ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ «Θέλω τους γονείς µου»

Θα µπορούσα να αρχίσω µε µελαγχολικές εικόνες. Με τα πουλιά που περιµένουν στα συρµατοπλέγµατα να βγουν οι κρατούµενοι στο προαύλιο να τους πετάξουν ψίχουλα. Να συνεχίσω δακρύβρεχτα. Με την ιστορία του Αλέξη που δύο χρόνια τώρα δεν έχει ούτε ένα επισκεπτήριο, στον διάδροµο προχωράει πάντα µόνος του και δεν έχει πάρει ποτέ ούτε ένα τηλέφωνο. Στους «Πρωταγωνιστές» µου, όµως, στους ανήλικους φυλακισµένους του Αυλώνα δεν θα άρεσαν όλα αυτά. Παιδιά του δρόµου τα περισσότερα έχουν µάθει σε σταράτα λόγια.

Αυτή άλλωστε είναι και η γλώσσα της φυλακής. Σήµερα στην Ελλάδα κρατούνται περίπου 600 νέοι από 15 έως 21 ετών. Το µεγαλύτερο ποσοστό φυλακισµένων νέων στην Ευρώπη.

Στον Ελαιώνα Θηβών τα κορίτσια, στον Βόλο, την Κασσαβέτεια και τον Αυλώνα τα αγόρια. Ενας στους δύο είναι υπόδικος. Εφτά στους δέκα έχουν πιει ναρκωτικά. Τρεις στους τέσσερις θα ξαναγυρίσουν. Αυτά είναι τα στοιχεία. Η πραγµατικότητα είναι πιο άσχηµη. Η φυλακή είναι γεµάτη µε µετανάστες, Τσιγγάνους και φτωχούς Ελληνες. Και όσο πιο «αδύνατος» είναι ο δράστης τόσο µεγαλύτερη είναι η ποινή. ∆ώδεκα χρονών για µισό κιλό χασίς. Εφτά χρόνια για µια τσάντα. Ο θυµός τους για τους δικαστές µεγάλος. Οι νόµοι άλλαξαν, ο τελευταίος του 2010 έφερε τα πράγµατα στο ύψος της Ευρώπης. Αλλά οι εξουσίες δεν έχουν προσαρµοσθεί.

Οι αποφάσεις καθυστερούν. Αργούν οι δίκες, αργούν τα εφετεία. «Ολοι κάτι περιµένουν». Και κανείς δεν έχει να κάνει τίποτα. Ούτε µια τέχνη δεν µαθαίνουν. Εξαίρεση είναι το σχολείο και µε τον νέο διευθυντή, η θεατρική οµάδα, η µουσική οµάδα και µερικά µαθήµατα σκάκι. Ο νόµος προβλέπει ότι όποιοι παρακολουθούν µαθήµατα θα ελαφρύνονται οι ποινές τους και αυτό γέµισε τα θρανία. «Ο Σάσα πήρε βραβείο στη Μαθηµατική Εταιρεία», «Ο Μηνάς µπήκε στα ΤΕΙ». Αλλά αυτά, είπαµε, είναι οι εξαιρέσεις.

Ο ΣΤΕΦΑΝΟΣ γεννήθηκεστη Γερµανία και µεγάλωσε σε ένα ορεινό χωριό της Πελοποννήσου. Στα12 άρχισε την κάνναβηκαι στα 14 την ηρωίνη. Εκλεψε τησύνταξητης γιαγιάς, τον κουµπαρά της αδελφής τουκαι ότανόλοι οι συγγενείς τέλειωσαν, πήγε µε ένα «πιστόλι» στο περίπτερο του διπλανού χωριού. Πήρε 200 ευρώ και σε µια ώρα ήταν στα χέρια της Αστυνοµίας. Και απόεκεί στις φυλακές! Οταν τον συνάντησαήταν σανχαµένος.Ευτυχώς ο διευθυντής τού είχε επιτρέψει να φέρει µαζί του στη φυλακή τοµπουζουκάκι του.Μου έπαιξε τη φτωχογειτονιά του Μπιθικώτση και µετά µου µίλησε.

Ενοπλη ληστεία;
Ναι µε πιστόλι κρότου. Και πώς σε πιάσανε;
Με αναγνώρισε ο περιπτεράς. Τι έπινες;
Ηρωίνη. Και πού έβρισκες στο χωριό;
Παντού έχει. Τρυπιόσουν;
Παλαιότερατρυπιόµουνστα πόδια,για να µη βλέπουν τα σηµάδια οι γονείς µου. Οταν µε κατάλαβαν, τηνκάπνιζα ή τησνίφαρα.

Εδώ, πώς είναι τα πράµατα;
Πέντε µέρες που έχω έρθει, δεν έχω κοιµηθεί. Ούτε στα κρατητήρια κοιµήθηκα. Εκεί πέρασα και τις στερήσεις µου. Χτυπούσα το κεφάλι µου στην πόρτα, έκοψα το χείλος µου… ∆εν τα θυµάµαι εγώ αυτά. Οι αστυνοµικοί µού τα είπαν. Καθάρισες µόνος σου λοιπόν.
Ναι δεν θέλω. Τους γονείςµου θέλω µόνο. ∆εν εµφανίστηκαν;
Οχι. Επειτα από πολύ καιρό, λέει, θα έρθουν να µε δουν. Αν γίνω άνθρωπος. Αδέλφια έχεις;
Μια 16χρονη και µία 4 µηνών. Η 16χρονη είναι εντάξειή έχει µπλέξει και αυτή µε ουσίες;

Εντάξει είναι. ∆εν βγαίνει έξω στα µπαράκια µε µίνι και τέτοια όπως τους βλέπεις στην Αθήνα. Εσύ τους ξέφυγες µόνο, ε;
Εµένα µεεµπιστεύτηκαν σαν αγόρι, και τελικά… Με το δίκιοτους δενµε συγχωρούν. Τόσα χρόνια ψέµατα, κλέψιµο… Εφτασες να κλέβεις µέχρι και τον κουµπαρά της πιτσιρίκας;

Ακόµα και στο σπίτι µου είχα σκηνοθετήσει ληστεία. Εκανα µια τρύπα πάνω από τον σύρτη, να φανεί ότι κάποιος τον άνοιξε. Χειµώνας τώρα. Είχαν πέσει όλοι για ύπνο κι ο πατέρας µου είχε αφήσει300 ευρώ πάνω στο στερεοφωνικό, για τα φροντιστήρια της µικρής. Από τότε δεν άφηνε ούτε πενηντάλεπτο πάνω στο τραπέζι. Είχες βγει εκτός ελέγχου.
Εντάξει, ήταν χοντρό.Αλλά το µόνο που τους ζητάω τώρα είναι να µε υποστηρίξουνψυχολογικά. Οικονοµικά το καταλαβαίνω να µη µε στηρίξουναλλά θέλωνα µε στηρίξουν ψυχολογικά, τίποτα άλλο.

Πρέπει όµωςκι εσύ να βάλεις µυαλό.
Πιστεύω πωςήρθε η ώρανα βάλω µυαλό. Αλλά όχι στον Αυλώνα. ∆εν είναι δίκαιο.

Πιστεύω πως ήρθε η ώρα να βάλω µυαλό. Αλλά όχι στον Αυλώνα. ∆εν είναι δίκαιο

Τα στοιχείατων ανηλίκων έχουν παραποιηθεί για την προστασία των προσωπικών τους δεδοµένων. Οποιος θέλει να ενισχύσει τους ανήλικους φυλακισµένους – χρειάζονται µπάλες, όργανα γυµναστικής, βιβλία και προσωπικά ήδη – µπορεί ναεπικοινωνήσει µε την Κοινωνική Υπηρεσία στο τηλέφωνο 2295-042.771.

«Τους έλεγα ότι ο πατέρας µου ήταν βιοµήχανος»

ΤΟ ΠΡΩΙ ξεκίναγε κανονικά για το σχολείο. ∆εν πήγαινε όµως. Με τους φίλους του έκανε σχέδια για λεφτά, κορίτσια, πολυτέλειες. Αρχισαν να κλέβουν µηχανάκια, µετά µηχανές,µετά αυτοκίνητα και κατέληξαν σε πολυτελή αµάξια των 50.000 και των 100.000. Οσα έβγαζαντα έτρωγαν το βράδυ στα µπουζούκια. «Γιος βιοµηχάνου» δήλωνε µέχρι που κάποιος τον κάρφωσε. Οι γονείς του, µεροκαµατιάρηδες Αλβανοί, έµαθαν για τη διπλή ζωή του γιου τους από την Αστυνοµία. Η συνάντησή µας έγινε στο τσιµεντένιο προαύλιο. Με τα περιστέρια να κάνουν πτήσεις πάνω από τα κεφάλια µας και τον Ρόνο να τους πετάει ψίχουλα.

Πού πήγαιναν όλα αυτά τα αυτοκίνητα;
Αλβανία, Βουλγαρία… Βαλκάνια. Πόσο πιάνει ένα κλεµµένο αυτοκίνητο;
Εξαρτάται. Ενα αυτοκίνητο των 50.000 ευρώ θα το βρεις 8.000 – 9.000 ευρώ.

Τα ανοίγεις όλα;
Αµα το γκαράζ είναι πολυτελείας, θα µε δυσκολέψει λίγο, αλλά στο τέλος θα το ανοίξω.

Τα ιµοµπιλάιζερ δεν είναι εµπόδιο;
Τις περισσότερες φορές όχι. Με παρέα ή µόνος σου;
Παρέα. Σας έπιασαν όλους;
Και τους 6. Και τι ποινή σου έδωσαν;
∆ώδεκα χρόνια. Εβγαλες πολλά λεφτά;
Οχι. Γυναίκες, ξεφάντωµα, παρέες, µπουζούκια, πιόµα… Τα έτρωγα.

Πόσα λεφτά ξόδευες την ηµέρα δηλαδή;
Εξι – εφτά χιλιάρικα τον µήνα. Υπήρχαν µέρες που έτρωγα και 1.000 ευρώ.

Στα κορίτσια τι έλεγες;
Γιος βιοµήχανου. Ο πατέρας µου έχει λεφτά… Στους γονείς σου τι δικαιολογίες έλεγες;
Σχολείο, φροντιστήρια, δουλεύω νύχτα… Συνεχίζεις το σχολείο τώρα στη φυλακή;
Ναι, πάω ήδη στη Γ’ Γυµνασίου. Τι σχέδια έχεις για µετά;
Πολίτης. Οικογένεια, παιδιά… Χαλαρή ζωή. Αµα έχεις µάθει να τρως 1.000 ευρώ σε µια µέρα, πώς θα ζεις µε 1.000 ευρώ τον µήνα;

Αυτά πάνε τώρα, φύγανε. Αµα κάτσεις λίγο στη φυλακή, αλλάζει όλο το σκεπτικό.

∆ηλαδή θα περνάς από ένα πολυτελές αµάξι και δεν θα το κοιτάζεις;

Εγώ πιστεύω πια πως µε λίγη προσπάθεια το αγοράζεις και µόνος σου το αµάξι.

Καµιά γυναίκα περιµένει έξω; Απ’ αυτές που συµµετείχαν στα γλέντια;

Από αυτές που ήταν στα γλέντια, όχι.
«Πάω να αγκαλιάσω τα παιδιά µου στο επισκεπτήριο και φοβούνται»

Ο ΒΑΣΙΛΗΣ δεν µπορεί να περάσει απαρατήρητος. Βαδίζει σαν παλαιστής πουετοιµάζεται να ανέβει στο ρινγκ. Με τους «απέναντι» δεν έχει πολλά πολλά. Ούτε µε τους «από πάνω». Οι ξυραφιές, οι τσαµπουκάδες δηλαδή στα µπράτσα του, µαρτυρούν ότι εδώ υπάρχει µια ιστορία. Τον χαιρέτησα στη γλώσσα του, τα τσιγγάνικα, καιαυτό τον χαλάρωσε. Οι φίλοι του που τον συνόδευαν στην «έξοδο» στον σιδερόφρακτο διάδροµο παραµέρισαν και µαςάφησαν να µιλήσουµε.

Τι έκανες;
Ληστείες. Ναρκωτικά;
Ναρκωτικά µόνο έπινα, δεν πούλαγα.

Ηρέµησες τώρα;
Εχω ηρεµήσει, ναι. Τέσσερα χρόνια είµαι καθαρός.

Μόνο µπράτσα κάνεις;
Γυµναστική, µπάλα και σχολείο. Εµαθες γράµµατα;
Εχω µάθει µερικά. Ξέρω να γράφω το όνοµάµου και κάποια άλλα πράγµατα. Εχουµε καλό δάσκαλο. Ασχολείται µαζί µας, µας αγαπάει.

Οικογένεια;
Πέντε αδέλφια –και τα πέντε στη φυλακή. Τρία εδώ και δύο στον Κορυδαλλό.

Πώς τα καταφέρατε έτσι;
Από µικροί στα ναρκωτικά, είχαµε ξεφύγει.

Ησασταν όλοι µαζί συµµορία;

Οχι εγώ, ήµουν µεάλλους, τα αδέλφια µου µε άλλους.

Πώς είναι εδώ τα πράγµατα;
Πώς να είναι… Εχω 4 χρόνια στη φυλακή, ούτε άδεια δεν έχω πάρει ούτε τίποτα. Τώρα περιµένω να πάρω τηνπρώτη άδεια να δω λίγο φως της κοινωνίας. Τα παιδιά µου έχουν µεγαλώσει και δεν µε ξέρουνε. Ταφέρνει η µάνα µου στο επισκεπτήριο, πάω να τα αγκαλιάσω και τροµάζουν. Με φοβούνται.

Γυναίκα;
Η γυναίκα έχει φύγει, έχει παντρευτεί µε άλλον κι έχει αφήσει τα παιδιά στη µάνα µου. ∆εν µπορούσε να περιµένει.

∆εν έχεις µίσος για τη γυναίκα;

Οχι. Τι µίσος να ’χω. Εγώ έκανα κακό στην οικογένειά µου κι αυτή έκανε κακό στα παιδιά της. Οι τσαµπουκάδες αυτοί είναι παλιοί;

Εδώ τους έκανα.Οταν έµαθα ότι η γυναίκα µου έφυγε,είχα τρελαθεί. ∆εν ήξερατι να κάνω και για ναµην κάνω κακό σε κανέναν κρατούµενο, έκανα σε µένα. Μη φάω και πειθαρχικό, κρίµα είναι.

Φασαρίες γίνονται;
Μερικές φορές για τα τηλέφωνα. Ποιος θα πάρει σειρά. «Περίµενε εσύ, µιλάω εγώ», «κλείσ’ το, έχω δουλειά»… Και έτσι γίνονται οι τσαµπουκάδες.Μαζεύονται οµάδες καικάνουνε ντου µε σίδερα, µε σουβλιά, ό,τι βρουν… Εχει εδώ διάφορες φυλές. Αλβανοί, Αραβες, Αφγανοί… Ναρκωτικά;
∆εν έχει. Εντάξει, µην πίνουµε και µέσα στη φυλακή. Γιατί µε τα προβλήµατα που έχουµε σίγουρα θα πίναµε.

Ονειρα βλέπεις;
Μόνο εφιάλτες. Πετάγοµαι στον ύπνο µου.