Η Fiat προσπέρασε τις συλλογικές συµβάσεις

Το δίληµµα δίχασε τα συνδικάτα, η προεκλογική εκστρατεία ενόψει του δηµοψηφίσµατος ήταν γεµάτη ένταση και πάθος. Το αποτέλεσµα θα απογοήτευε τον «Μίµη τον Σιδερά»: οι εργαζόµενοι της Fiat στο Τορίνο ψήφισαν «ναι» στην αναθεώρηση των συµβάσεων εργασίας τους επί τα χείρω.

Οι κάλπες στήθηκαν στο Μιραφιόρι την περασµένη Πέµπτη και σφραγίστηκαν αργά τοβράδυ τηςΠαρασκευής.

Στο δίληµµα που είχε θέσει ο εκτελεστικός διευθυντής και κατά πολλούς σωτήρας της εταιρείας Σέρζτιο Μαρκιόνε έσπευσε να απαντήσει η συντριπτική πλειονότητα των 5.500

υπαλλήλων τού πιο παλιού και µεγαλύτερου εργοστασίου της ιταλικής αυτοκινητοβιοµηχανίας. Το αποτέλεσµα έβγαλε 54% «ναι» στηνπρόταση Μαρκιόνε, 46% «όχι». Κατά της πρότασης είχε ταχθεί η Οµοσπονδία Μετάλλων FIOM, το πανίσχυρο συνδικάτο των εργατών στιςαλυσίδες συναρµολόγησης. Περισσότεροι από τους µισούς εργάτες συντάχθηκαν µε το «όχι» της συνδικαλιστικής τους ηγεσίας, όπως φάνηκε από τα επιµέρους αποτελέσµατα. Αντιθέτως, οι υπάλληλοι του εργοστασίου, οι «χαρτογιακάδες» όπως τους αποκαλούν περιφρονητικά οι εργάτες στην αλυσίδα συναρµολόγησης, ψήφισαν µαζικά υπέρ της πρότασης Μαρκιόνε.

Για τους εργαζοµένους του εργοστασίου, το αποτέλεσµα σηµαίνει ότι το εργοστάσιο θα λειτουργεί µετρεις βάρδιες αντί για δύο και πως οι πόρτες του θα ανοίγουν και τα Σάββατα. Στη νέα σύµβαση προβλέπεται επίσης αύξηση των υποχρεωτικών υπερωριών, αυστηροποίηση της χορήγησης αναρρωτικής άδειας σε ηµέρες που «κολλάνε» µε Σαββατοκύριακα και περιόδους εορτών και µείωση του χρόνου του διαλείµµατος που δικαιούται κάθε εργαζόµενος. Σε αντάλλαγµα ο Σέρτζιο Μαρκιόνι δεσµεύεται ότι δεν θα µεταφέρει το εργοστάσιο σε άλλη χώρα και πως θα αυξηθεί η παραγωγή αυτοκινήτων Fiat και Chrysler στο Τορίνο. Με άλλα λόγια, το εργοστάσιο των 2 εκατ. τετραγωνικών µέτρων που άνοιξε τις πόρτες του το 1939θα εξακολουθήσει να λειτουργεί. Το«ναι» στο δηµοψήφισµα ξεπερνά κατά πολύ τα όρια του Μιραφιόρι. Oπως επισηµαίνουν αναλυτές, σηµατοδοτεί το τέλος των συλλογικών συµβάσεωνεργασίας στην Ιταλία ανοίγοντας τον δρόµο για επιχειρησιακές συµβάσεις µε δυσχερείς όρους γιατους εργαζoµένους και την κατάργηση δικαιωµάτων που κατακτήθηκανµεταπολεµικά µε αγώνες και πιέσεις από τα συνδικάτα. Το αποτέλεσµα στο δηµοψήφισµα θα απογοήτευε – αν δεν εξόργιζε – τον «Μίµητον Σιδερά», τον µαχητικό εργάτη στην κλασική ταινία της Λίνα Βερτµίλερ, όπως απογοήτευσε τους συναδέλφους του της Οµοσπονδίας Μετάλλων. Είναι χαρακτηριστικό, ωστόσο, ότι υπέρ της πρότασης Μαρκιόνε είχε ταχθεί ο Πιέρο Φάσινο, υποψήφιος δήµαρχος της Κεντροαριστεράς στο Τορίνο. Από την άλληπλευρά, οι υπογραφές υπέρ του «όχι» που συγκεντρώθηκαν µε πρωτοβουλία του συγγραφέα Αντρέα Καµιλιέρι και του πολιτικού φιλόσοφου Πάολο Φλόρες ντ’ Αρκάις δεν ξεπέρασαν τις 61.000. Το «ναι» στο Μιραφιόρι ήταν τοδεύτερο µετά το«ναι» των εργαζοµένων στο εργοστάσιο της Fiat στην Καµπανία τον περασµένο Ιούλιο. «Ή προσαρµοζόµαστε στις νέες συνθήκες ή κλείνουµε εδώ και πάµε αλλού», είχε διαµηνύσει και στιςδύο περιπτώσεις ο Σέρτζιο Μαρκιόνε, ο άνθρωπος που ανέλαβε τις τύχες της Fiat το 2004. Στα χρόνια που ακολούθησαν ο Μαρκιόνε δεν έσωσε µόνο την εταιρεία από τη χρεοκοπίααλλά και την οδήγησε και στηνκατάκτηση της αµερικανικής αγοράς µε την αγορά του 25% της Chrysler γεµίζοντας µε ρίγη εθνικής υπερηφάνειας τους Ιταλούς. Ο στόχοςτου Μαρκιόνε είναι σαφής: η παραγωγή της Fiat – Chrysler πρέπει να φτάσει τις 6 εκατοµµύρια µονάδες τον χρόνο για να αντέξειστον παγκόσµιο ανταγωνισµό.

«Σαν Κινέζοι…»
«Θέλει ναδουλεύουµεσαν Κινέζοι», καταγγέλλει από την πλευρά της η Οµοσπονδία Μετάλλων. Το δίληµµα του Μαρκιόνε πάντως δίχασεβαθύταταεκτόςαπό την Κεντροαριστερά και τα συνδικάτα:

«Το 25% των 100.00

0 εργατών µεταλλουργίας της περιοχής είναι άνεργοι. Η µοναδική επένδυση που προβλέπεται είναι αυτή που προτείνει η Fiat. ∆εν υπάρχειεναλλακτική λύση. Χωρίς δουλειάδεν έχει νόηµα να µιλάµε για εργασιακά δικαιώµατα», δήλωνε την παραµονή τουδηµοψηφίσµατος στην εφηµερίδα «Le Monde» ο τοπικός επικεφαλήςτου πανίσχυρου κεντροαριστερού συνδικάτου CGIL, στοοποίο ανήκει η Οµοσπονδία Μετάλλων FIOM. Παρά τη µαχητικότητά της, τα πανό και τα συνθήµατα, η προεκλογική εκστρατεία των µεταλλουργών έξω από το εργοστάσιο στο Μιραφιόρι δεν έφερε το επιθυµητό αποτέλεσµα. Και το αποτέλεσµα –σηµειώνουν οι αναλυτές – αφήνει έναβαθύ τραύµα στα συνδικάτα καιµάλιστα σε µια περίοδο οικονοµικής και κοινωνικής αβεβαιότητας.

Η ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ

έθεσε στους εργαζοµένους το δίληµµα «προσαρµοζόµαστε ή κλείνουµε και πάµε αλλού»

Η «Κόκκινη Ιλντα» και το χαρέµι του Καβαλιέρε

ΤΗ ΛΑΤΡΕΙΑ που τρέφει ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι για τις γυναίκες έρχεται να επιβεβαιώσει η πληροφορία ότι συντηρούσε «χαρέµι» µε τουλάχιστον 14 «οδαλίσκες» σε συγκρότηµα κατοικιών έξω από το Μιλάνο. Από τις γυναίκες που λατρεύει πάντως ο Καβαλιέρε, πρέπει να εξαιρείται τουλάχιστον µια: η Ιλντα Μποκασίνι, γνωστή και ως «Κόκκινη Ιλντα». Η κοκκινοµάλλα και αριστερών πεποιθήσεων δικαστίνα είναι µία από τους τρεις λειτουργούς της ∆ ικαιοσύνης που έχουν στα χέρια τους τον φάκελο που «καίει» τον ιταλό πρωθυπουργό. Στην Ιταλία θεωρείται µια θαρραλέα και ανεξάρτητη επαγγελµατίας.

Η Μποκασίνι, ιστορική αντίπαλος του Καβαλιέρε, ήταν προσωπική φίλη του Τζοβάνι Φαλκόνε, του δικαστή που δολοφονήθηκε από τη Μαφία στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Η ίδια έχει χειριστεί υποθέσεις για τη σικελική Μαφία, την καλαβρέζικη Ντρανγκέτα και την πολιτική διαφθορά. Ο φάκελος που έχει στα χέρια της για την υπόθεση «Ρούµπι – Μπερλουσκόνι» ξεπερνά τις τετρακόσιες σελίδες. Σύµφωνα µε τον ιταλικό Τύπο, σε αυτόν τον φάκελο περιλαµβάνονται αποκαλυπτικές φωτογραφίες και αποµαγνητοφωνηµένες τηλεφωνικές συνοµιλίες του Καβαλιέρε µε τη 17χρονη Μαροκινή, η οποία έχει παραδεχθεί ότι είχε παραστεί στα πάρτι του ιταλού πρωθυπουργού. Σε νέες της δηλώσεις προχθές έκανε γνωστό ότι είχε λάβει ως δώρο 7.000 ευρώ από τον οικοδεσπότη «χωρίς όµως να έχει προηγηθεί ή να ακολουθήσει κανενός είδους σεξουαλική επαφή». Ο Μπερλουσκόνι, ο οποίος κατηγορείται για «εκµετάλλευση εκπόρνευσης ανηλίκου» και «κατάχρηση δικαιώµατος», έχει κληθεί σε απολογία από τις εισαγγελικές αρχές του Μιλάνου για τις 21, 22 ή 23 Ιανουαρίου.

Ανακρίσεις
Από πηγές της Εισαγγελίας διέρρευσε ότι οι εισαγγελείς του Μιλάνου ανέκριναν δεκάδες κοπέλες, ορισµένες από τις οποίες παραδέχθηκαν ότι στις βίλες του ιταλού πρωθυπουργού οργανώνονταν βραδιές στριπτίζ µε «επαγγελµατικά κασέ» που έφταναν έως και τις 10.000

ευρώ. ∆ηµοσίευµαεξάλλου της «Κοριέρε ντέλα Σέρα» θέλει τον Σίλβιο Μπερλουσκόνι να συντηρούσε σε συγκρότηµα κατοικιών στο Μιλάνο 2, πρότυπη συνοικία που είχε δηµιουργήσει ο ίδιος ως κατασκευαστής τη δεκαετία του 1970, τουλάχιστον 14 κοπέλες, στις οποίες έδινε χρήµατα µε αντάλλαγµα τις σεξουαλικές τους υπηρεσίες. Η ύπαρξη του «χαρεµιού» φέρεται να έγινε γνωστή στις εισαγγελικές αρχές από την ίδια τη Ρούµπι.

Η κ. σύµβουλος
Υπεύθυνη για τα κορίτσια του χαρεµιού ήταν η Νικόλ Μινέτι, ορθοδοντικός και περιφερειακή σύµβουλος εκλεγµένη µε το κόµµα του Μπερλουσκόνι.

Η Μινέτι ήταν ο άνθρωπος που είχε παραλάβει τη Ρούµπι από αστυνοµικό τµήµα του Μιλάνου όταν ο Καβαλιέρε είχε τηλεφωνήσει προσωπικά στον αξιωµατικό υπηρεσίας για να του ζητήσει να αφήσει ελεύθερη τη Ρούµπι µε τη δικαιολογία ότι ήταν εγγονή του αιγύπτιου προέδρου Χόσνι Μουµπάρακ.