Ζητούνται οι λύσεις

Η ΣΥΖΗΤΗΣΗ έχει ενταθεί τις τελευταίες ηµέρες γύρω από το φλέγον – όπως έχει καταλήξει να είναι – θέµα της αδειοδότησης των ΠΑΕ.

Το ερώτηµα που κυριαρχεί σε µια µεγάλη µάζα φίλων (και όχι αρρωστηµένης νοοτροπίας οπαδών) του ποδοσφαίρου είναι αν τη δεδοµένη στιγµή µπορούν να υπάρξουν καθαρές λύσεις.

Η ΕΠΟ αλλά και η Επιτροπή Επαγγελµατικού Αθλητισµού που λειτουργεί υπό τη ΓΓΑ έχουν µπροστά τους δύο δρόµους να ακολουθήσουν.

Ο πρώτος δεν είναι άλλος από την πλήρη ρήξη µε το φαύλο παρελθόν. Και ο δεύτερος είναι η συνέχιση του αρρωστηµένου µοντέλου το οποίο µέχρι τώρα έχει φέρει το ποδόσφαιρο στο χείλος της αβύσσου.

Ο δρόµος της ρήξης είναι δύσβατος και απαιτεί αποφάσεις που θα προκαλέσουν πολλαπλές σεισµικές δονήσεις γκρεµίζοντας ένα σαθρό κατεστηµένο. Γιατί, όπως και να το κάνουµε, ο υποβιβασµός από τη Super League στη Football League οµάδων µε ιστορία, διακρίσεις και µεγάλο όγκο οπαδών, οι οποίες όµως δεν πληρούν τους όρους για να µετέχουν στο κορυφαίο πρωτάθληµα, προϋποθέτει πως υπάρχουν στην Οµοσπονδία άνθρωποι οι οποίοι θα προτιµήσουν να τα βροντήξουν και να φύγουν από το να συµβιβαστούν για µία ακόµη φορά. Υπάρχουν τέτοιοι διοικητικοί παράγοντες στο ελληνικό ποδόσφαιρο; Περιµένουµε να τους δούµε. Υπάρχουν άραγε προσωπικότητες στις επιτροπές (για την αδειοδότηση), που ετοιµάζεται να συγκροτήσει την Παρασκευή η ΕΠΟ, οι οποίες είναι πρόθυµες να φέρουν εις πέρας αυτό το βαρύ έργο; Ή µήπως θα ακολουθηθεί για µία ακόµη φορά η πεπατηµένη των επιτροπών που εισηγούνται και της Οµοσπονδίας που παίζει τον ρόλο του Πόντιου Πιλάτου;

Δρόµος χωρίς ρήξεις, που προσπαθεί να αφήσει όλους ικανοποιηµένους, το µόνο αποτέλεσµα το οποίο έχει είναι η διαιώνιση του φαύλου παρελθόντος.