Οι ήρωες της µιας βραδιάς

Ολοι δεν αξίζουν 15 λεπτά δηµοσιότητας; Το έλεγε ο Αντι Γουόρχολ και αυτό ταιριάζει γάντι για κάποιους πρωταγωνιστές σε ντέρµπι Ολυµπιακού – Παναθηναϊκού και αντίστροφα.

Ποδοσφαιριστές χωρίς την ετικέτα της πριµαντόντας που έλαµψαν σε µία και µόνη βραδιά. Εζησαν το όνειρό τους, απάντησαν σε ερωτήσεις δηµοσιογράφων, είδαν ξαφνικά τα φώτα της δηµοσιότητας να τους τυφλώνουν και τον κόσµο να τους κάνει σύνθηµα στα διψασµένα για καζούρα (στον αντίπαλο…) χείλη του.

Ασοι ή «άσοι» που έβαλαν γκολ, πανηγύρισαν και έφυγαν από το προσκήνιο εντελώς ξαφνικά ή και αθόρυβα. Ξεχασµένοι από πολλούς, αλλά όχι από το βιβλίο της Ιστορίας.

Ποιον να θυµηθούµε και ποιον να ξεχάσουµε; Τετάρτη ήταν ένα ντέρµπι ΠΑΟ – Ολυµπιακού στη Λεωφόρο, όταν ο Πένια από την Ουρουγουάη, µέλος της επιθετικής τριπλέτας των φιλοξενούµενων, σηµείωσε γκολ στο ισόπαλο (1-1) ντέρµπι. Μετά το ‘75 χάθηκε…

Ο Γεροθόδωρος έδωσε οµηρικές µάχες µε τον Μητρόπουλο και συνήθως οι προπονητές τον αντιµετώπιζαν ως αντίπαλον δέος του «ψηλού». Ακόµη και κεφάλια άνοιξαν (!) κάποτε σε ντέρµπι στο Ολυµπιακό Στάδιο! Τα θυµάται αυτά καλά ο Γεροθόδωρος, όπως και το γκολ του στο 1-1 του ‘85.

Αλλά και ο Μουστακίδης (Σάκης για τα κοριτσόπουλα, Ισαάκ στην ταυτότητα) ήρθε επί Κοσκωτά και στα 19 του ήταν hot όνοµα. Ισως ζαλίστηκε από το ταξίδι (∆ράµα – Πειραιάς), σηµείωσε στην αρχή γκολ µε το τσουβάλι, δεν παρέλειψε να δώσει «απάντηση» σε γκολ του Ρότσα σε κλασικό ντέρµπι (1-1 την περίοδο ‘87-’88) και αποχώρησε λαβωµένος από τους τραυµατισµούς. Πρόωρα. Η λίστα των παικτών που είχαν τη λάµψη ενός κοµήτη δεν τελειώνει. Ο Εσταβίλιο ήρθε µε δάφνες από την Ουρουγουάη και έβαλε δύογκολ στους Πράσινους (ένα στο µπαράζ του Βόλου το ‘82 και ένα το ‘83 στη Λεωφόρο), για να φύγει χτυπηµένος στους συνδέσµους. Οπως έφυγε γρήγορα γρήγορα και ο Πέρσι Ολιβάρες, µπακ που έδωσε προβάδισµα στον ΠΑΟ στη νίκη (2-0) της σεζόν ‘99-2000. Ενα γκολ, σηµείο ζενίθ σε µια καριέρα!


Παπαχρήστου µε το πρώτο άγγιγµα

ΤΟ 1987 ΝΑΙ µεν ο Ολυµπιακός κατέκτησε τον τίτλο, ήταν όµως φανερό πως άρχιζε η αντίστροφη µέτρηση.

Στο ΟΑΚΑ, κοινή έδρα των «Αιωνίων» τότε, ο Παπαχρήστου µε το σχετικά µακρύ µαλλί και το µούσι σήµα κατατεθέν µπήκε αλλαγή και στο αµέσως επόµενο λεπτό (72’) έκανε το 2-1! Ο τίτλος πήρε χρώµα «κόκκινο», ο Αλκέτας Παναγούλιας πανηγύρισε µία ακόµη επιτυχία στον Πειραιά και ο Παπαχρήστου έγραψε το όνοµά του στο βιβλίο των πιο ωραίων αναµνήσεων του Ολυµπιακού. Η λαίλαπα µε τον Κοσκωτά έκανε τον µέσο από τα Γιάννινα να φύγει και τώρα δίνει µάχες στον στίβο της προπονητικής, κυρίως σε οµάδες της Β΄ Εθνικής…


Η ρεβάνς του Καλαντζή

Ο ΚΡΙΣ ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ αποτελεί ιδιάζουσα περίπτωση.

Ηρθε (από την Αυστραλία) για τον Ολυµπιακό και τον άρπαξε στο αεροδρόµιο ο Παναθηναϊκός! Τότε οι µεταγραφές είχαν και στοιχεία θρίλερ. Από το ‘87 και για έξι χρόνια τα έδωσε όλα για τους Πράσινους και το ‘93 διάβηκε τον Ρουβίκωνα. Με την κόκκινη φανέλα σε ένα από τα πρώτα του µατς έβαλε ένα φοβερό γκολ για το 2-1 του Ολυµπιακού επί του ΠΑΟ, γκολ – τύφλα να έχει το πρόσφατο ψαλίδι του Ρούνι! Και λίγα χρόνια µετά, στα 30 του, επέστρεψε στην πατρίδα για να αφοσιωθεί στην προπονητική.

Οπως στη Γαλλία γύρισε και το ‘73 ο Αργυρούδης. ∆ύο φορές διεθνής µε τους Τρικολόρ και ένα γκολ κόντρα στον Παναθηναϊκό. Στη σκιά του Υβ, έδωσε ελάχιστα στο Λιµάνι…

Αυτός που θεωρήθηκε ταλέντο και δεν στέριωσε στον Παναθηναϊκό ήταν ο Βαλλίδης. Γεννηµένος το 1953, έκανε το άλµα από τον Αχαρναϊκό και µετά δόθηκε δανεικός στον Ατρόµητο Περιστερίου. Επέστρεψε και έχει να θυµάται το γκολ της νίκης του ΠΑΟ επί του Ολυµπιακού τη σεζόν ‘77-’78. ∆ύο γκολ πέτυχε µε τους Πράσινους, το ένα ήταν τότε, προτού πάρει τον δρόµο για τη Νέα Σµύρνη και τον Πανιώνιο.


Ο Γιαννακούλας και το επεισοδιακό µατς!

ΤΟ ‘78 Ο ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ έκλεινε µια επταετία που έτρωγε σφαλιάρες στο Καραϊσκάκη.

Ωσπου έσπασε η κατάρα σε ένα µατς άκρως επεισοδιακό! Νίκη 2-1 για το Τριφύλλι, µε το πρώτο γκολ ναέρχεται από τον ακριβοπληρωµένο Ασλανίδηκαι το δεύτερο από τον Γιαννακούλα! Ποιος τον θυµάται; Ελάχιστοι. Εφυγε από τη σέντρα, στον Ολυµπιακό λένε πως ήταν οφσάιντ, στον ΠΑΟ ότι άρχισε τηνπροσπάθειά του από την «πράσινη» περιοχή, έβαλε τογκολ, αλλά αυτή ήταν η σπίθα για τα επεισόδια! Εκτεταµένα. Ενα ντέρµπι που διανθίστηκε από το κυνηγητό του Κωνσταντίνου στον Συνετόπουλο και µια απίστευτη ένταση µέσα και έξω από το χορτάρι.

Ο Χρήστος Γιαννακούλας,ήρωας του ενός… απογεύµατος(τότε τα µατςγίνονταν µεσηµέρι), αποκτήθηκε από τον Παναθηναϊκό ύστερα από µάχη! Στα Κουφάλια έπαιζε, δεν δικαίωσε τις προσδοκίες και αργότερα έφυγε για να επιστρέψει στη Θεσσαλονίκη. Οσο για τον Ασλανίδη, πήρε και τη µερίδα του λέοντος στα συγχαρητήρια. «Τώρα πατσίσαµε», του είπε ο Αντώνης Μαντζαβελάκης, όταν του φώναζε «µπράβο» κατά την επιστροφή των θριαµβευτών στο γήπεδο της Λεωφόρου. Κίνηση συµβολική από τον µεγάλο παράγοντα, κίνηση που έδειχνε ότι ο Αχιλλέας έβγαλε τα χρήµατά του…


Αλωσε το Λιµάνι

Το τέλος των «πέτρινων χρόνων» του Ολυµπιακού ήταν και επιστροφή του Καπουράνη στο Λιµάνι.

Με την «πράσινη» φανέλα. Περίοδος ‘95-’96 και ο µεσοαµυντικός µε θητεία στις ακαδηµίες(!) του Ολυµπιακού κατέληξε µέσω Πανιωνίου και Αθηναϊκού στην Παιανία.

Στο φινάλε του µατς ο Καπουράνης µε έξοχο στυλ (ναι, από επιθετικός άρχισε την καριέρα του!) έκανε το 1-2 και έγινε σύνθηµα στον κόσµο του Παναθηναϊκού.

Σάββατο ήταν και τότε το µεγάλο ντέρµπι! Με θητεία στην Εθνική Ελπίδων, ο Καπουράνης ουδέποτε έκανε το µεγάλο µπαµ, αλλά έφτασε σε µια µεστή πορεία στο ποδοσφαιρικό στερέωµα.