H άνεργη βασίλισσα

Είναι η κορυφαία παίκτρια ποδοσφαίρου τα πέντε τελευταία χρόνια.
Την αποκαλούν θηλυκό Πελέ και δεν είναι λίγοι αυτοί που πιστεύουν πως θα διέπρεπε ακόµα κι αν αγωνιζόταν µε άνδρες αντιπάλους.

Το βέβαιο είναιπως οι τελευταίοι αν διέθεταν το ταλέντο τηςθα έβρισκαν αµέσως δουλειά. Οχι όµως και η Μάρτα.

Το ταλέντο της ΜάρταΒιεϊρά ντα Σίλβα, όπως είναιτο πλήρες όνοµα της βραζιλιάνας σούπερ σταρ, θεωρείται απαράµιλλο. Εχει πετύχει δεκάδες γκολ στη Βραζιλία, τη Σουηδία και τις Ηνωµένες Πολιτείες, ενώ έχει σαρώσει την τελευταία πενταετία τα βραβεία για την καλύτερη παίκτρια του κόσµου.

Ολα αυτά ωστόσο δεν είναι αρκετά για να εξασφαλίσουν στην καλλιτέχνιδα του ποδοσφαίρου µία σίγουρη δουλειά.

Το πρόβληµα δεν είναι η Μάρτα. Είναι το ίδιο το γυναικείο ποδόσφαιρο που δεν προσφέρει σταθερότητα λόγω συνθηκών, πείθοντας και τους πιοδύσπιστους πως το άθληµα παραµένει ανδρική υπόθεση.

Η Μάρτα λατρεύει το ποδόσφαιρο και ζειγι’ αυτό. Αδυνατεί όµως να στεριώσει σε ένα µέρος. Στη µόνη οµάδα πουκατόρθωσε να παίξει τέσσερις συνεχόµενες σεζόν είναι η σουηδική Ουµέα, µε την οποία πέτυχε 113 γκολ σε 103 παιχνίδια.

Τα γκολ είναι µόνο ένα µέρος του πλούσιου ρεπερτορίου που διαθέτει. Οσοι την έχουν δει να αγωνίζεται, δηλώνουν πως θα µπορούσε να παίξει µε µεγάλη επιτυχία σε οποιοδήποτε ανδρικό πρωτάθληµα του κόσµου.

Οι ρίζες της Μάρτα είναι βαθιά χωµένες στην περιοχή Ντόις Ρίατσος, που βρίσκεται 1.600 χιλιόµετρα βόρεια του Ρίο Ντε Ζανέιρο.

Στα παιδικά της χρόνια έπαιζε το ίδιο καλά ποδόσφαιρο όπως και τώρα, αλλά εθεωρείτο παρίας από ταυπόλοιπα παιδιά που ήταν όλα αγόρια. Τα κορίτσια δεν έπαιζαν ποδόσφαιρο, ενώ το χειρότερο γι’ αυτήν ήταν τα χτυπήµατα που δεχόταν από τον ίδιο της τον αδερφό.

Από τη στιγµήπου τα αγόρια δεν την άφηναν ναπαίζει ποδόσφαιρο στράφηκε στη µουσική. Εµαθε κιθάρα ενώ το ένστικτο της αυτοσυντήρησης την οδήγησε σε µία σχολή που διδασκόταν η πολεµική τέχνη καποέιρα που συνδυάζει µουσική, χορό και ποδόσφαιρο όπως λένε οι Βραζιλιάνοι.

Ο έρωτάς της για το ποδόσφαιροήταν τόσο ισχυρόςώστε την παρέσυρε ξανά κοντά του, µέχρι που στα 14 της την ανακάλυψε ένας κυνηγός ταλέντων και την πήρε µαζί του στη Βάσκο Ντα Γκάµα, 1.600

χιλιόµετρα µακριά από το σπίτι της.

Για τη Μάρτα ήταν σαν να πήγε στον Παράδεισο. Τοόνειρο όµως δενκράτησε πολύ, γιατί ο σύλλογος δεν µπορούσε πλέον να χρηµατοδοτήσει το γυναικείο τµήµα.

Υστερα από ένα σύντοµοπέρασµα απότη ΣάνταΚρουζ, η Μάρτα κατέληξε στην κρύα Σουηδίαόπουτο γυναικείο ποδόσφαιροείναι πιοοργανωµένο.

Στην πρόσκληση των Αµερικανών να βοηθήσει στην ανάπτυξη του γυναικείουποδοσφαίρου στις ΗΠΑ, ηΜάρτα απάντησε αµέσως θετικά. Η πρώτη της οµάδα ήταν η Λος Αντζελες Σολ, ηοποία όµως σύντοµαχρεοκόπησε. Στη συνέχεια πήγε στην Γκολντ Πράιντ που είχε το ίδιο τέλοςστα τέλη Νοεµβρίου αφήνοντας την κορυφαία αθλήτρια χωρίς σύλλογ ο και συµβόλαιο.

Η ΤΥΧΗ

Στα παιδικά της χρόνια έπαιζε ποδόσφαιρο το ίδιο καλά όπως και τώρα, αλλά τα αγόρια την είχαν αποκλείσει από το παιχνίδι.
Η επιµονή της τη δικαίωσε όταν στα 14 την εντόπισε ένας κυνηγός ταλέντων

Είµαι µία κυρία που περιµένει

ΣΤΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ Τύπου που ακολούθησε τη βράβευσή της ως κορυφαίας παίκτριας του κόσµου από τη FIFA,η Μάρτα χαρακτήρισε τονεαυτό της «µία κυρίαπου περιµένει», θέλοντας να τονίσει την αγωνία της γιατο µέλλον της στο άθληµα.

Η Αµερική είναι η πρώτη προτεραιότητά της αν και έχουν παραµείνει όρθιες µόλις έξι οµάδες. «Για τις γυναίκες είναι πιο δύσκολη η επιβίωση στοποδό σφαιρο», δήλωσε στην ιστοσελίδα της FIFA. «Οι άνδρες κερδίζουν πολλά χρήµατα και έχουν να διαλέξουν ανάµεσα σε πολλές οµάδες για να αγωνιστούν. Εµείς δουλεύουµε πολύ σκληρά αλλά πάντοτε σκεφτόµαστε τι θα συµβεί τον επόµενο χρόνο. Αν θα υπάρχει και για µένα µία οµάδα ή ένα µέρος να αγωνιστώ». Τα δάκρυα της Μάρτα κατά τη διάρκεια τηςβράβευσής της ίσως να µη δήλωναν µόνο συγκίνηση αλλά και την αβεβαιότητα για το επαγγελµατικό µέλλον της σε ένα άθληµα που – παρά τα βήµατα προόδου – θεωρείται ακόµα ανδρικό.