Ο Βοργιάς που την µπάλα παγώνει
ο αχιλλέας Μπέος έχει κάθε λόγο να είναι έξαλλος. Η ρετσινιά ότι «στήνει» µατς στα οποία δεν έρχεται το επιθυµητό αποτέλεσµα, είναι πολύ βαριά στον κόσµο των παραγόντων
Πρώτα τα ευχάριστα: τα ηχητικά ντοκουµέντα που παρέδωσε ο Κούγιας στην Εισαγγελία δεν ήταν σε κασέτες αλλά σε CD. Πράγµα που σηµαίνει ότι από την εποχή της Παράγκας Νο 1, εδώ και σχεδόν µία δεκαετία, το ποδόσφαιρό µας έχει προοδεύσει.
Στα CD η ποιότητα του ήχου είναι ανώτερη, προφανώς όµως όχι τόσο καλή ώστε να ακούς µία συνοµιλία και να αναγνωρίζεις τις φωνές. Εκτός αν µιλάει η µάνα σου µε τη θεια σου τη Βασίλω, που τις ξεχωρίζεις ακόµη κι αν έχουν βγάλει τη µασέλα.
Αρα, τις δισκέτες που παρέλαβε ο µεγαλοδικηγόρος, κάποιος του τις… προλόγισε.
Αν ο Κούγιας δεν είναι τόσο «κολλητός» µε τον Μπέο ώστε να µη χρειάζεται τη βοήθεια του κοινού για να καταλάβει ποιος µιλάει, την εκδοχή ότι βρήκε τα CD στο γραφείο του µάλλον θα πρέπει να την απορρίψουµε. Το ίδιο, όµως, και τη δεύτερη εκδοχή που είχαµε ακούσει λίγο πριν από την πρώτη από τον ίδιο τον Αλέξη: ότι του τα έδωσε ένα πρόσωπο αδιαµφισβήτητου κύρους. Με όλο τον σεβασµό, τι σόι κύρος µπορεί να διαθέτει ένας άνθρωπος που ανακατεύεται µε προϊόντα υποκλοπής και που, ακόµη κι αν έπεσαν τυχαία στα χέρια του, αντί να τα παραδώσει στις Αρχές διάλεξε τον Κούγια για να ξετυλίξει το κουβάρι της εξυγίανσης; Η προθυµία του γνωστού ποινικολόγου να σηκώσει αυτόν τον βαρύ σταυρό δεν οφείλεται µόνο στην πάγια προσήλωσή του στη νοµιµότητα και την ηθική αλλά και στο γεγονός ότι η οµάδα του, η Παναχαϊκή, έχει φρικτά παράπονα από τη διαιτησία. Φαντάζοµαι πως το ίδιο ζόρι τραβάει και ο αποστολέας των CD. Οποιος βολεύεται από το Σύστηµα, δεν το «ξεβρακώνει».
Πάµε τώρα στο επόµενο χάρισµα του Κούγια: να παραλαµβάνει έναν φάκελο από άγνωστο αποστολέα και να καταλαβαίνει ποιος του τον έστειλε! Αραγε, γιατί ο πρώτος άνθρωπος που του ήρθε στο µυαλό ήταν ο Νικόλας Πατέρας; Και πόσο συµπτωµατικό είναι, αυτή η «µαντεψιά» να συµπέσει µε τη δήλωση του Μπέου ότι o Πατέρας ήταν ο συνοµιλητής του; Μπρρρρ… Τα µεταφυσικά µε αγριεύουν.
Ας αφήσουµε, λοιπόν, τις µεταβλητές κι ας έρθουµε στα στάνταρ. Το µόνο εξακριβωµένο, µέχρι στιγµής, είναι ότι η φωνή που ακούγεται, ανήκει στον Μπέο.
Η φωνή αλλά όχι και τα λόγια, ισχυρίζεται ο ίδιος. Πώς γίνεται αυτό; Με το µαγικό που λέγεται µοντάζ. Τηλεφωνεί, για παράδειγµα, ο Πατέρας στον Μπέο και του λέει: «Τα ‘µαθες, Αχιλλέα, ποιος θα µας εκπροσωπήσει στην Eurovision; Ο Λούκας Γιώρκας». «Ο Λούκας; Οχι δα!
Θα ήταν στηµένος ο διαγωνισµός», του απαντάει ο πρόεδρος του Ολυµπιακού Βόλου. Πού να το φανταστεί, ότι κάποιο σκοτεινό χέρι θα κόψει και θα ράψει το Λούκας µε το δα, το ήταν και το στηµένος, και θα του βάλει στο στόµα τη φράση «ήταν στηµένος ο ∆αλούκας»!
Το τι ακριβώς συνέβη, το ψάχνουν ήδη η ∆ικαιοσύνη και οι αρµόδιες Αρχές. Το τι θα βρουν, το δείχνει το παρελθόν – ο ασφαλέστερος τρόπος να προβλέψεις το µέλλον. Η προηγούµενη ιστορία, της Παράγκας του Θωµά, τέλειωσε µε ένα βούλευµα που έβαλε την υπόθεση στο αρχείο και ένα πόρισµα – της ΕΠΟ – που δεν βγήκε ποτέ. Ολοι οι διαιτητές που ακούγονταν τότε στις κασέτες «ξηλώθηκαν» από τους Πίνακες, αλλά ποινή δεν υπήρξε για κανέναν – ούτε για οµάδα ή παράγοντα. Ο «θείος», ο «κοκαλιάρης», οι «πλάγιοι», ο Σπάθας (ο πατήρ) και οι υπόλοιποι πρωταγωνιστές ζουν ανενόχλητοι µε τις αναµνήσεις εκείνης της ωραίας εποχής. Σήµερα στην ΕΠΟ τα πρόσωπα ελάχιστα έχουν αλλάξει από τότε, ενώ τα προϊόντα τηλεφωνικής υποκλοπής εξακολουθούν να µη γίνονται δεκτά από τα δικαστήρια ως πειστήρια εγκλήµατος.
Οπότε, µία ωραία ιδέα θα ήταν αυτά τα CD να τα βάλει προσφορά µία εφηµερίδα, να τα ακούµε και να γελάµε µε τα χάλια µας.
Με τον Αργύρη Λίβα και τον Σωτήρη Βοργιά στο εξώφυλλο και τίτλο της συλλογής «Από τον Λίβα στον Βοργιά, µας πήρε και µας σήκωσε».
Εχει φάση
Ο ΒΓΕΝΟΠΟΥΛΟΣ το ξεκαθάρισε ότι δεν θα πάει στο ∆.Σ. του Παναθηναϊκού. Ο Πατέρας µόνο που δεν είπε στον Γόντικα «πες µου ποια µέρα θα γίνει, για να κανονίσω να λείπω στο εξωτερικό». Ο Πολέµης έπαθε αφωνία από τότε που κατάλαβε ότι κανένας δεν θα πληρώνει για να κάνει εκείνος τον πρόεδρο. Ετσι, η ηµεροµηνία που θα βόλευε όλους τους µετόχους να συναντηθούν είναι η… 30ή Φεβρουαρίου.
Από το ποδόσφαιρο που ονειρευόµαστε, απέχουµε παρασάγγας. Ή µήπως… παράγκας;
ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ το ότι δεν αντέχουν να βλέπουν ο ένας τον άλλον, δεν θέλουν να βάλουν το χέρι στην τσέπη. Μόνο ο Πατέρας ανταποκρίθηκε όταν του είπαν ότι πρέπει να δώσει λεφτά στην οµάδα. Τα έδωσε: 200 χιλιάρικα στην οµάδα… ∆ΙΑΣ.
Η ΑΛΛΗ τους επιλογή είναι να µαζέψουν το κόστος. Αυτό όµως σηµαίνει πώληση παικτών και αντικατάστασή τους µε φθηνότερους – και κανείς δεν θέλει να δώσει µία εντολή που θα τον ρίξει στην εκτίµηση των οπαδών.
ΜΟΝΟ ο Βαρδινογιάννης βιάζεται να γίνει αυτό το ∆.Σ., επειδή πιστεύει ότι θα «σπρώξει» το 25% που προσπαθεί να ξεφορτωθεί. Τι µέλλον µπορεί να έχει µία εταιρεία που το 1/4 του µετοχικού κεφαλαίου της δεν το θέλει κανένας ούτε χάρισµα;
Λεξικό
Η έκφραση αντίθεσης, αποδοκιµασίας ή άρνησης για κάτι που θεωρείται άδικο Οσο δίκαιη και να ‘ναι, η διαµαρτυρία αποτελεί οµολογία της αδυναµίας των διαµαρτυροµένων να αλλάξουν µία κατάσταση µε έναν πιο ουσιαστικό τρόπο. Πολύ περισσότερο, όταν αυτή στρέφεται «κατά παντός υπευθύνου», δηλαδή πρακτικά κατ’ αγνώστων. Ετσι, οι ποδοσφαιριστές που επί ηµέρες προσπαθούσαν µαταίως να συµφωνήσουν στον τρόπο µε τον οποίο θα διαδήλωναν το αυτονόητο δικαίωµά τους – να µην προπηλακίζονται στον εργασιακό τους χώρο – ας µη στενοχωριούνται που δεν τα κατάφεραν. Ακόµη κι αν αποφάσιζαν την αποχή τους από τα γήπεδα για µία αγωνιστική, η κίνησή τους αυτή δεν θα ήταν περισσότερο αποτελεσµατική από την πινακίδα που υπήρχε στα σαλούν του Φαρ Ουέστ πάνω από το πιάνο: «Μην πυροβολείτε τον πιανίστα, κάνει ό,τι καλύτερο µπορεί». Περιστατικό θαµώνα που διαβάζοντας την παράκληση ξανάβαλε το όπλο στη θήκη δεν έχει αναφερθεί. Αντίθετα, οι περιπτώσεις οργανοπαικτών που βγήκαν από το µπαρ σε οριζόντια θέση µε το χρώµα και τις τρύπες της γραβιέρας είναι αµέτρητες.














