ΔΙΑΣΤΑΣ ΕΙΣ Καυτές ρόδες στη Βαγδάτη
Οι αυτοσχέδιες επιδείξεις µε σκούτερ και µοτοσυκλέτες στις όχθες του Τίγρη γίνονται κάθε Παρασκευή απόγευµα και προσελκύουν όλο και περισσότερους νέους
Σε µια πόλη όπως η Βαγδάτη, οι σούζες και τα σπινιαρίσµατα µπορούν να αναχθούν σε επαναστατικές πράξεις. Η κουλτούρα των µηχανόβιων αναπτύσσεται στην πρωτεύουσα του Ιράκ.
Την ώρα που πέφτει το σούρουπο, αρχίζουν να καταφθάνουν πρώτα οι νεαροί µε τα µοτοσακό και σιγά σιγά οι άλλοι µε τις µεγαλύτερες µηχανές κάνοντας θόρυβο και σηκώνοντας σκόνη. Επί περίπου δύο ώρες κάθε Παρασκευή, σε µια µεγάλη λεωφόρο δίπλα στις όχθες του ποταµού Τίγρη, µεγάλα υπαρξιακά ερωτήµατα που απασχολούν όλους τους κατοίκους της Βαγδάτης οι οποίοι ζουν εδώ και χρόνιασε άθλιες συνθήκες αντικαθίστανται από µικρότερα ερωτήµατα: Μπορώ να πετύχω ένα σπινιάρισµα την ώρα που κοιτούν οι άλλοι; Μπορώ να φύγω από το σπίτι χωρίς να µε πάρουν χαµπάρι οι δικοί µου; Και δεν θα ήτανκαλύτερα εάν υπήρχαν και κορίτσια να µας παρακολουθούν;
Τα νεαρά αγόρια κάνουνσούζες, σηκώνονται όρθια πάνω στις µηχανές, µαρσάρουν άγρια και κάνουν, τέλος πάντων, ό,τι µπορούν. «Αισθάνοµαι επαναστάτης», λέει ο 28χρονος Αλί Χαµρά που έχει στο χέρι του τατουάζ µε το όνοµα του αµερικανού ράπερ 50 Cent. «Για εµάς αυτό είναι το αµερικάνικοστυλ – σαν να είµαστε µαχητές. Οσοιαγαπούν τις µοτοσυκλέτες ακούν ραπ ή ροκ – έχουν το δικό τους πολεµικό στυλ».
∆ίπλα του ο 23χρονος Αχµεντ Χασάν, φορά ένα µακό µε τη µορφή του Τσε Γκεβάρα που αγόρασε στο Κουρδιστάν. Θυµάται πως µαζί µε κάποιους φίλους ξεκίνησαν αυτήν τη συνάντηση των µηχανόβιων το 2002, πριν από τον πόλεµο. Τώρα µε την κατάσταση να βελτιώνεται αργά, επιστρέφουν στους δρόµους για να κάνουν επίδειξη. Η συγκέντρωση αυτή είναι µια από τις λίγες στην οποία συµµετέχουν και σουνίτες και σιίτες χωρίς διακρίσεις – ενωµένοι απέναντι στους γονείς που τους φωνάζουν και στην αστυνοµία που τους κυνηγά.
Ο Αχµεντ, που εργάζεται σε ένα εργοστάσιο παραγωγής καλωδίων, λέει ότι ξοδεύει όλα τα λεφτά του και τον ελεύθερο χρόνο στη µηχανή του, όπως και όλοι οι φίλοι του. Μπορεί να αφιερώσει έναν µήνα στο να µάθει ένα καινούργιο κόλπο που διαρκεί µόλις µερικά δευτερόλεπτα. «Είναι επικίνδυνο και δεν είναι εύκολο να τα καταφέρουµε, γι’ αυτό και αισθάνοµαι ξεχωριστός και καλύτερος από τους άλλους», λέει.













