Χίλιες και µία νύχτες στην Τούµπα

Ακόµη και χωρίς να φοράει κελεµπία, ένας πάµπλουτος Αραβας που έχει παντρευτεί Σαλονικιά κατοικεί εδώ και ενάµιση χρόνο στο Ωραιόκαστρο και πάει γήπεδο, µοιάζει µε µονόκερo που κόβει βόλτες στηνπόλη:

δύσκολα περνάει απαρατήρητος. Ιδιαίτερα αν η πόλη έχει την έκταση και τον πληθυσµό της Θεσσαλονίκης, και το γήπεδο είναι η πολυσύχναστη Τούµπα. Το ότι δεν βρίσκεται ένας άνθρωπος να γνωρίζει δύο πράγµατα παραπάνω για τον Οντέι Ελ Σαµαρί ώστε να περιγράψει το µέγεθος του ανδρός, µπορεί να σηµαίνει είτε ότι αυτός υπάρχει µόνο στο µυαλό του Θοδωρή Ζαγοράκη – εκδοχή που κατηγορηµατικά αποκλείω, διότι ο πρόεδρος δεν είναι ο εγγονός του Μινχάουζεν – είτε ότι ο ίδιος έχει φροντίσει επιµελώς να γνωρίζουν λίγοι, ελάχιστα γι’ αυτόν. Σε αυτή την περίπτωση, αν δεν έχει αγοραφοβία – πάθηση που σου απαγορεύει να βρίσκεσαι τακτικά σε ένα κατάµεστο γήπεδο – µάλλον έχει κάτι να κρύψει. Μέχρι σήµερα, οι υποψήφιοι επενδυτές εµφανίζονταν στο ελληνικό ποδόσφαιρο κάνοντας µεγάλο κρότο. Πρόσφατο παράδειγµα ο Μποµπ Κοζώνης.

Μέχρι να ανακαλύψουµεότι έχει βάλει το σπίτι του υποθήκη για ένα ποσό πουµέχρι πριν από έναν χρόνο οιτράπεζες το έδιναν σε ένα µέσο νοικοκυριό ως στεγαστικό δάνειο χωρίς πολλές διατυπώσεις, κοντέψαµε να πιστέψουµε ότι εκτόςαπό ουρανοξύστες και αεροδρόµια, στα νιάτα του έχτισεκαι το… Αγαλµα της Ελευθερίας. Είναι λογικό, οι υποψήφιοιαγοραστές µιας οµάδας ναθέλουν να κάνουν εντύπωση – κυρίως στους οπαδούς της. Ετσι, ακόµη κι αν διαθέτουνµια µικρή βιοτεχνία που φτιάχνει κάλτσες – όπως συνέβη µεπαλαιότερο υποψήφιο «επενδυτή» του ΠΑΟΚ – λένε… κάλτσες για να πουλήσουν µούρη.

Αντίθετα ο Οντέι µάς προέκυψε πολύ ντροπαλός και ακόµη περισσότερο «φλου» σχετικά µε τις δραστηριότητές του, την οικονοµική του επιφάνεια, τα σχέδιά του στην Ελλάδα αλλά και τα κίνητρα πίσω απότην απόφασή του να αγοράσει µία οµάδα την οποία – προφανώς – δεν υποστήριζε από µικρό παιδί, µε δεδοµένο µάλιστα ότι εκείνα τα χρόνια στο Κατάρ δεν «έπιαναν» ΕΤ3 ώστε να θαυµάζει τον Κούδα.

Μία σειρά από ανακρίβειες και «παρεξηγήσεις» δενµπορεί παρά να σε βάζουν σε υποψίες: Τον πρωτοακούσαµε ως εκπρόσωπο επενδυτικούfund που κατασκευάζει ένα τεράστιο resort στη Χαλκιδική. Αν και µία γιγάντια τουριστική µονάδα που τώρα χτίζεται δεν είναι καρφίτσα σε αχυρώνα, το resort δεν βρέθηκε – απλούστατα επειδή ακόµη είναι στα σχέδια. Αργότερα µάθαµε ότι µπορεί να µη µιλάµε για ξενοδοχείο, αλλά για φωτοβολταϊκό πάρκο.

Η εταιρεία Crystregal, που υποτίθεται ότι συστάθηκε γιατην αγορά των µετοχών τηςΠΑΕ ΠΑΟΚ, αποκαλύφθηκε ότι υφίσταται από το 2007. Για ποιον ακριβώς λόγο υπάρχει δεν θα µάθουµε ποτέ, γιατί ο τζίρος της είναι τόσο µικρός, ώστε δεν υποχρεούται σε λογιστικό έλεγχο.

Ακόµη και ο πρόεδρος του Ερασιτέχνη ΠΑΟΚ, ο Θανάσης Κατσαρής, γνωρίζει για τον Αραβα µόνο από διηγήσεις του Ζαγοράκη. Το λέει και το ξαναλέει, σαν να θέλει να µείνει µακριά από αυτή την υπόθεση.

Αλλά το πιο κουφό είναι αυτό που είπε ο πληρεξούσιος δικηγόρος του fund, ότι έχει συζητήσει µε τον Ζαγοράκη και τον Κατσαρή για το θέµα του νέου γηπέδου. Αν ο πρόεδρος του Ερασιτέχνη – που ισχυρίζεται πως όχι µόνο δεν έχουν µιλήσει αλλά και δεν τον γνωρίζει καν! – δεν έχει φτάσει στο σηµείο να µη θυµάται µε ποιον συναντιέται, κάτι βρωµάει εδώ.

Μπορεί να είµαστε καχύποπτοι επειδή έχουν δει πολλά τα µάτια µας. Οµως, αν οιυποψίες αποδειχθούν βάσιµες, ο ΠΑΟΚ διατρέχει έναν µικρό και έναν µεγάλο κίνδυνο. Ο µικρός είναι, οι Αραβες να ακολουθήσουν την τακτική τού «στρίβειν διά του αρραβώνος», όπωςέκαναν δεκάδες άλλοι «λεφτάδες» πριν από αυτούς. Τι είχαµε, τι χάσαµε. Ο µεγάλος κίνδυνος είναι ναεπενδύσουν τελικά, αλλά ο ΠΑΟΚ να µην είναιγι’ αυτούςτίποταπερισσότερο από το όχηµα κάποιων άλλων σχεδίων τους. Στην περίπτωση αυτή, ο οικονοµικός σύµβουλος του Οντέι θα εξακολουθήσει να λέγεται Αλί, αλλά τον Ζαγοράκη θα τον φωνάζουν στα αραβικά… αλί και τρισαλί.


Εχει φάση

Ο ΚΩΣΤΑΣ Αντωνίου ήταν ένας συνηθισµένος παλαίµαχος ποδοσφαιριστής που ήξερε να µιλάει και «έγραφε» στον τηλεοπτικό φακό.

Η φιλία του µε τον δηµοσιογράφο που τότε έλυνε και έδενε στον Παναθηναϊκό τού άνοιξε τον δρόµο για µία καριέρα τεχνικού διευθυντή και, παράλληλα, έκλεισε το… σπίτι της οµάδας.

ΑΥΤΗ Η φιλία τον τον έφερε κοντά στον Τζίγγερ και τον έκανε τηλεοπτικό αναλυτή για θέµατα του Παναθηναϊκού. Τα έλεγε πολύ ωραία ο Κώστας και το «αφεντικό» εντυπωσιάστηκε. Οµως, το να τα λες ωραία απέχει από το να τα κάνεις σωστά όσο ο θρίαµβος από την καταστροφή.

ΣΤΑ ΠΕΡΙΠΟΥ δυόµισι χρόνια που έµεινε στον Παναθηναϊκό – µε ένα διάλειµµα τεσσάρων µηνών – ο Αντωνίου διαχειρίστηκε τόσα εκατοµµύρια που αν τα είχε ο Μπέος, για παράδειγµα, θα έπαιρνε Τσάµπιονς Λιγκ µε τον Ολυµπιακό Βόλου. Εκείνος, όµως, κατέκτησε µόνο ένα νταµπλ – το πιο ακριβό στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου – και τώρα αφήνει πίσω του µία οµάδα που δεν χρειάζεται µόνο παίκτες αλλά και… µετόχους.

ΤΟΥΣ ΜΕΤΟΧΟΥΣ δεν ξέρω ποιος θα τους βρει, όµως τους παίκτες θα τους ψάξει ο Φρέιτας που έφερε στην Παιανία τη σάρα, τη µάρα και το κακό συναπάντηµα και έναν συµπατριώτη του προπονητή που µέχρι να µάθει τους παίκτες του, προλαβαίνω να σπουδάσω γιατρός.


Λεξικό

Μηχανική κίνηση των χεριών κατά την οµιλία. Σκόπιµη κίνηση των χεριών που συµβολίζει κάτι. Μεταφορικά, µία κίνηση φιλοφρόνησης ή προσέγγισης Η ιδέα, οι ποδοσφαιριστές του Παναθηναϊκού να ανταλλάξουν χριστουγεννιάτικα δώρα για να αναθερµάνουν τις σχέσεις τους, ήταν µεγαλοφυής. Τα δώρα µάς φέρνουν πιο κοντά – όµως αυτό εξαρτάται και από το δώρο. ∆εν νοµίζω να το διασκέδασε ο οινόφλυξ Γκοβού που του χάρισαν ένα µπουκάλι Famous, ο ατοµιστής Λέτο µε τις τέσσερις µπάλες, ο νάρκισσος Γκαρσία µε το καθρεφτάκι της Μπάρµπι ή ο λαίµαργος Σιµάο µε τη ζυγαριά. Το χιούµορ είναι πάντα ευπρόσδεκτο, αρκεί να σατιρίζει τους άλλους κι όχι εµάς. Ετσι, αυτές οι ευγενικές χειρονοµίες µπορεί να µην έχουν το αποτέλεσµα στο οποίο απέβλεπε ο εµπνευστής τους. Μου θυµίζουν το δώρο που είχα κάνει σε µία συµµαθήτριά µου µε αυξηµένη τριχοφυΐα – ένα after save Aqua Velva που ήταν της µόδας εκείνα τα χρόνια – η οποία ακόµη δεν µου µιλάει όταν συναντιόµαστε στα ετήσια reunions του σχολείου µας.