Διπλωµατική νίκη Σαρκοζί – Κάµερον

Οποια και αν είναι η συνέχεια για τη Λιβύη, ηιστορία θα γράψει πως ο Νικολά Σαρκοζί και ο Ντέιβιντ Κάµερον πρωταγωνίστησαν στις αρχές του 2011 στην προσπάθεια που οδήγησε, τα µεσάνυχτα της Πέµπτης, στην ιστορική απόφαση του Συµβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ να ληφθούν «όλα τα απαραίτητα µέτρα» (αρκεί να µην πατήσουν «αρβύλες στο έδαφος», όπως δήλωσε ο αµερικανός υφυπουργός Εξωτερικών Γουίλιαµ Μπερνς) για την προστασία τωναµάχων από τον Καντάφι.

Θα γράψει επίσης πως η Γερµανίαδιαχώρ ισετη θέση της και απέσχετης ψηφοφορίας – κάποιοι λένε πωςη Ανγκελα Μέρκελ δεν ήθελε ναφοβίσει τους ψηφοφόρουςπριν από τις κρίσιµες περιφερειακές εκλογές της 27ηςΜαρτίου στη ΒάδηΒυρτεµβέργη και άλλοι µιλούνγια επικίνδυνο νέο ρήγµα στην καρδιά της Ευρώπης, µεσούσης τηςοικονοµικής κρίσης.

Παρίσι και Λονδίνο άρχισαν να συντάσσουν σχέδιοαπόφασης,το οποίο προέβλεπεεπιβολή ζώνης απαγόρευσης πτήσεων πάνω από τη Λιβύη όταν ακόµα οι Αµερικανοί εξέφραζαν επιφυλάξεις, οι Ρώσοι και οι Κινέζοι άφηναν να αιωρείται η απειλή του βέτο και οι Αραβες σιωπούσαν. Στις 10 Μαρτίου, ο Νικολά Σαρκοζί έγινε ο πρώτος ξένος ηγέτης που αναγνώρισε ως νόµιµο εκπρόσωπο της Λιβύης το αντικαθεστωτικό Εθνικό Λιβυκό Συµβούλιο, ο πρώτος που συνάντησε δύο εκπροσώπους του. Ο Κάµερον δεν έφτασε µέχρις εκεί, κάλεσε όµως από κοινού µε τον Σαρκοζί τους «27» να προχωρήσουν σε πράξεις. Στην έκτακτη Σύνοδο Κορυφής που πραγµατοποιήθηκε την εποµένη στις Βρυξέλλες, ο γάλλος πρόεδρος αντιµετωπίστηκε από τους εταίρους του µε σκεπτικισµό ή και οργή. Σαρκοζί και Κάµερον φάνηκαν µόνοι και αποµονωµένοι.

Το περασµένο Σάββατο, όµως, εξασφάλισαν το πιο δυνατό τους επιχείρηµα. Ο Αραβικός Σύνδεσµος κάλεσε επίσηµα το Συµβούλιο Ασφαλείας να επιβάλει ζώνη αεροπορικού αποκλεισµού. Η Ουάσιγκτον µίλησε για «σηµαντικό βήµα», η ίδια εντούτοις απέφευγε ακόµα να κάνει το επόµενο. Οι ΗΠΑ δεν ήθελανεπ’ ουδενί να δώσουν την εντύπωση ότι ηγούνται µιας στρατιωτικής παρέµβασης στη Λιβύη. Η πρώτη αλλαγή στην αµερικανική θέση φάνηκε την Τετάρτη, ενώ το Συµβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ είχε ήδη αρχίσει να συζητά το σχέδιο απόφασης που κατέθεσαν από κοινού Γαλλία, Βρετανία και (κατόπιν πιέσεων των δύο πρώτων) Λίβανος, το µοναδικό αραβικό κράτος-µέλος: «Κινούµαστε όσο πιο γρήγορα µπορούµε στη Νέα Υόρκη», δήλωσε η Χίλαρι Κλίντον.

Τελικά, οι Αµερικανοί όχι µόνο ψήφισαν υπέρ της επιβολής no-fly zone αλλά φρόντισαν να «ενισχυθεί»το σχετικό ψήφισµα, θεωρώντας πως από µόνος του ο αεροπορικός αποκλεισµός δεν θα ήταν αρκετός. Σύµφωνα µε τους «Financial Times»,η απειλή µιας επικείµενης σφαγής στη Βεγγάζη, ο κίνδυνος να αναλάβει εκ νέου ο Καντάφι, µετά τη νίκη του, ρό λο σπόνσορα της τροµοκρατίας και οι γαλλοβρετανικές πιέσεις ήταν τα τρία κλειδιά που έκριναν τηντελική τους στάση. «Αν παραµείνει στην εξουσία ο Καντάφι, θα κάνει φριχτά πράγµατα στη Λιβύη καιτους γείτονές της. Είναι η φύση του τέτοια. Υπάρχουν κάποιαόντα που είναι έτσι», επεσήµανε ηΚλίντον. Πολλοί θυµήθηκαν τον Ρίγκαν, ο οποίος είχε αποκαλέσειτον λίβυο συνταγµατάρχη «τρελό σκυλί της Μέσης Ανατολής».

Η Ουάσιγκτον ανησυχεί ότι ο Καντάφι µπορεί να γίνει «σπόνσορας» της τροµοκρατίας

υπέρ της επιβολής ζώνης απαγόρευσης πτήσεων πάνω από τη Λιβύη φέρεται να ήταν εξαρχής στο παρασκήνιο η Χίλαρι Κλίντον, κατά ο υπουργός αµυνας των ΗΠΑ ρόµπερτ Γκέιτς.

Ελληνική συµµετοχή στις νατοϊκές δυνάµεις
ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΛΟΎΚΑΣ ΔΗΜΑΚΑΣ

ΣΕ ΕΤΟΙΜΟΤΗΤΑ συνδροµής αλλά µε διαφορετικό βαθµό ευθείας εµπλοκής ανάλογα µε τη στάση του ΝΑΤΟ, της Ε.Ε. και γενικότερα της διεθνούς κοινότητας, βρέθηκε η Ελλάδα από την πρώτη στιγµή που το Συµβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ προχώρησε στην απόφαση για επιβολή ζώνης απαγόρευσης πτήσεων στη Λιβύη.

Η γενική γραµµή στηνοποία είχε αποφασιστεί να κινηθεί η Αθήνα είναι αυτή της εναρµόνισής της µε το γενικό ρεύµα του ΝΑΤΟ. Ετσι τέσσερα ελληνικά F-16 που θα χρησιµοποιηθούν σε αναχαιτίσεις, δύο ελικόπτερα, µία φρεγάτα και ένα ιπτάµενο ραντάρ θα είναι η συµβολή της χώρας µας στη νατοϊκή δύναµη. «Είµαστε έτοιµοι να συνδράµουµε, σε συνεργασία µε τουςεταίρους και συµµάχους µας για να γίνεισεβαστή η διεθνής νοµιµότητα», είναι η χαρακτηριστική δήλωση του υπουργού Εξωτερικών ∆. ∆ρούτσα µετά τη σύσκεψη που έγινε νωρίς χθες στο Πεντάγωνο µε τον υπουργό Αµυνας Ε. Βενιζέλο και τον Αρχηγό ΓΕΕΘΑ πτέραρχο Γ. Γιάγκο.

Το ΝΑΤΟ µια µέρα πριν από την απόφαση του ΟΗΕ είχε ζητήσει από την Ελλάδα, όπως και από άλλες χώρες, να επιβεβαιώσει τη διαθεσιµότητα 7 αεροπορικών βάσεών της στο πλαίσιο του πάγιου σχεδιασµού του. Τα αεροδρόµια αυτά είναι ο Αραξος, το Καστέλλι Ηρακλείου, η Τανάγρα, η Αγχίαλος, η Λάρισακαι φυσικά η Σούδα και το Ακτιο. Οσον αφορά τα δύο τελευταία, αυτά βρίσκονται εκ των πραγµάτων στην πρώτη γραµµή καθώς στη Σούδα εδρεύει προκεχωρηµένη αεροναυτική βάση των ΗΠΑ και στο Ακτιο υπάρχει ΝΑΤΟΪκη υποδοµή για τα ιπτάµενα ραντάρ. Και για τις δύο αυτές βάσεις υπάρχουν συµφωνίες υποστήριξης συµµαχικών επιχειρήσεων – υπό όρους πάντα. Στην περίπτωση που τελικά αναλάβουν δράση µόνο µερικές χώρες «προθύµων» (ΗΠΑ, Γαλλία, Βρετανία κ.ά.) κυβερνητικές πήγες άφηναν ανοιχτό το ενδεχόµενο συµφωνίας µας οι βάσεις αυτές να υποστηρίξουν στρατιωτικές ενέργειες στη Λιβύη, κάτι όµως πουθεωρούσαν σχεδόν δεδοµένο στρατιωτικοί αναλυτές. Ανοιχτά της Λιβύης πλέει ελληνική φρεγάτα – εναλλάσσονται η «Θεµιστοκλής» και η «Λήµνος» – που αναµένεται να ενταχθεί σε διεθνή δύναµη πιο «σφιχτού» ελέγχου της κίνησης πλοίων.


Η αποχή άνοιξε τον δρόµο για στρατιωτική δράση

Ο ΝΙΚΟΛΑ ΣΑΡΚΟΖΙ δεν αρκέστηκε να στείλει την Τετάρτη µια παθιασµένη επιστολή µε την οποία καλούσε τα υπόλοιπα µέλη του Συµβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ να σώσουν από κοινού, πριν είναι αργά,«τον µαρτυρικό λαό της Λιβύης». Λίγες ώρες πριν από την κρίσιµη ψηφοφορία, την Πέµπτη, έστειλε στη Νέα Υόρκη και τον νέο υπουργόΕξωτερικών του, τον Αλέν Ζιπέ – αυτός παρουσίασε το ψήφισµα. Γάλλοι διπλωµάτες εκτιµούσαν από νωρίς πως ούτε η Ρωσία ούτε η Κίνα θα ασκούσαν βέτο, παρά τη δεδηλωµένη και πάγια εναντίωσή τους στην οποιασδήποτε µορφής παρέµβαση σε ξένη χώρα. Το αποτέλεσµα τους δικαίωσε.

Ρωσία και Κίνα επέλεξαν να απόσχουν, το ίδιο έπραξαν η Γερµανία, η Βραζιλία και η Ινδία. «Κατανοούµε αυτούς που, για λόγους οι οποίοι είναι σεβαστοί, τάχθηκαν υπέρ µιας διεθνούς στρατιωτικής επέµβασης στη Λιβύη. Οµως, ύστερα από συνεκτίµηση των κινδύνων, καταλήξαµε ότι δεν θέλουµε να εµπλέξουµε γερµανούς στρατιώτες σε πόλεµο», δήλωσε χθες ο γερµανός υπουργός Εξωτερικών Γκίντο Βεστερβέλε.

«Είµαστε αντίθετοι στη χρήσηστρατιωτικής ισχύος στις διεθνείς σχέσεις και έχουµεσοβαρές επιφυλάξεις για µερικά σηµεία της απόφασης. Επιλέξαµε να απόσχουµε της ψηφοφορίας λαµβάνοντας υπόψη τις ανησυχίες και τις θέσεις των αραβικών χωρών και των χωρών της Αφρικανικής Ενωσης, καθώς και τις ιδιαίτερες συνθήκες στη Λιβύη», ανέφερε εκπρόσωπος του κινεζικού υπουργείου Εξωτερικών.

«Το γεγονός ότι επικράτησε το πάθος για χρήση στρατιωτικής ισχύος είναι λυπηρό», δήλωσε ο ρώσος πρεσβευτής στον ΟΗΕ Βιτάλι Τσούρκιν, επισηµαίνοντας πως η χώρα του είχε προτείνει µια απόφαση που καλούσε σε κατάπαυση του πυρός.