Επιχείρηση «ριφιφί» στα αρχεία του Γκουαντάναµο

Το Wikileaks δηµοσίευσε τους φακέλους περισσότερων από 770 ανθρώπων που θεωρούνται ύποπτοι για σχέσεις µε τροµοκρατικές οργανώσεις και κρατούνται στην αµερικανική φυλακή
Μετά τα έγγραφα του αµερικανικού στρατούγια τον πόλεµο στο Ιράκ και τα τηλεγραφήµατα του Στέιτ Ντιπάρτµεντ µε τις αναφορές των αµερικανών διπλωµατών, το Wikileaks έδωσε στη δηµοσιότητα ένα αποκαλυπτικό «πακέτο» απόρρητων αρχείων της στρατιωτικής ∆ικαιοσύνης των Ηνωµένων Πολιτειών για τους κρατουµένους στη βάση του Γκουαντάναµο. Πρόκειται για τους φακέλους 799 ανθρώπων που κρατήθηκαν στην αµερικανική βάση ως ύποπτοι για τροµοκρατία. Τα αρχεία καλύπτουν µια χρονική περίοδο από το 2002 έως το 2009 και φέρουν την ένδειξη Secret/NOFORN (Απόρρητο/Οχι γιαξένους πολίτες). Κάθε φάκελος αποτελείται από δυο έως δέκα σελίδες καιπεριλαµβάνει την οικογενειακή κατάσταση του κρατουµένου, τις συνθήκες της σύλληψής του, τα αποτελέσµατα των ανακρίσεων στις οποίες υποβλήθηκε, τις ενδεχόµενες σχέσεις του µε τροµοκρατικές οργανώσεις, τη συµπεριφορά του κατά τη διάρκεια της κράτησής του αλλά και την κατάσταση της υγείας του. Πέρα απότο τυπικόµέρος όµως, από τους φακέλους αυτούς αποκαλύπτεται ότι πολλοί από τους κρατούµενους δενείχαν καµία σχέση µε την τροµοκρατία. Κάποιοι από αυτούς ήταν ακόµηέφηβοι όταν έφτασαν στο Γκουαντάναµο, ένας κρατούµενος ήταν 89 (!) ετών, ενώ άλλοι είχαν συλληφθεί παρά το γεγονός ότι εµφάνιζαν νοητική υστέρηση. Οι αµερικανικές Αρχές αναγνωρίζουν εξάλλου ότι αρκετοί κρατούµενοι ήταν αθώοι και άλλοι κατατάσσονται στην κατηγορία χαµηλού κινδύνουµε βάση τη σχετική αξιολόγησηεπικινδυνότητας για την ασφάλειατων ΗνωµένωνΠολιτειών από τους ανακριτές.

ΒΑΣΑΝΙΣΤΗΡΙΑ. Στους φακέλους αποφεύγονται οι αναφορές στα βασανιστήρια στα οποία υποβάλλονταν συστηµατικά οι κρατούµενοι. Μια από τις λίγες εξαιρέσεις αφορά την περιγραφή της ανάκρισης του Μοχάµεντ Καχτανί, η οποία πραγµατοποιήθηκε στα τέλη του 2002. Ο Καχτανί ήταν Σαουδάραβας και είχε συλληφθεί ως ύποπτος για συµµετοχή στις τροµοκρατικές επιθέσεις της 11ης Σεπτεµβρίου. Ο σαουδάραβας κρατούµενος είχε υποχρεωθεί να φορά στον λαιµό του λουρί σκύλου και να ουρήσειστο σώµα του, ενώ είχε υποστεί πλήθος σεξουαλικών ταπεινώσεων. ∆εν υπάρχει πάντως καµία αναφορά στον εικονικό πνιγµό, ένα από τα πλέον «δηµοφιλή» βασανιστήρια της αµερικανικής βάσης.

Οι αµερικανοί ανακριτέςωστόσο δεν ήταν σεόλες τις περιπτώσεις µόνοι τους.Οπως προκύπτειαπό τα έγγραφα που διέρρευσαν, πολλές ξένες χώρες είχαν στείλει ανακριτές για να αποσπάσουν πληροφορίες από τους κρατουµένους στο Γκουαντάναµο. Ανάµεσα σε αυτές είναι η Κίνα, η Ρωσία,το Τατζικιστάν, η Υεµένη, η Σαουδική Αραβία, η Ιορδανία, το Κουβέιτ, η Αλγερία και η Τυνησία. Σε ορισµένες περιπτώσεις οι αµερικανοί ανακριτές εµφανίζονται καχύποπτοι απέναντι στουςξένους συναδέλφους τους. «Ο κρατούµενος άλλαξετην κατάθεσή του µε µια λιγότερο ενοχοποιητική µετά τη συνάντησή του µε τη σαουδαραβική αντιπροσωπεία», αναφέρεται σε φάκελο σαουδάραβα κρατουµένου.

ΟιΗΠΑαντέδρασανεπισήµως στη διαρροήτων αρχείωναπό το Wikileaks µε µια ανακοίνωση στην οποία εκφράζουν τη λύπη τους για τη δηµοσιοποίησή τους από πολλές εφηµερίδες µεταξύτων οποίων οι «Νιου Γιορκ Τάιµς», η «Μοντ» και η «Ντέιλι Τέλεγκραφ». «Είναι λυπηρό το γεγονός ότι πολλάµέσα ενηµέρωσης αποφάσισαν να δηµοσιεύσουν πολλά έγγραφα που απέσπασαν παράνοµα από το Wikileaks», αναφέρεται στην ανακοίνωση ενώ εκφράζεται ο φόβος ότι η διαρροή µπορεί ναπλήξει τον αγώνα της αµερικανικής κυβέρνησης κατά της τροµοκρατίας.

Ανήλικοι, υπέργηροι και άτοµα µε νοητική υστέρηση ανάµεσα στους κρατούµενους

Τροµοκράτης ετών… 14

ΠΑΙ∆ΙΑ 14 ΚΑΙ 15 ΕΤΩΝ κρατούνταν στη βάση του Γκουαντάναµο ως ύποπτα για τροµοκρατία. Ενα από αυτά τα παιδιά ήταν ο Μοχάµεντ Οµάρ, ο οποίος µεταφέρθηκε στη βάση τον Ιούλιο του 2002. Στους ανακριτές του δήλωσε ότι ήταν 15 ή 16 ετών – χωρίς να είναι σίγουρος, όπως είπε. Οι Αρχές της βάσης υπέβαλαν τον νεαρό κρατούµενο σε εξέταση οστεϊκής πυκνότητας και κατέληξαν στο συµπέρασµα ότι την περίοδο της άφιξής του ο Μοχάµεντ Οµάρ ήταν 16 ετών και 9 µηνών. Γεννηµένος στο Πακιστάν, ο 16χρονος Μοχάµεντ αφέθηκε ελεύθερος το 2003. Ελεύθερος αφέθηκε και ο 14χρονος Αφγανός Νακίµπ Ουλάχ, ο οποίος απήχθη από µια συµµορία και κακοποιήθηκε σεξουαλικά.

Οταν µια οµάδα αµερικανών στρατιωτών ανακάλυψε το κρησφύγετο της συµµορίας, οι απαγωγείς υποχρέωσαν τον Νακίµπ να αντιµετωπίσει τους στρατιώτες µε µια καραµπίνα πριν εκείνοι το σκάσουν.


Ο ισλαµιστής ήταν καθολικός!

ΤΟΝ ΟΚΤΩΒΡΙΟ ΤΟΥ 2006, οι Ηνωµένες Πολιτείες παρέδωσαν έναν κρατούµενο της βάσης στο Ιράν, χώρα µε την οποία δεν διατηρούν διπλωµατικές σχέσεις. Ο κρατούµενος Αµπντούλ Μαζίντ Μοχάµεντ ήταν έµπορος ναρκωτικών και είχε κριθεί «µηδενικού κινδύνου» τέσσερα χρόνια πριν από την παράδοσή του.

Οι Αρχές της βάσης όµως είχαν αποφασίσει να τον κρατήσουν αναγνωρίζοντας τη «συνεργάσιµη φύση του» σε περίπτωση που χρειάζονταν πληροφορίες για το εµπόριο οπίου ανάµεσα στο Ιράν και το Αφγανιστάν. Ο κρατούµενος 555 δεν ήταν ο µόνος που φυλακίστηκε στο Γκουαντάναµο αυθαίρετα. Τουλάχιστον δύο στους δέκα κρατούµενους συνελήφθησαν µε ανεπαρκέστατα στοιχεία. Κάποιοι από τους κρατούµενους είχαν αποδεδειγµένα ελάχιστη σχέση µε τη θρησκεία και κατά συνέπεια θα ήταν σχεδόν απίθανο να συνδέονταν µε την ισλαµική τροµοκρατία. Μάλιστα, ο Ιρανός Αµπντούλ Μαζίντ Μοχάµεντ, που µεταφέρθηκε στη βάση του Γκουαντάναµο στα τέλη του 2001, ήταν χριστιανός καθολικός…
Ατοµική βόµβα στην Ευρώπη

ΜΕ «ΠΥΡΗΝΙΚΟ ΟΛΕΘΡΟ» στην Ευρώπη απειλούσε ο θεωρούµενος ως εγκέφαλος των επιθέσεων της 11ης Σεπτεµβρίου Χαλίντ Μοχάµεντ, σεπερίπτωση σύλληψης του Οσάµα Μπιν Λάντεν.

Οπως αναφέρεται στον φάκελό του, ο Μοχάµεντείχε δηλώσει στους ανακριτές του στο Γκουαντάναµο ότιη Αλ Κάιντα είχε κρύψει µια ατοµική βόµβα σε κάποιο σηµείο της ευρωπαϊκής ηπείρου, την οποία θα ενεργοποιούσε αµέσως µόλις έπεφτε στα χέρια των Αρχών ο ηγέτης της οργάνωσης.

Σύµφωνα µε τον Μοχάµεντ, η Αλ Κάιντα θα απαντούσε µε τον ίδιο τρόπο και στην περίπτωση φυσικής εξόντωσης του ηγέτη της. «Ο κρατούµενος είχε πολυάριθµα σχέδια για επιθέσεις στις ΗΠΑ, τους συµµάχους τους και τα ενδιαφέροντά τους στον κόσµο» αναφέρεται.

Στον 15 σελίδων φάκελο πάντως δεν υπάρχει καµία αναφορά στα βασανιστήρια που υπέστη ο Μοχάµεντ κατά τη διάρκεια της ανάκρισής του. Είναι γνωστό ότι ο Χαλίντ Μοχάµεντ είχε υποβληθεί τουλάχιστον 150 φορές στο βασανιστήριο του εικονικού πνιγµού.


Και αθώοι στο κελί

ΥΨΗΛΟΣ, ΜΕΣΟΣ Ή ΧΑΜΗΛΟΣ. Για τις αµερικανικές στρατιωτικές Αρχές ήταν αρκετές αυτές οι τρεις λέξεις προκειµένου να εκτιµηθεί ο κίνδυνος που αποτελούσε κάθε κρατούµενος του Γκουαντάµο, βάσει των πληροφοριών που υπήρχαν γι’ αυτόν. Αυτό το σύστηµα αξιολόγησης δηµιούργησε πολλές αδικίες – µαζί µε το χαρτί όπου ο κρατούµενος αναγνώριζε τη συµµετοχή του στην τζιχάντ, είναι συνηθισµένες οι φράσεις όπως «δεν είναι µέλος της Αλ Κάιντα ούτε διοικητής Ταλιµπάν. Ο κρατούµενος δεν έχει καµία αξία για τις ΗΠΑ». Από τους 759 κρατούµενους µόνο οι 220 κρίθηκε ότι αποτελούσαν επικίνδυνους τροµοκράτες – περίπου 380 χαρακτηρίστηκαν «χαµηλής επικινδυνότητας», ενώ 150 αποδείχθηκε ότι ήταν αθώοι αγρότες ή οδηγοί. ∆ηλαδή µε τις εµπιστευτικές τους εκθέσεις οι αρχές των ΗΠΑ παραδέχθηκαν ότι µόνο δύο στους δέκα συλληφθέντες ήταν σηµαντικοί για την ασφάλεια της χώρας. «∆εν αποτελούν καµία απειλή για τις ΗΠΑ», αναφέρεται τουλάχιστον σε 80 περιπτώσεις ανθρώπων που κρατήθηκαν στο Γκουαντάναµο – οι περισσότεροι εκ των οποίων είναι Αφγανοί.


Η φωλιά του κούκου

ΠΕΡΙΠΟΥ ΕΚΑΤΟ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΙ στη βάση του Γκουαντάναµο είχαν διαγνωστεί µε διάφορες ψυχικές ασθένειες, µεταξύ των οποίων σοβαρές µορφές κατάθλιψης, σχιζοφρένεια και διπολική διαταραχή. Ορισµένες περιπτώσεις ήταν τόσο σοβαρές ώστε οι αρχές της βάσης αναγνώριζαν ότι ήταν αδύνατη η υποβολή τους σε ανάκριση. Ενας από αυτούς ήταν ο Αφγανός Μοντουλάχ Αµπντούλ Ραζίκ ή κρατούµενος 356. Τον Φεβρουάριο του 2002, όταν υποβλήθηκε σε ψυχιατρικές εξετάσεις το πρώτο κύµα των κρατουµένων, ο Ραζίκ κρίθηκε ανίκανος να δώσει κατάθεση. Στον φάκελό του αναφέρεται ότι έπινε σαµπουάν, έσκιζε τη στολή του, άλειφε το κελί του και τον εαυτό του µε περιττώµατα και έφτυνε τους δεσµοφύλακες. Οι ψυχίατροι της βάσης ζήτησαν την απελευθέρωσή του. Ο Ραζίκ απελευθερώθηκε έναν µήνα αργότερα. Ωστόσο, άλλοι κρατούµενοι µε σοβαρά ψυχολογικά προβλήµατα κρατήθηκαν πολύ περισσότερο. Ενας από αυτούς ήταν ο Αλγερινός Αµπντούλ Ραχάµ Χουαρί. Κρατήθηκε στη βάση για τέσσερα χρόνια, διάστηµα κατά το οποίο έκανε τουλάχιστον τέσσερις απόπειρες αυτοκτονίας.