Με το καραβάκι στο κέντρο!

Το «ναυάγιο» της θαλάσσιας αστικής συγκοινωνίας στη Θεσσαλονίκη επιχειρεί ακόµη µία φορά να ανασύρει το υπουργείο Υποδοµών, Μεταφορών και Δικτύων. Πρωτεργάτης της νέας προσπάθειας είναι ο υφυπουργός Σπύρος Βούγιας, που το 1986 είχε καταθέσει την πρώτη µελέτη για να ξαναβγούν τα καραβάκια στον Θερµαϊκό.

Οπως είπε στα «ΝΕΑ» ο κ.Βούγιας, άµεσα θα αναρτηθεί στην ιστοσελίδα του Συµβουλίου Αστικών Συγκοινωνιών Θεσσαλονίκης σύντοµη µελέτη για τη βιωσιµότητα και τα χαρακτηριστικά του έργου, έτσι ώστε µέχρι τον Φεβρουάριο να ολοκληρωθεί η προµελέτη και να συνταχθούν τα τεύχη εκδήλωσης ενδιαφέροντος για τους ιδιώτες.

Εφόσον δεν υπάρξουν νέα προβλήµατα, τα καραβάκια θα έχουν ξαναβγεί στον Θερµαϊκό µέχρι τον Σεπτέµβριο.

Το µακρόπνοο έργο που σχεδιάστηκε για να ανακουφίσει το κυκλοφοριακό πρόβληµα συνδέοντας τη Θεσσαλονίκη µε τις ανατολικές ακτές του Θερµαϊκού και να αποκαταστήσει τη σχέση της πόλης µε τη θάλασσα, τίθεται πλέον σε ρεαλιστική βάση. Αλλωστε, ένας από τους σοβαρότερους λόγους για τους οποίους παρέµεινε στα συρτάρια επί 24 χρόνια ήταν ότι κρινόταν οικονοµικά µη βιώσιµο, κάτι που είχε ως αποτέλεσµα την έλλειψη επενδυτικού ενδιαφέροντος.

Η σχετική εργασία, την οποία είχε επιβλέψειµε την ιδιότητα του καθηγητή του ΑΠΘ ο Σπύρος Βούγιας, προκάλεσε το ενδιαφέρον ιδιωτικής εταιρείας, η οποία ζήτησε µελέτη βιωσιµότητας που τελικά ολοκληρώθηκε το 1989. Το θέµα όµως κόλλησε στη γραφειοκρατία και την αδυναµία της εταιρείας να βρει συγχρηµατοδότες. Το 2003 το έργο εντάχθηκε στο Πρόγραµµα ∆ηµοσίων Επενδύσεων και µε την πρωτοβουλία της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας έγινε νέα µελέτη, που προέβλεπε σύνδεση του κέντρουµε τη Μηχανιώνα µε έξι ενδιάµεσους σταθµούς και χρονοδιάγραµµα ολοκλήρωσης το 2007. Λόγω του υψηλού κόστους του έργου, αλλά και της γνωµοδότησης ότι δεν µπορεί ναεπιδοτηθεί το εισιτήριο, δεν υπήρξε ενδιαφέρον.

Σύµφωνα µε τον κ. Βούγια, πλέον οι συνθήκες έχουν ωριµάσει και το έργο µπορεί να προχωρήσει µε τροποποιήσεις. «Σαφώς και το κόλληµα του έργου οφειλόταν και σε πολιτικές επιλογές, που κινούνταν στη λογική της κυριαρχίας του Ι.Χ. Τώρα όµως το ευνοούν οι πολεοδοµικές και οικονοµικές συνθήκες. Το κυκλοφοριακό έχει επιδεινωθεί, ενώ οι κάτοικοι του ∆ήµου Θερµαϊκού που το 1986 ήταν περίπου 10.000

έχουν ξεπεράσει τις 50.000. Γι’ αυτούς το ταξί είναι πολύ ακριβό, ενώ για την κίνησή τους µε αστικά λεωφορεία χρειάζονται µετεπιβίβαση. Οπότε θα υπάρξει ενδιαφέρον εναλλακτικής µετακίνησης τόσο για τους µόνιµους κατοίκους όσο και για τους τουρίστες», είπε στα «ΝΕΑ».

Τροποποιήσεις
Βασική διαφορά είναι ότι το έργο αφορά µία βασική διαδροµή που θασυνδέειτο κέντρο τηςΘεσσαλονίκης (Πλατεία Ελευθερίας) µε την Καλαµαριά και τον ∆ήµο Θερµαϊκού (πιθανότατα την Περαία), δηλαδή προϋποθέτει τη δηµιουργία τριών στάσεων, την οποία θα αναλάβουν οι αντίστοιχοι δήµοι, καθώς και χώρων στάθµευσης για τη µετεπιβίβαση. Εφόσον το σχέδιο προχωρήσει, τότε θα εξεταστεί το ενδεχόµενο να γίνουν και άλλες ενδιάµεσες στάσεις, µεταξύ των οποίων και στο αεροδρόµιο Μακεδονία, καθώς και στην περιοχή του Καλοχωρίου εφόσον µετεγκατασταθεί στη Σίνδο η ∆ιεθνής Εκθεση. Μάλιστα, έχει εξασφαλιστεί η βοήθεια του Οργανισµού Λιµένος Θεσσαλονίκης, η άδεια του οποίου απαιτείται για οποιαδήποτε παρέµβαση στην παραλία της Θεσσαλονίκης.

Η ΣΥΝΔΕΣΗ

Θα ανακουφίσει το κυκλοφοριακό συνδέοντας τη Θεσσαλονίκη µε τις ανατολικές ακτές του Θερµαϊκού

Μετακινούνται 1,8 εκατ. πολίτες ετησίως στη Στοκχόλµη

Η ΔΡΟΜΟΛΟΓΗΣΗ διαφόρων τύπων σκαφών για την εξυπηρέτηση των κατοίκων στις µετακινήσεις αλλά και την προσέλκυση τουριστών είναι αρκετά διαδεδοµένη στην Ευρώπη, ακόµα και σε χώρες που δεν διαθέτουν το παραλιακό µέτωπο της Θεσσαλονίκης, από το οποίο µάλιστα απέχουν ελάχιστα κατοικίες, εµπορικά καταστήµατα και κέντρα διασκέδασης. Χαρακτηριστικό παράδειγµα στην Ευρώπη είναι φυσικά η Βενετία, όπου, λόγω της µορφολογίας της πόλης, τα θαλάσσια λεωφορεία (τα λεγόµενα βαπορέτι) και οι γόνδολες είναι κατ’ εξοχήν τα µέσα µαζικής µεταφοράς. Ωστόσο, το πιο αντιπροσωπευτικό δείγµα εφαρµογής θαλάσσιας αστικής συγκοινωνίας σε πόλη µε µέγεθος και πληθυσµό ανάλογο της Θεσσαλονίκης είναι η πρωτεύουσα της Σουηδίας Στοκχόλµη.

Θαλάσσια αστική συγκοινωνία λειτουργεί εδώ και 130 χρόνια, µεταφέροντας σεετήσια βάση περίπου 1,8 εκατ. πολίτες. Υπάρχουν τρία είδη σκαφών, τα παλαιά ατµοσφαιρικά ατµόπλοια, τα κλασικά πλοία που µεταφέρουν και προϊόντα και τα σύγχρονα που κινούνται ακόµα πιο γρήγορα.

Θαλάσσια συγκοινωνία µε σκάφηπουδιασχίζουντον Βόσπορο λειτουργεί και στην Κωνσταντινούπολη. Τα δροµολόγια γίνονται µε διαφορετικών τύπων φέρι, ορισµένα από τα οποία αναλαµβάνουν τουριστικές περιηγήσεις, καθώς και µε θαλάσσια λεωφορεία τύπου καταµαράν. Οργανωµένη αλλά αρκετά ακριβή θαλάσσια συγκοινωνία διαθέτει και το Αµστερνταµ, ενώ σε αρκετές ευρωπαϊκές πόλεις όπως η Κοπεγχάγη δροµολογούνται σκάφη µόνο την περίοδο της άνοιξης και του καλοκαιριού, οπότε το επιτρέπουν οι καιρικές συνθήκες.