Λαχτάρησε τον κόσµο της

Εδώ η Λάρισα, εκεί η Λάρισα, πού είναι η Λάρισα; Πού είναι η οµάδα της περιφέρειας,η οµάδα του Κάµπου,η οποία υπήρξεη µοναδική, εκτός Αθηνών και Θεσσαλονίκης, που πήρε πρωτάθληµα;

Η οµάδα αυτή λοιπόν βρίσκεται µε το ένα πόδι στη Β΄ Εθνική. Και βρίσκεται εκεί γιατί απαρνήθηκε τις ρίζες της. Απαρνήθηκε ταταλέντα, απαρνήθηκε την παράδοσή της. Ακόµη και το νέογήπεδο – στολίδι που έφτιαξε, αντί να το ονοµάσει «Αχίλλειο» ή «Μυρµιδόνα» (από τη Λάρισα ήταν ο µυθικός ήρωας Αχιλλέας και οι Μυρµιδόνες), το ονόµασε… AEL FC Arena.Τρέχα γύρευε, δηλαδή.

Η Λάρισα, γιανα µαθαίνουν οινεώτεροι, ήταν µια οµάδα η οποία αποτελούνταν από ταλέντα της περιοχής. Κάθε Κυριακή, το γήπεδό της, το Αλκαζάρ, γέµιζε µε κόσµο που µαζευόταν από την πόλη και από τα γύρω χωριά. Στο Αλκαζάρ έπαιζαν Ελληνόπουλα και ενίοτε δυο σπουδαίοι παίκτες. Οι Πολωνοί Αντάµτσικ και Κµίετσικ. Η Λάρισα είχε και πολωνούς προπονητές.Τον Γκµοχ και τον Στρεϊλάου. Ελληνες και Πολωνοί είχαν διαλύσει ό,τι έβρισκαν µπροστά τους. Τι να πρωτοθυµηθούµε; Τον Βαλαώρα, τον Μητσιµπόνα, τον Μαλουµίδη, τον Παραφέστα,τον Γκαλίτσιο, τον Καραπιάλη, τον Πλίτση, τον Ανδρεούδη, τον Κολοµητρούση, τον Πατσιαβούρα, τον Ζιώγα, τον Βουτυρίτσα, τα παιδιά που χάθηκαν άδικα στο αυτοκινητικό δυστύχηµα, τον Κοκολίτσιο, τον Μουσιάρη;

«Αχ, βρε Λάρσα, σ’ είδα και λαχτάρησα», όπως λέγανε οι Θεσσαλοί. Τώρα τινα λαχταρήσεις; Την κατάντια; Τη Φεράρι του Μετίν, ο οποίος τρακάρισε µέσα στην πόλη; Και ποια σχέση έχει αυτή η Λάρισα µε την παλιά Λάρισα; Μόνο η βιτρίνα έµεινε, το νέο υπέροχο γήπεδο, που µέσα, αντίνα έχει παίκτες, έχει πολυτελή καθίσµατα, χώρους, εφέ.

Η Λάρισα είναι πλέον σαν την Ψωροκώσταινα που χρεοκόπησε. Οµάδα δεν έχει, παίκτες δεν έχει, πίστη δεν έχει, αλλά έχει γήπεδο! Οπου µέσα βρίσκεις παπούτσια παντοφλέ, αλλά δεν βρίσκεις γνήσιο δέρµα. Κρίµα…