Ο δάσκαλος παίρνει άριστα!

Χρειάζεται χρόνος για να περάσει ένας προπονητής τη φιλοσοφία του, αλλά ο Ντούσαν Ιβκοβιτς προτίµησε τα… ταχύρρυθµα µαθήµατα στην οµάδα του, µε αποτέλεσµα ήδη να έχουν φανεί τα πρώτα αποτελέσµατα.
Από την πρώτη στιγµή που ήρθε στον Ολυµπιακό, τοποθέτησε ψηλά τον πήχυ. «Τώρα είµαι εγώ εδώ και θεωρώ ότι δεν θα έχει το ίδιο πλεονέκτηµα µε άλλες χρονιές το τεχνικό τιµ του Παναθηναϊκού», τόνισε στην πρώτη του συνέντευξη Τύπου ο κόουτς. Μπορεί να ήταν unfair για τους προκατόχους του, αλλά ο στόχος δεν ήταν να τους προσβάλει. Ηταν να δείξει από την πρώτη στιγµή πρώτα απ’όλα στους παίκτες του ότι το πιστεύει περισσότερο από όλους πως η οµάδα µπορεί να πετύχει τους στόχους της.

∆εν έφερε την παραµικρή αντίρρηση να κρατήσει στο τιµτον εξαιρετικό γυµναστή Ανδρέα Γκατζούλη (προς τιµήντου ο Παναγιώτης Γιαννάκης δεν του έκοψε τον δρόµο, συµβουλεύοντας τον επί χρόνια συνεργάτη του να µη χάσει την ευκαιρία να παραµείνει), τονίζοντάς του όµως πόσο µεγάλη σηµασία δίνει και ο ίδιος στην ατοµική ετοιµασία κάθε παίκτη.

Ξεχώρισε και κατά την παρουσίαση της οµάδας κάνοντας ακόµα µία δήλωση, για την οποία είπε αργότερα ότι ίσως έκανε λάθος. «∆εν χρειαζόµαστε άλλον παίκτη και δεν πρόκειται να ενισχυθούµε» είχε πει τότε, στηρίζοντας απόλυτα το ρόστερ που είχε επιλέξει.

Στη συζήτηση µε τους αδελφούς Αγγελόπουλους είχε συµφωνήσει στη λογική ενός ισορροπηµένου µπάτζετ, µε την προοπτική ότι θα πέσει το µεγάλο βάρος στην απόκτηση τουΣπανούλη και αµέσως µεσολάβησε και προσωπικά για να βοηθήσει στην ολοκλήρωση της µεγάλης µεταγραφής, µιλώντας στη γλώσσα του παίκτη.

Γνώριζε καλά ότιείναι ένας αθλητής (διότι αυτός είναι ο τέλειος συνδυασµός για τον Ιβκοβιτς, µε τον ιδανικό χαρακτήρα να συµπληρώνει τα αθλητικά προσόντα) που µπορεί να αλλάξει τις ισορροπίες, αλλά και που θα µπορούσε µαζί µε τον Παπαλουκά να τους χρησιµοποιεί συχνά ως παραδείγµατα, ιδιαίτερα για τους νεώτερους παίκτες. Επέµενε στην απόκτηση του Νεστέροβιτς, ενώ πολλοί µιλούσαν για παλαίµαχο, ο Ιβκοβιτς όµως δεν ήταν χαζός να πάρει έναν βετεράνο. Ηξερε ότι ο παίκτης µπορεί να µην έπαιζε τόσο συχνά πέρυσι, αλλά πόνταρε πολλά στο µπασκετικό µυαλό του (ανάλογο µε του Βούιτσιτς, αλλά σαφώς µε πιο γρήγορα και δυνατά πόδια) και στην εµπειρία του και η εµφάνιση του Σλοβένου στο ΟΑΚΑ δικαιώνει απόλυτα τον τεχνικό των Ερυθρολεύκων. Από την πρώτη στιγµή στήριξε τους παίκτες του (ακόµα και τους Ερτσέγκ και Χαλπερίν που ουσιαστικά επρόκειτο να φύγουν), αλλά όταν διέκρινε χαλαρότητα δεν δίστασε να δηµιουργήσει τις… τεχνικές κρίσεις. ∆εν µίλησε στην ήττα από την Μπάµπεργκ, αλλά ύστερα από νίκη επί της Ρόµα στο ΣΕΦ. «∆εν είµαστε επαγγελµατίες και δεν πάµε πουθενά έτσι», είχε πει για τους παίκτες του. Αλλωστε από την πρώτη στιγµή τους έκοψε τη φόρα, δείχνοντας πως πάνω απ’ όλα είναι ο προπονητής και δεν κουνιέται κανένας. Και πώς να το κάνει όταν για παράδειγµα «τα χώνει» σε έναν παίκτη της κλάσης του Παπαλουκά; Πού να κουνηθεί ο Τεόντοσιτς (ο Κλέιζα… γλίτωσε γιατί αποχώρησε)… Η βόλτα στην Ισπανία για να χαλαρώσουν (τότε που έµειναν µια εβδοµάδα για τα παιχνίδια µε Μάλαγα και Σαρλερουά) ήταν το άλλο πρόσωπό του, που γνώρισαν όσοι δεν τον ήξεραν. Το ξανάκανε µε άλλο τρόπο λίγο πριν από το ντέρµπι, χαρακτηρίζοντάς το ως το πιο εύκολο παιχνίδι για τους παίκτες του.

Η τακτική αποφόρτισης (ακόµα θυµούνται οι παίκτες του Ολυµπιακού στη Ρώµη το 1997 τα βότσαλα που έριχναν στη θάλασσα την παραµονή του τελικού µε την Μπαρτσελόνα) είχε µπει για τα καλά µπροστάκαι στο ντέρµπι ήταν φανερό ότι το άγχος έλειπε από τους Πειραιώτες. Μπορεί οι Ερυθρόλευκοι να µην εντυπωσιάζουν, αλλά είναι οµάδα και θα είναι ανταγωνιστικοί µέχρι το φινάλε.

∆ΙΑΦΟΡΑ

Η τακτική ψυχολογικής αποφόρτισης του σέρβου κόουτς είναι η πλέον αποτελεσµατική και στο ντέρµπι ήταν φανερό ότι το άγχος έλειπε από τους Πειραιώτες