Ο βιολιστής Μιγκέλ στη σέντρα

Το κοστούµι του µουσικού είναι κρεµασµένο στην ντουλάπα δίπλα στη στολή του χαφ του Μαραθώνα Καλαµαριάς. O χρόνος άλλωστε είναι πιεστικός και πολύτιµος και όλα πρέπει να γίνονται γρήγορα…

Πολύ συχνά ο Μιγκέλ Μιχαηλίδης φεύγει από το σπίτι µεδύο κρεµάστρεςστα χέρια. Πρέπει να κερδίσει χρόνο για να προλάβει την πρόβα και τη σέντρα του µατς.

Βιολιστής της Κρατικής Ορχήστρας Θεσσαλονίκης (ΚΟΘ) ο 28χρονος καλλιτέχνης συνδυάζει το επάγγελµα µε το χόµπι, επιτυγχάνονταςισορροπία.

Παρέσυρε τους συναδέλφους του σεποδοσφαιρικά διπλά δύο φορές την εβδοµάδα και πρωτοστατεί σταπηγαδάκια της ΚΟΘ µε καθηµερινό θέµα την µπάλα.

Η ποιοτική υπεροχή του σε σύγκριση µε τους συναδέλφους του ήταν εµφανής στο πρόσφατο θριαµβευτικό (8-2) φιλικό απέναντι στoυς µουσικούς της ορχήστρας «Κρεµεράτα της Βαλτικής».

«Εκ τωνυστέρωνκατάλαβα πόσο µεβοηθούσε το ποδόσφαιρο στην ψυχοσωµατική ισορροπίαµου. Αλλωστε, οι µουσικοίπρέπει να ξέρουµε το σώµαµας. Χρειάζεταινα γνωρίζουµεποιον µυχρησιµοποιούµε όταν κρατάµε το όργανο,πότε πρέπει ναχαλαρώσουµε την ώρα που παίζουµε και να αντιλαµβανόµαστε πότε το σώµα µας δεν αντέχει άλλο», λέει οθεσσαλονικιός µουσικός, µε λατινική πινελιά στο όνοµά του, επιλογή της µητέραςτου που κατάγεται από τη Βενεζουέλα.

Οι επιπτώσεις της αποχής από το ποδόσφαιρο διαπιστώθηκαν πειραµατικά την πρώτη χρονιά σπουδών στη Γερµανία.

«Παρουσιάστηκαν πάρα πολλά προβλήµαταστην πλάτηµου και αναρωτιόµουνγια ποιον λόγο. Σκεφτόµουν ότιέκανα τα ίδια πράγµατα», θυµάται ο 28χρονος βιολιστής τη µία και µοναδική χρονιά αποχής από το ποδόσφαιρο, προκειµένου να επικεντρωθεί στη µελέτη.

«Θεραπεία» των προβληµάτων ήταν η εγγραφή στην τοπική οµάδα του Τρόσινγκεν, στη Νοτιοδυτική Γερµανία.

«Τελικά ήταν θέµα“φυσικής κατάστασης” του εγκεφάλου. Ενιωθα πραγµατική ευεξία και χαρά µετο ποδόσφαιρο. Με ξεκούραζε και µε έβγαζε από τη διαδικασία της µελέτης και της καλλιτεχνικής σκέψης. Επιπλέον οι βιολιστές έχουµε την πιο ανάποδη κίνηση από όλους τους µουσικούς. Το κεφάλι µας είναι γυρισµένο προςτα αριστερά καιτα χέριαµας είναι σηκωµένα.∆εν είναι αυτή η φυσική θέση», προσθέτει.

Ως ενήλικος βιολιστής ισορροπεί µε το ποδόσφαιρο. Οντας πιτσιρικάς επέλεξε την ασπρόµαυρη µπάλα για άλλον λόγο, αντί του τµήµατος µπάσκετ της ΧΑΝΘ.

«Ασκούσα και τα δύο σπορ παράλληλα, αλλά τώρα µπορώ να το πω: µου αρέσει πάρα πολύ η προετοιµασία του ποδοσφαίρου, ο χαβαλές, τα µικρά πηγαδάκια πριν µπει ο προπονητής στα αποδυτήρια, ότι έχεις τρεις-τέσσερις κολλητούς που µπορεί µε ένα βλέµµα να τους δώσεις λιγάκι ώθηση αν µπαίνουν βασικοί ή να σε κοιτάξουν µε στενοχώρια αν δεν παίξεις και να σου πουν “δεν πειράζει, πάµε όλοι µαζί”».

Το παράδοξο είναι πως πλέον ως θεατής επέστρεψε στην αρχική παιδική επιλογή.

«Μου αρέσει περισσότερο να παρακολουθώ µπάσκετ. Θεωρώ ότι είναι πιο έξυπνο σπορ», προσθέτει.

Αιτία είναι η διάχυτη δυσοσµία που αναδίδει η Σούπερ Λίγκα. «Εχω τη χειρότερη εντύπωση για τοποδόσφαιροσε επαγγελµατικό επίπεδο. Πρέπει να είσαι πολύ φανατικός γιανα ασχολείσαι.

Εγώ, πλέον, ασχολούµαι µόνο µε τηνοµάδα µου, τον Αρη. Παλιότερα παρακολουθούσα τα περισσότερα µατς. Τώρα δεν µπορώ, δεν µου βγαίνει».

ΑΡΜΟΝΙΑ

Βιολιστής της Κρατικής Ορχήστρας Θεσσαλονίκης (ΚΟΘ), ο 28χρονος καλλιτέχνης συνδυάζει το επάγγελµα µε το χόµπι, επιτυγχάνοντας την απόλυτη ισορροπία

Με κολάν στη συναυλία!

H ∆ΙΠΛΗ ΑΘΛΗΤΙΚΗ και καλλιτεχνική διάστασή του επιβάλλει ενδυµατολογικέςπρωτοβουλίες.

«Εχω βγει µε το κολάν της προθέρµανσης κάτω απότο κοστούµι σε πρωινήσυναυλία, γιατί µετά έπρεπε να φύγω κατευθείαν για τον Σοχό, όπου είχαµε µατς.Με περίµενε ταξί για να πάω στογήπεδο».

Πού και πού αισθάνεται ότι παίζει µπάλα και στη σκηνή.

«Εχω αισθανθεί ότι έχωσκοράρει µετο βιολίµου σε συναυλίες που έκανα ως σολίστ. Εχω νιώσειµεγάλη ικανοποίηση, όπωςόταν έβαζαγκολ, πρόσφατα στη Βέροια.

Ητανσυναυλία στηνοποία έπαιξα σε οικείο περιβάλλον. Εκτός του ότι ένιωθα άνετα γιατί έβλεπα γνωστές φυσιογνωµίες, υπήρχε και τορίσκο να εκτεθώ αν δεν πήγαινα καλά, γιατί κρινόµουν από τους συναδέλφους µου».

Ο βιολιστής – χαφ αισθάνεται ότι έκανε φάλτσο µατς«όταν έβαλα αυτογκόλ. Πάντως, µετρίασε τηνπικρία µουότι χάσαµε από την Α.Ε. Συκεών µε τρία αυτογκόλ συνολικά».

Αρχηγός του Κεραυνού Αγίου Παύλου τα δύο τελευταία χρόνια, διέκοψε το καλοκαίρι θητεία 16 ετών στηνοµάδα, µε µεταγραφή στον Μαραθώνα Καλαµαριάς, όπου αναζητεί την ποδοσφαιρική ανανέωση.
Επαιξα και στα αποδυτήρια

Ο ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ Μιγκέλ Μιχαηλίδης αποκαλύφθηκε στους πανηγυρισµούς του πρώτου γκολ του στην πορεία επί 16χρόνια στα γήπεδα της Ενωσης Ποδοσφαιρικών Σωµατείων Μακεδονίας (ΕΠΣΜ).

«Παίζαµε µε τον Κεραυνό Αγίου Παύλου στο γήπεδο του Ευόσµου απέναντι στην τοπική Α.Ε., ή στον Αίαντα δεν θυµάµαι καλά. Πέτυχα γκολ και ο πανηγυρισµός που βγήκε ήταν να κάνω τις κινήσεις του βιολιστή.Φίλαθλοι και συµπαίκτες φώναζαν “βιολιστή, βιολιστήπαίξε µας ένα κοµµάτι”».

Σε άλλο µατς ενέδωσε στις πιέσεις. Αποτέλεσµα; Σόλο βιολί εντός των αποδυτηρίων του Κεραυνού Αγίου Παύλου!

«Υστερα από κάποια νίκη έπαιξα το κοµµάτι “Mήλο µου κόκκινο”. Πάνε πολλά χρόνια και δεν θυµάµαι ποιο µατς ήταν. Είχα το βιολί µαζί µου γιατί µετά έπρεπε να πάω σε συναυλία», θυµάται. Η πρόσκλησή του στη µεικτή της ΕΠΣΜ έβαλε τον έφηβο Μιγκέλ σε δίληµµα.

Μάλλον υπέκυψε στις έµµεσες πιέσεις των γονιών του. Ο πατέρας του Μίκης και η µητέρα του Ντέλια είναι µουσικοί.

«Εκείνη την εποχή ως ποδοσφαιριστής είχα σπιρτάδα, µπορούσα να περάσω εύκολα τους αντιπάλους, είχα και το γκολ, στοιχείο που µεγαλώνοντας το έχασα.

Ενιωθα ότι περνούσα τους αντιπάλους σε αργή κίνηση.

Παράλληλα,ωςµουσικός ήµουν από τα πολύ δυνατά ονόµατα και πολύ εξελίξιµος. Ακουγα πολύ καλά λόγια.

Μάλιστα, είχα λάβειµέρος σε δύο διαγωνισµούςµε την παρότρυνση των γονιώνµου και είχα κι εκεί επιτυχία. Είχα πάρει το πρώτο βραβείο µου σε ηλικία 13 ετών».

Ο νεαρός Μιγκέλ είχε την υποστήριξη της µητέρας του. «Ουσιαστικά ήταν οδηγός µου καθώς τα Σάββατα, ηµέρα µε πολύ φορτωµένο πρόγραµµα, µε έπαιρνε από το ωδείο γιανα προλάβω να µε κάνουν αλλαγή,να µπω να παίξω έστω µισή ώρα στο τέλος του αγώνα».