Δείγµα φτώχειας

Τι ακριβώς δείχνει η περίπτωση του Γεωργιάδη; Την ένδεια που υπάρχει σε παίκτες στο ελληνικό πρωτάθληµα. Ενας παίκτης όχι ακριβώς ταλέντο, αλλά σε ηλικία (24) που ήδη θαέπρεπε να µοιάζειφτασµένος, έγινεµήλον της Εριδος για τους ισχυρούς του κέντρου.

Ο Ολυµπιακός ποντάρει για την απόκτησή τουστις καλές σχέσειςτου Μαρινάκηµε τον Θεοδωρίδη. Και εκτιµά πως θα έχει το «πάνω χέρι» όταν και αν… Μόνο αν πάει πάσο µπορεί να τον χάσει, υποστηρίζουν αρκετοί γνώστες του θέµατος.

Η ΑΕΚ προσέγγισετην πλευρά τουπαίκτη και την επιθυµία του να εξελιχθεί άµεσα και όχι να βρει τοίχο µε το όνοµα «Ρόµενταλ» ή«Φέτφα» ή… «Χαβίτο». Εδωσε πολλά, αλλά όχι αρκετά ώστε να νιώσει το δέλεαρ οαδηφάγος στιςµεταγραφικές περιόδους πρόεδρος του Πανσερραϊκού. Και ο ΠΑΟ, έχοντας σαφή ανάγκη γιαµεταγραφικό «µπαµ», ενήργησε σαν αστραπή, έσπρωξε στις Σέρρες τον Φερνάντεζ και ήθελε «εδώ και τώρα» ναπάρει τον Γεωργιάδη. Απλά γιατίο Γκοβού χωλαίνεικαι επικοινωνιακά η «τρύπα» παραείναι µεγάλη. Τζόγος γύρω από το όνοµαενός σίγουρα ταλαντούχου παίκτη, αλλά µέχρι εκεί.

Για κανέναν άλλον δεν έγινε τόση κουβέντα. Οι παίκτες αξίας είναι µετρηµένοι στα δάχτυλα, κυριαρχούν οι ξένοι ή οιπολύπειροι Ελληνες, ενώταλέντα δεν βγαίνουν µε τη συχνότητα του παρελθόντος. Κάπως έτσι φτάσαµε σε µια βουβή µεταγραφική περίοδο. Η ΑΕΚ απέκτησε µόνο δανεικούς ή παίκτες µε οψιόν. Ο Ολυµπιακός πορεύτηκεµε τη λογική τωνανταλλαγµάτων και ο ΠΑΟ κρύφτηκε πίσω από το διοικητικό πρόβληµα και χωρίς χρήµα στο ταµείο δεν έκανε το παραµικρό! Παζάρι δίχως ουσιαστικά κάποιες ευκαιρίες. Με ανακύκλωση προσώπων (ο Καστίγιο προβάλλεται ως ελπίδα για τον Αρη) και µε δραστηριότητα µόνο από τους ουραγούς. ∆ιότι εδώ είναι η αληθινή µάχη και εδώ είχε νόηµα το (όποιο) ανακάτεµα της τράπουλας.