«Είπα στον δράκο να κάνει στην άκρη»

Μερικέςεβδοµάδες πριν από τον θάνατό του στις 12 Απριλίου σε ηλικία92 ετών, ο εκτελεστικός πρόεδρος του «Νewsweek», δρ Σίντνεϊ Χάρµαν, κατέγραψε στη στήλη «My turn» του περιοδικού την αποφασιστικότητά του να νικήσει τον καρκίνο. Αν και τελικά δεν τα κατάφερε, το τελευταίο του γραπτό αποκαλύπτει το πνεύµα ενός ανθρώπου που έφερε την επανάσταση στη βιοµηχανία των ηχητικών συστηµάτων (ιδρυτής και βασικός µέτοχος της Harman Kardon) και, αυτό τον τελευταίο χρόνο, την προσπάθειά του να κάνει το ίδιο και στη δηµοσιογραφία.

«Μόλις έµαθα ότι πάσχω από οξεία µυελοειδή λευχαιµία», έγραψε ο Χάρµαν. «∆εν µου αρέσει, αλλά όπως λέει ο λαός “δεν µπορώ να σκεφτώ και τίποτα άλλο”. Πριν από πολλά χρόνια ένας γνωστός δικαστής αποκάλυψε τη φαντασίωσή του: Το Κολοσσαίο στη Ρώµη κατάµεστο από θαυµαστές και ένας γαλαξίας από ιστορικές προσωπικότητες να έχουν συγκεντρωθεί προκειµένου ναµιλήσουν προς τιµήν του. Καθώς ο Βολταίρος σηκώθηκε στο βήµα για να τον επαινέσει, µια φωνή ακούστηκε από τα ακραία διαζώµατα του Κολοσσαίου: “Κάτσε κάτω Βολταίρε – θέλουµε να ακούσουµε τον δικαστή”.

Η δική µου φαντασίωση; Να αφηγηθώ αυτόν τον αγώνα για την υγεία µου από τη δική µου πλευρά. Χωρίς να αγνοώ την τροµερή απειλή, δεν µπορώ να µην προσέξω την ποιητική ειρωνεία. Αυτό που µπορεί να µε σώσει είναι ένας συνδυασµός νεανικού ενθουσιασµού, αγάπης και – είτε το πιστεύετε είτε όχι – προχωρηµένης ηλικίας».

Ο Χάρµαν πληροφορήθηκε ότι εάν ήταν 30 ή 40 χρόνιανεώτερος δεν θα είχε καµία ελπίδα. «Αυτά τα καταραµένα, δυστυχισµένα λευκά αιµοσφαίρια θα µε έτρωγαν και µάλιστα ταχύτατα! Το προχωρηµένο της ηλικίας µου µού προσφέρει ένα ανεξήγητο αλλά και ευφρόσυνο πλεονέκτηµα. Ευτυχώς, υπάρχει και κάτι άλλο θετικό– η καλή κατάσταση της υγείας µου. Μπορεί να έχετε ξανακούσει δηλώσεις του τύπου “εάν ήξερα ότι θα ζούσα τόσο πολύ, θα είχα προσέξειπερισσότερο τον εαυτό µου”. Εγώ όµωςτο έκανα πραγµατικά αυτό. Μου αρέσει να αθλούµαι κάθε µέρα. Μου αρέσει να παίζω γκολφ και όποτε µπορώ κλέβω χρόνο για να το απολαύσω. Και µου αρέσει να δουλεύω, να γράφω, να διαβάζω, να ακούω τηναγαπηµένη µου µουσική και να περηφανεύοµαι στην οικογένειακαι τους φίλους µου. Θέλετε λίγο Σαίξπηρ;

Είµαι έτοιµος να σας απαγγείλω».

Οι αρχαίοι ήξεραν πολύ καλά τι εννοούσαν όταν έλεγαν «νουςυγιής εν σώµατι υγιεί». Εάν δεν µπορεί κάποιος να έχει και τα δύο, τουλάχιστον το πρώτο θα σε κρατήσει πολύ, παρατηρεί στο τελευταίο του γραπτό ο µεγιστάνας της βιοµηχανίας ηχητικών συστηµάτων.

«Στη ζωή µου έχω γνωρίσει πολλούς ασθενείς µε καρκίνο– φίλους και συγγενείς. Χωρίς καµίαεξαίρεση, καθένας από αυτούς είχε δηλώσει:

“εγώ θα το νικήσω αυτό το πράγµα”. Το εννοούσαν, αλλάγια εκείνους αυτή η προσπάθεια σήµαινε ότι θα έβαζαν οτιδήποτε άλλο στην άκρη προκειµένου να αντιµετωπίσουν αυτό τον δράκο. Εγώ έχω άλλη άποψη. Είπα στον δράκοντα να πάει να κάνει στην άκρη.Εχω να ασχοληθώ µε άλλα, πιο σηµαντικά πράγµατα.

Ναι, θα σεβαστώ απόλυτα το ιατρικό πρωτόκολλο που έχει αποφασιστεί για µένα. ∆ιαθέτω µια καταπληκτική οµάδα γιατρών, αλλά µπορώ να σέβοµαι και να αγνοώ το πρωτόκολλο ταυτόχρονα. Όταν θα δέχοµαιτην ήπια χηµειοθεραπεία που µουσυνέστησαν, θα προετοιµάζω τις οµιλίες µου στο Πανεπιστήµιο της Νότιας Καλιφόρνιαςή θα µελετώτα τελευταία στοιχεία για τηνπορεία του “Newsweek” – θαδιαβάζω, θα ακούω µουσική ή θα σχεδιάζω στο µυαλό µου την επόµενη κοµψή µου κίνηση στο γκολφ. Οταν αποφάσισα να αγοράσω το “Newsweek” άφησα στην άκρη το βιβλίο που έγραφα µε τίτλο “Geezer Golf”. Αυτήκι αν είναι η κατάλληληστιγµή για να το τελειώσω!».

Ο Χάρµαν ολοκληρώνει µε έναν έπαινο προς το περιοδικό πουεπέλεξε να αγοράσει σε µιαδύσκολη εποχή. «Το “Newsweek” µού έδωσε µια εξαιρετική νέα ζωή. Θα πάρει ενεργά µέρος στηνανανέωση και την επανεφεύρεση των µέσων µαζικής ενηµέρωσης. Ισως µάλιστα ηγηθεί της επανάστασης.

Οι συνεχιστές στην οικογένειά µου και εγώ δεσµευόµαστε για το µέλλον του περιοδικού και της ενηµερωτικής ιστοσελίδας “The daily beast”.

Χρηµατοδοτούνται σταθερά και το ίδιο θα συνεχίσεινα ισχύει. Είµαι αποφασισµένος να συνεχίσω να στηρίζω τις επιχειρηµατικές µου επιλογές αλλά γνωρίζω ότι αυτές θα συνεχίσουν να προχωρούν µπροστά – εάν είναιαναγκαίο – ακόµα και χωρίς εµένα».

Ο ιδιοκτήτης του «Newsweek» δεν άλλαξε τη ζωή του όταν έµαθε πως ήταν άρρωστος