο Γουέµπλεϊ πριν από την αναµέτρηση µε την Μπαρτσελόνα, το επόµενο Σάββατο.
Για τονΦέργκιουσον στο ποδόσφαιρο υπάρχουν µόνο δύο χρώµατα. Το άσπρο και το µαύρο. Οπως παραδέχεται, σπάνια αµφιβάλλει για τις αποφάσεις του ακόµα κι αν έπειτα από καιρό αποδεικνύονται λανθασµένες. «Γιατί θα πρέπει να πηγαίνω για ύπνο και να έχω αµφιβολίες; Πρέπει να είσαι ξεκάθαρος στις αποφάσεις σου. Τι είναι σωστό και τι λάθος.
Για µένα υπάρχει µόνο το άσπρο και το µαύρο».
ΚΑΤΟΡΘΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΞΕΝΑ
Στα νιάτα του
ήταν ποδοσφαιριστής. Επαιξε σε 317 παιχνίδια µε τη φανέλα των Κουίνς Παρκ, Σεντ Τζόνστον, Ντανφέρµλιν, Ρέιντζερς, Φόλκερκ και Εϊρ Γιουνάιτεντ σηµειώνοντας 170 γκολ. Η Ιστ Στέρλινγκσαϊρ
είναι η πρώτη του οµάδα που κάθησε στον πάγκο της. Ακολούθησαν η Σεντ Μίρεν, η Αµπερντίν και το 1986 η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.
Στις 19 ∆εκεµβρίου
έγινε ο µακροβιότερος προπονητής της Μάντσεστερ Γ. συµπληρώνοντας 24 χρόνια, έναν µήνα και 15 ηµέρες στο «Ολντ Τράφορντ» ξεπερνώντας το ρεκόρ του σερ Ματ Μπάσµπι.
Είναι φανατικός
υποστηρικτής του κόµµατος των Εργατικών και κατά καιρούς κάνει δωρεές.
Λατρεύει τις ιπποδροµίες
και είναι ιδιοκτήτης αλόγων κούρσας. Για ένα από αυτά, τον Βράχο του Γιβραλτάρ, λίγο έλειψε να καθήσει στο εδώλιο του κατηγορουµένου το 2003 ύστερα από µήνυση που κατέθεσε εναντίον του ο τότε µεγαλοµέτοχος της Μάντσεστερ Γ. Τζον Μάνιερ, που διεκδικούσε µερίδιο από τα δικαιώµατα του αλόγου.
Εχει έρθει σε ρήξη
µε όλα τα µεγάλα ονόµατα που έχουν αγωνιστεί στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Ο µοναδικός παίκτης για τον οποίο µετάνιωσε που τον έδιωξε είναι ο Ολλανδός Γιαπ Σταµ.
Το 1999
του απονεµήθηκε ο τίτλος του σερ για την κατάκτηση του τρεµπλ µε τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.
Με τα 47 τρόπαια
που έχει κατακτήσει µε την Αµπερντίν και τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ κατατάσσεται στην πρώτη θέση της λίστας µε τους πιο επιτυχηµένους προπονητές στην ιστορία του βρετανικού ποδοσφαίρου.
Google news
