Του στολισµένου δρόµου το κάγκελο

Επαιζε µε το ακορντεόν ο Ελλην και κάποιας ηλικίας µυστακοφόρος:

«Σε γέλασε Παρασκευούλα µου / σου ’πε πως θα σε πάρει / για δεν παντρεύεσαι;». Τον κοίταγανπερίεργοι οι Αθηναίοι. Σου λέει, πού βρέθηκε αυτός µετα δηµώδη στον πεζόδροµο; Τα τελευταία (έσχατα) χρόνια έχουµε συνηθίσει σε πιο µεταναστευτικούς ρυθµούς, ρουµάνικες, σέρβικες, πάντως γενικά πιο φτωχοµεριάτικες µουσικές αναζητήσεις. Τώραµε την ύφεση ξαναβγήκε το ιθα γενές µελωδικό τοπίο στο µεϊντάνι. «Εχεις αµπέ… / Αµπέλιαστη Βλαχιά…». «Εγώ αυτά ταΧριστούγεννα δεντα παραδέχοµαι», έλεγε µια φωνή κυρίας από Κολωνάκι. Κατέβαινε πλησίστια τη Βουκουρεστίου. «Σπίτια στο Βουκουρέστι / Για δεν παντρεύεσαι;» – Ακουσες; µού λέει ο Θανάσης µε τη γραβάτα στο χέρι να κρέµεται σαν αποκριάτικη κορδέλα διότι καλεσµένος στην Αθηναϊκή έτοιµος στην πόρτα νατην κοτσάρει. –Ακουσες; ∆εν θα κάνουµε Χριστούγεννα διότι αφ’ ης η κυρία δεν τα παραδέχεται, παύουν και να υπάρχουν. Απ’ την παραδοχή της κρέµεται η ζωή µας.

Ετρεχα να προλάβωτην παράσταση και δεν έδωσα συνέχεια (και τι συνέχεια να δώσεις σε µια τελεία;) αλλά η κυρία να επιµένει.

– Ούτε δέντρο θα κάνω.Γιατί; Για ποιον; Τα παιδιά θα τα πάω να τα ρίξω εκεί σε ένα εµπορικό κέντρο να το βλέπουν… πήγα να πω «νεκροστολισµένο» , µη χειρότερα. Νατο βλέπουνε χιλιοστολισµένο να τους τρέχουνετα σάλια, νατρέχουνε κιαυτά να ξαπλώνουνε στους γρανίτεςκαι να κυλιούνται στις κυλιόµενες. Τι είναι αυτό;

Γύρισανα δω τι κοιτάεικαι όντωςεν είδει σταυρού στο εµπορικό κέντρο απέναντι να είναι γραµµένεςεις άπταιστοναγγλικήν οιλέξεις SHARE – CARE.

– ∆εν ξέρω κάτιιερογλυφικόφαντάζοµαι. Ή κάτι αγγλοχριστιανικό φοβάµαι, γιατί επειδή εγώ τα γαλλικά είναι η πρώτηµου, δεν το πολυπιάνω.

– Ετσι πες µου αγάπη µου. Αγγλικό βέβαια. Είναι το SHARE που σηµαίνει «µοιράζοµαι» και το CARE που σηµαίνει «νοιάζοµαι».

– Ε και; Τι θέλει να πει; Ποιος µοιράζεται; Ποιος νοιάζεται;

– Α, να η Σύλι.

Η Σύλι, τι να δεις τι ν’ αφήσεις. Απ’τ’ όνοµα να καταλάβεις.Κατ’ αρχάς από πού βγαίνει το Σύλι; Από το συλλαµβάνω; Σύλληψης-Σύλι; Μπορεί γιατί η εν λόγω είχε ένα βραχιόλι χειροπέδα. Ή µήπως απ’ το ιεροσυλία; Αν κρίνω απ’ την ένδυσή της, σίγουρα.

– Βρε Σύλι πουλάκι µου τρόµαξα να σε γνωρίσω, από πότε έγινες ξανθιά;

– Τώρα εδώ και χρόνια πολλά.

– Χρόνια πολλά Σύλι µου επίσης. Χρόνια πολλά κι ευτυχισµένα.