ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ «Ελλάδα: ενσάρκωση της επιτυχίας»!

Η ιδιαίτερη επιστηµονική/ επαγγελµατική µου ενασχόληση στρέφεται γύρω από τη µελέτη της ευρωπαϊκής ενοποίησης, τη θέση της Ελλάδας στην Ε.Ε. Τα χρόνια που ασχολούµαι, τις περισσότερες φορές η Ελλάδα υπήρξε «χώρα παράδειγµα προς αποφυγή», πολύ λίγες «παράδειγµα προς µίµηση». Αλλά υπήρξαν και τέτοιες στιγµές. Το 2001 π.χ. ο αρθρογράφος της «International Herald Tribune» Ντ. Ινάσιους έγραφε ότι «η Ελλάδα ενσαρκώνει την επιτυχία στην Ευρωπαϊκή Ενωση» (17/12/2001).

Ενσάρκωνετην επιτυχία γιατί είχε καταφέρει να ενταχθεί στην ευρωζώνη και δεν θέλω καν να σκεφθώ ποια θα ήταν η µοίρα της χωρίς αυτήν τη συµµετοχή. Μείζον επίτευγµα. Τι άλλο έκανε η Ελλάδα ως µείζον εθνικό επίτευγµα τα τελευταία χρόνια; Εφερε την Κύπρο πλήρες µέλος στην Ε.Ε., έργο σχεδόν ακατόρθωτο όταν ξεκινούσε η διαδικασία, άνοιξε τον δρόµο για την ένταξη των Βαλκανίων στην Ενωση (Agenda Θεσσαλονίκης, 2003)

και βεβαίως έκανε λαµπρούς Ολυµπιακούς. Είναι αδύνατο να εντοπίσω άλλα µείζονος σηµασίας εθνικά επιτεύγµατα (που αφορούν τη συνολική πορεία µιας χώρας) τα τελευταία είκοσι χρόνια. Ε, όλα αυτά επιτεύχθηκαν από µία συγκεκριµένη κυβέρνηση, µε πρωθυπουργό τον Κ. Σηµίτη. Αυτό το έργο και όχι µόνο (µεγάλα έργα υποδοµής, εκσυγχρονισµός εξωτερικής πολιτικής αποτελούν επίσης έργο της ίδιας κυβέρνησης) δεν µπορεί να αµαυρωθεί από οποιαδήποτε σχεδιασµένη αθλιότητα, πολύ περισσότερο από αθλιότητα που επιχειρούν πολιτικές δυνάµεις η κύρια «προσφορά» των οποίων τα τελευταία χρόνια υπήρξε η… βελτίωση όλων των αρνητικών δεικτών, από τον δείκτη ελλείµµατος, χρέους και ανταγωνιστικότητας έως τον δείκτη διαφθοράς.

Το έργο της περιόδου Σηµίτη έκανε την Ελλάδα γνωστή ως «χώρα – ενσάρκωση της επιτυχίας στην Ε.Ε.». Πολύ περισσότερο δεν µπορεί να αµφισβητηθεί η ηθική ακεραιότητα του ανθρώπου. Ολα τα σηµαντικά επιτεύγµατα της περιόδου 1996-2000 θα µπορούσαν να είχαν κλείσει οριστικά τον κύκλο των διαδοχικών και επαναλαµβανόµενων κρίσεων. Υπήρχαν οι προϋποθέσεις για κάτι τέτοιο. Το ότι δεν έκλεισε οφείλεται σε µεγάλο βαθµό σ’ αυτό που ακολούθησε, µε αποτέλεσµα η χώρα να επιστρέψει σε παραλυτικές καταστάσεις, φθάνοντας από τη «µεγάλη προοπτική» στη «µεγάλη κρίση και απόγνωση».

Ο Π.Κ. Ιωακειµίδης είναι καθηγητής του Πανεπιστηµίου Αθηνών και µέλος του ∆.Σ. του ΕΛΙΑΜΕΠ