ΑΝΑΛΥΣΗ Αναδίπλωση και στους φοροελέγχους

Απότομη προσγείωση στη σκληρή πραγματικότητα των «κατεστημένων συμφερόντων», όπως θα ΄λεγε και ο Πολ Τομσεν, περίμενε άλλη μια νομοθετική πρωτοβουλία του υπουργείου Οικονομικών τις προηγούμενες ημέρες. Η πρωτοβουλία αφορούσε την αναδιοργάνωση των υπηρεσιών του υπουργείου Οικονομικών και είχε προφανή στόχο την εξυγίανση του χώρου, με τη δημιουργία μιας νέας υπηρεσίας ελέγχου, όπου οι «παλιές καραβάνες» θα συμμετείχαν μόνο με ποσοστό 25%.

Η εν λόγω διάταξη έγινε καπνός, μαζί με εκείνη για τον γενικό εισαγγελέα οικονομικού εγκλήματος. Ετσι, το φορολογικό νομοσχέδιο που ψηφίζεται στη Βουλή, με στόχο την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, αποκτά όλο και μακρινότερη σχέση με το αρχικό σχέδιο που παρουσίασε το υπουργείο Οικονομικών και το οποίο είδε και ενέκρινε η τρόικα.

Αυτά συμβαίνουν ενώ το πρόβλημα της φοροδιαφυγής είναι εξαιρετικά κρίσιμης σημασίας αυτήν την περίοδο. Αν δεν παταχθεί η φοροδιαφυγή, έως έναν βαθμό τουλάχιστον, ο στόχος για μείωση του ελλείμματος του προϋπολογισμού θα αποτύχει και μαζί και η εφαρμογή του Μνημονίου. Με τέτοια ύφεση στην οικονομία δεν μπορεί να ελπίζει κανείς σε αύξηση των εσόδων, χωρίς διεύρυνση της φορολογικής βάσης. Είναι χαρακτηριστικό ότι και τον Φεβρουάριο, σύμφωνα με πληροφορίες, η υστέρηση των εσόδων εξακολουθεί να είναι ανησυχητική. Ούτε είναι εφικτό, εξάλλου, να υποκατασταθεί και φέτος η υστέρηση των εσόδων από νέες περικοπές δαπανών, όπως έγινε το 2010.

Επιπλέον, αν δεν παταχθεί η φοροδιαφυγή, δεν θα αποκατασταθεί το αίσθημα δικαίου στα τμήματα εκείνα της κοινωνίας τα οποία είναι διατεθειμένα να υποστούν τις θυσίες του Μνημονίου, αρκεί αυτές να είναι δίκαια κατανεμημένες. Και τα τμήματα αυτά της κοινωνίας χρειάζεται τώρα περισσότερο από ποτέ με το μέρος της η κυβέρνηση.

Μια νομοθετική διάταξη δεν εγγυάται, βεβαίως, από μόνη της ότι η φοροδιαφυγή θα αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά. Δεν εξασφαλίζει ότι θα γίνουν όλα αυτά που δεν έγιναν πέρυσι, με αποτέλεσμα να σημειωθεί μια σημαντική αποτυχία στην εφαρμογή του Μνημονίου.

Ωστόσο, αν ψηφιζόταν θα μπορούσαν να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις μιας αλλαγής προς το καλύτερο στον τομέα αυτόν. Στην Ελλάδα όμως οι δυνάμεις που ευνοούν τη διατήρηση του κατεστημένου αποδεικνύονται, δυστυχώς, ακόμη και σήμερα- που οι περιστάσεις δεν θα μπορούσαν να είναι πιο κρίσιμεςισχυρότερες από αυτές της αλλαγής.